نمایش نتایج: از 1 به 3 از 3

موضوع: چسب ها

  1. #1


    تاریخ عضویت
    May 2008
    محل سکونت
    زير سايه آفتاب !
    نام واقعی
    احمد
    شماره عضویت
    37737
    میانگین پست در روز
    1.94
    علایق
    موسيقي
    شغل و حرفه
    آزاد
    نوشته ها
    4,455
    تشکر
    201
    تشکر شده 620 بار در 179 ارسال
    یاد شده
    در 1 پست
    برچسب زده شده
    در 21 تاپیک


    P30Parsi

    پیش فرض چسب ها

    1- مقدمه:
    1-1:تاریخچه استفاده از چسبها
    پیشینه بهره گیری از چسب توسط انسان را می توان از عصر سنگ و دوران غارنشینی كه در تهیه تیروكمان ویا نقاشی حیوانات بر روی تخته سنگها با استفاده از رنگدانه ها دانست. بدون شك خون اولین ماده ای بود كه از آن به عنوان چسب استفاده شده است كه البته چسبی بسیار بدون كیفیت بوده است و به صورت وسیع مورد استفاده قرار نگرفت.به تدریج بشر به وجود مواد چسب دار طبیعی پی برد ،به طور واقع اولین مواد چسب داری كه به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته بوده اند مواد نشاسته ای ،قندی، صوغها و شیره برخی گیاهان بوده است.
    حدود سه هزار سال پیش چسبها حالتی قیرگونه داشته اند .اما تا قرن بیستم تكنولوژی چسب ها پیشرفت كمی داشته است . در جنگ جهانی دوم قدمهای بزرگی برای اتصال فلزات به یكدیگر و به سایر مواد به علت نیاز شدید به آنها برداشته شد. برای این منظور از مخلوط رزین فنلی با پلی كلروپرن ویا نیتریل رابر، چسبهای مفیدی ساخته شد.
    در سال 1950 به منظور چسباندن فلزات به یكدیگر تلاش فراوانی شد و نمونه هایی از چسب های اپوكسی كه قدرت چسبندگی بسیار خوبی به مواد مختلق دارند،تهیه گردید.
    تكنولوژی چسب ها در سه دهه اخیر رشد زیادی نموده است ،و در این میان چسب های ساختمانی از رشد ومصرف بیشتری برخوردار بوده اند.
    2-1:تعاریف و
    طبقه بندی چسب ها
    چسب ماده ای است كه می تواند بین دو سطح ،اتصال چسبی به وجود آورد.در یك اتصال چسبی،دو سطح جامد به هم اتصال یافته است كه لایه نازكی از یك چسب را شامل میشود.
    چسبندگی دو جسم به یكدیگر توسط یك چسب پدیده ای است كه در آن سطح اتصال یابنده ممكن است از طریق جذب فیزیكی (مثل نیروهای بین سطحی )و یا جذب شیمیایی (مثل نیروهای واندروالسی، القایی و...)به یكدیگر اتصال یابند.
    چسبیدگی را می توان به صورت میزان جذب بین یك سطح جامد و یك فاز دوم هم تعریف نمود. فاز دوم از قطرات خیلی ریز یك مایع و یا فیلمی پیوسته از یك مایع (یا جامد) تشكیل یافته است.
    طبقه بندی:
    امروزه انواع بسیار زیادی از چسب ها مورد استفاده قرار می گیرند و روش روش دسته بندی جامعی كه شامل همه آنها باشد وجود ندارد.
    در این جا چند روش معمول تقسیم بندی چسبها جهت آشنایی با انواع آنها به صورت زیر معرفی می شود.
    طبقه بندی بر اساس نام جزء اصلی در فرمول چسب :
    این روش تنها برای چسب هایی كه در فرمول آنها یك جزء اضلی وجود دارد ،مفید می باشند.
    بر مبنای این روش انواع چسب ها را در قالب طبیعی و مصنوعی می توان نام برد:
    الف- چسب های دارای جزء اصلی طبیعی :
    ماده طبیعی موجود در چسب ممكن است از نوع سلولوزی و یا پروتین باشد . چسب های نوع سلولوزی مانند چسب نشاسته، دكسترین، و یا هر صمغ گیاهی. چسب های پروتینی ممكن است حیوانی ویا گیاهی باشند. نوع حیوانی مثل آلبومین خون ، استخوان ، كازئین و....می باشد. ونوع گیاهی مثل آرد دانه لوبیا ،آرد بادام و... می باشد.
    از چسب های دارای پایه مواد طبیعی به غیر از سلولزی و پروتینی می توان از كائوچوی طبیعی ، سیلیكات سدیم و شلاك(shelak) نام برد .
    ب-چسب های دارای جزء اصلی مصنوعی:
    ماده مصنوعی جزء اصلی چسب ممكن است یكی از مواد ترموپلاستیكی (مانند پلی وینیل الكل ، نایلون ، پلی اكریلیك ) و یا یكی از رزین های ترموستی ( مانند رزین فنلی ، آمینی، اپوكسی) باشد.
    این طبقه بندی شامل چسب هایی نمی شود كه در فرمول آنها دو ویا چند جزء با اهمیت یكسان
    (یا اصلی) وجود دارد. برای مثال اگر در فرمول چسبی یك رزین فنلی با یك ترموپلاستیك وجود داشته باشد(هر دو جزء اصلی هستند)طبقه بندی فوق شامل آن نمی گردد.
    2-دسته بندی چسب ها بر اساس نوع مصرف:
    در این تقسیم بندی ، چسب ها بنا به موارد مصرف آنها به ساختمانی (ساختاری)و غیرساختمانی تقسیم می شوند.
    معمولا چسب هایی را ساختمانی می گویند كه در چسباندن اجزاء سازنده جسمی كه باید تحت تنش بالا قرار گیرد به كار می روند. كار این چسب ها نگه داشتن سطوح به یكدیگر و ایجاد مقاومت در برابر تنش(كششی ، تراكمی ، برشی) وارده بر سطوح جسم می باشد.
    چسب های غیرساختمانی موادی هستند كه اتصلات چسبی ضعیفی را موجب می شوند و عمل تثبیت ( یا پخت) را انجام نمی دهند ، بطوری كه سطوح چسبیده شده به راحتی از هم جدا می گردند. كاربرد این نوع چسب ها در برچسب زدن ، بسته بندی ، چسباندن كاغذ دیواری و كف پوش و ... می باشد.
    همچنین موادی كه جهت آب بندی ، درز گیری و بتونه كاری در برابر نفوذ گازها ( یا بخارات9 به كار می روند ، از این نوع چسب ها هستند.
    3-تقسیم بندی بر اساس نوع مواد اتصال یابنده :
    در این روش چسب ها به چسب چوب ، كاغذ ، فلز ، سرامیك ، پلاستیك و... تقسیم می شوند.
    4-طبقه بندی بر مبنای میزان مصرف چسب:
    در این جا چسب ها به انواع صنعتی و خانگی تقسیم می گردند.چسب های صنعتی در مقیاس وسیعی مصرف می شوند در حالی كه چسب های خانگی در بسته های كوچك عرضه می شوند، ولی با وجود این مصارف گوناگونی دارند.
    3-1: اجزای تشكیل دهنده چسب ها :
    مواد پلیمری :
    چسب ها همگی حاوی پلیمر هستند. پلیمرها در حین سخت شدن چسب ها بوسیله واكنش شیمیایی «پلیمر شدن افزایشی»یا «پلیمر شدن تراكمی» حاصل می شوند. پلیمرها به چسب ها قدرت چسبندگی می دهند كه می توان آنها را به صورت رشته هایی از واحد های شیمیایی همانند كه به وسیله پیوند های كوالانسی به هم متصل شده اند ، در نظر گرفت .
    پلیمر ها در دماهای بالا روان و در حلال های مناسب حل می گردند.خاصیت روان شدن آنها در چسب های حرارتی و خاصیت حل شوندگی آنها در چسب های بر پایه حلال ،یك امر اساسی میباشد پلیمرهای شبكه ای در صورت گرم شدن جریان نمی یابند و ممكن است در حلالها متورم گردند ولی حل نمی شوند . تمامی چسب های ساختمانی ،شبكه ای هستند.
    افزودنیهای دیگر:
    بسیاری از چسب ها علاوه بر مواد پلیمری دارای افزودنیهایی هستند از قبیل:
    *مواد پایدار كننده در برابر تخریب توسط اكسیژن و uv
    *مواد نرم كننده كه قابلیت انعطاف را افزایش می دهند و دمای تبدیل شیشه ای (Tg)را كاهش میدهد
    *مواد پركننده معدنی كه میزان انقباض در سخت شدن را كاهش می دهد و خواص روان شدن را قبل از سخت شدن تغییر می دهد و خواص مكانیكی نهایی را بهبود می بخشد.
    *مواد تغلیظ كننده
    *معرف های جغت كننده سیلانی
    1-3-1:اجزا سازنده یك چسب به غیر از جزء پایه
    در مخلوط اجزاء مختلف یك چسب ،یك جزء پایه وجود دارد كه تعیین كننده استحكام اتصال چسبی است . این جزؤ پایه همان طور كه گفته شد یك پلیمر مصنوعی یا طبیعی است.
    در زیر اجزا عمده سازنده یك چسب به غیر از جزء پایه معرفی می شوند:

    حلال یا رقیق كننده:
    نقش این جزء تنظیم و كنترل گرانروی چسب است و تامین یكنواخت یك پوشش نازك چسبی را میسر می سازد . بعضی اوقات یك رزین مایع به منظور كنترل گرانروی به پوشش چسب افزوده می شود.
    كاتالیزورها و پخت كننده ها :
    این مواد موجب تثبیت چسب می گردند.پخت كننده معمولا با جزء اصلی چسب واكنش داده و ممكن است مونومر ، پلیمر، و یا مخلوطی از دو یا چند ماده باشد. نسبت مولی ماده پخت كننده به جزء پایه بر خواص فیزیكی چسب اثر محسوس دارد.
    برای مثال ، یك آمین ساده و یا یك پلی آمید به كمك یك كاتالیزور می تواند چسب های دارای پایه رزین اپوكسی را از طریق تشكیل پیوندهای عرضی پخت نماید.
    اسیدها ، بازها ، نمك ها و پراكسیدها از جمله موادی هستند كه افزایش هر كدام به مقدار خیلی كم به چسب های دارای پایه رزین های ترموستی موجب تسریع عمل پخت و در نتیجه كهش زمان پخت می گردد.
    تسریع كننده:
    با افزایش این مواد به چسب سرعت پخت را می توان كنترل كرد .نوع ماده شیمیایی و مقدار آن در این بخش موثر است.
    باز دارنده و كند كننده:
    وجود بازدارنده در چسب موجب توقف واكنش تثبیت (یا پخت) می شود و كند كننده هم سرعت این واكنش را كاهش می دهد.
    تعدیل كننده( یا اصلاح كننده)
    این مواد از نظر شیمیایی خنثی هستند و به وبه چسب افزوده می شوند تا نحوه استفده ویا خواص فرایند چسبندگی را تغییر دهند.این مواد شامل پركنندها ، تینر ها ، خیس كنندها و ضد كف كننده ها هستند و هر كدام به منظور خاص به چسب افزوده می شوند. آگاهی از اثر هر یك از این مواد بر محصولات پلاستیكی گویای نقش آن در فرمول یك چسب است.

    4-1:مزایا و معایب استفاده از چسب ها :
    1-4-1:مزایا :
    اتصال مواد مختلف با جنس وضخامت مختلف.
    ساخت اشكال پیچیده در صورت امكان پذیر بئدن روش های اتصال .
    حفظ ظاهر محصول با حذف درزها ، شكاف ها و پرچ ها .
    استفاده از چسب در بسیاری از فرآیندهای تولیدی به دلیل تنوع حالت فیزیكی در روش های كاربردی .
    تجمع سریع اجزای سازنده یك جسم .
    صرف هزینه كمتر در برابر به كار گیری یك روش جایگزین .
    جذب و توزیع تنش های وارده بر جسم به دلیل انعطاف پذیری و قابلیت كشش بسیاری از چسب ها .
    امكان پذیر بودن اتصال مواد حساس از طریق چسب ها در مقایسه با سایر روش ها مانند لحیم یا جوش .
    كاهش وزن در صورت استفاده از چسب به جای پرچ و و پیچ و جلوگیری از خوردگی گالوانیك بین مواد هم جنس .
    به وجود آمدن یك پل عایق الكتریكی و حرارتی و صدا در بسیاری از مواد.

    2-4-1 : معایب :
    دشواری در تنظیم برخی پارامترها مانند آماده سازی سطوح قبل از چسباندن ، نحوه تهیه و استعمال چسب ها ، اختلال پذیری چسب ها با سطوح اتصال یابنده ، درجه حرارت ، فشار ، میزان رطوبت محیط و زمان تثبیت.
    عملی نشدن استحكام بهینه فوری بر خلاف سایر روش ها (جوش و لحیم).
    كم بودن مقاومت حرارتی و نوری ( ماوراء بنفش) اغلب اتصالات چسبی بر خلاف سایر روش ها (جوش و پرچ).
    هدایت ضعیف الكتریكی و حرارتی چسب ها در صورت عدم استفاده از پركننده مناسب .
    خطر آتش گیری و سمی بودن در بسیاری از چسب های حاوی حلال .
    سست شدن عموم چسب ها بوسیله آب یا بخار آن .
    5-1: موارد استفاده از چسب :
    1-5-1: مواردی كه توسط چسب ها به یكدیگر متصل می شوند:
    مواد غیر همجنس :مانند پیوند فلزات ، رابرها ، پلاستیك ها ، چوب ، اسفنج ، شیشه و سرامیك به یكدیگر .
    مواد حساس به حرارت: مانند پلاستیك هایی كه نسبت به حرارت حساس هستند ( تخریب می شوند) ، قطعات نازك و ظریف(مثل ورقه های نازك شیشه ) و مواد مغناطیسی .
    موادی كه از طریق لایه سازی به اشكال مختلف ساخته می شوند .
    اجسامی كه نیاز به اتصال قوی در كاربردهای تحت تنش بالا دارند ، مثل استفاده از چسب یه جای پرچ در ترمز و كلاچ اتومبیل .
    موادی كه اتصال موقت نیاز دارند ، مثل برچسب ها و نوار های طبی .
    اجسامی كه نیاز به انسداد و اتصال واشرها و درز گیری دارند.
    در این قسمت به صورت موضوعی به علت كاربرد زیاد چسب های ساختمانی به آنها می پردازیم:
    2-5-1: كاربرد چسب های ساختمانی :
    در مصارف ساختمانی و بناها : مثل اتصال انواع آجر های كف پوش ، صفحات چوبی ، تعمیر سطوح بتنی و ساختمانهای قدیمی ، سنگ فرش دیوار و پوشش سقف .
    در برق و الكترونیك : مانند اتصال قطعات مختلف در ساخت ترانسفورماتورها، مولدها، عایق ها ، خازن ها، كلید قطع ووصل و سایر وسایل الكترونیكی .
    در اتومبیل سازی : مانند اتصال كفشك های ترمز ، لنت ترمز، درز گیری و اتصال واشر ها در درب و پنجره ها .
    در هوانوردی : ملنند اتصال ورقه های نازك فلزی ( آلومینیومی ) لانه زنبوری ، اجزای سازنده بدنه و قسمت های مختلف هواپیما .


    انواع چسب ها :
    1-2: چسب های ترموستی :
    1-1-2: اپكسی :
    ماده اصلی این چسب ها رزین های اپوكسی است . این رزین ها از پلیمرهای مرحله ای است كه معمولا از از واكنش بیس فنل با اپی كلرو هیدرین تهیه می شوند .
    رزین اپكسی در فرمول چسب در واقع ترموپلاستیك است و ضمن عمل چسباندن به كمك یك عامل پخت با تشكیل اتصالات عرضی به نرموست تبدیل می گردند. موادی كه به عنوان عامل پخت مورد استفاده قرار می گیرند تركیباتی هستند كه دارای هیدروژن فعال بوده و از طریق باز كردن حلقه اپوكسسید ،واكنش پخت ودر نتیجه تشكیل اتصالات عرضی را ممكن می سازد .
    آمین ها در مقایسه با انیدریدها به علت فعالیت بیشتر برای پخت رزین (یا سخت شدن چسب ) به درجه حرارت پایین تری نیاز دارند .
    در فرمول چسب های اپوكسی از مواد شیمیایی دیگری به غیر از عامل پخت استفاده می شود. چون از طریق تغییر حداقل یكی از مواد ،فرمولی با خواص كاربردی متفاوت با دیگری به دست می آید ،تعداد فرمول این چسب ها بسیار زیاد است .
    پركنندها ،به غیر از كاهش هزینه ،به منظور كنترل ویسكوزیته و خواص الكتریكی ،افزایش استحكام ، بالا بردن مقاومت حرارتی ،افزایش دانسیته و كاهش ضریب انبساط حرارتی به كار می روند.
    از مواد شیمیایی كه می توان در صورت لزوم به فرمول چسب های اپوكسی اضافه كرد می توان از نرم كنندها و تاخیر دهندهای اشتعال نام برد .
    نرم كنندها تركیباتی با وزن مولكولی نسبتا بالا هستند كه یا می توانند به شبكه مولكولی بپیوندند . هدف از اضافه نمون آنها افزایش انعطاف پذیری مولكول ها و در نتیجه بالا رفتن مقاومت ضربه ای ،اصلاح مقاومت پوسته ای شدن ،كاهش تنشهای داخلی و كاهش حرارت ایجاد شده از واكنش می باشد.
    افزایش مقاومت در برابر آتش گیری با اضافه نمودن یكی از تركیبات هالوژنه به فرمول چسب ممكن می گردد.
    چسب های اپوكسی اغلب به صورت دو قسمت مجزا (رزین وسخت كننده ) هستند، و قبل از مخلوط شدن اجزا فعال نمی باشند. این چسب ها به علت اینكه امكان نگهداری آنها قبل از مصرف ، به مقدار زیادی تولید وعرضه می شوند .
    در زیر مواردی كه گویای مزایای چسب های اپوكسی است نام برده شده است .
    چسبندگی .
    نیروی جاذبه مولكولها نسبت به یكدیگر .
    فرآیند چسباندن فاقد تشكیل مواد جانبی است .
    حرارت و فشار كم پخت .
    خزش كم .
    انقباض كم .
    مقاومت در برابر حلال و رطوبت ها .
    رزین های اپوكسی به خوبی اصلاح پذیرند.
    در پایان بحث اپكسی رزین ها به علت اهمیت كاربرد آلیاژهای اپوكسی به عنوان چسب بعضی از آنها را به اختصار معرفی می كنیم:
    اپوكسی –نایلون :
    در صنعت چسب آلیاژهای اپكسی –نایلون بیشترین استحكام را دارند و معمولا به صورت فیلم خشك تولید می شوند .
    چسبهای اپكسی- نایلون درF 350-325 وفشارpsi 30-10 بكار رفته وبیشتر در چسباندن فلزات مورد استفاده قرار می گیرند .
    این چسب ها در ساختار صفحات ساندویچی- لانه زنبوری (مثلا ٌ تهیه قطعات كامپیوتر، هواپیما و الكترونیك) به كار گرفته می شود و توان برش تاpsi 900و توان پوستهای شدن تاpsi 40بوجود می اورند.
    این آلیاژها در برابر حلال ها مقاومت خوبی دارند و از مقاومت عالی در برابر ضربه برخوردارند.
    مقاومت خزشی آنها در درجه حرارت اتاق خوب است ،اما با افزایش درجه حرارت این مقاومت كاهش می یابد .این چسب ها در برابر رطوبت وحرارت از مقاومت رضایت بخشی برخوردار نیستند.
    اپكسی – فنلی :
    آلیاژ ها ی رزین اپكسی – فنلی به منظور اصلاح مقاومت حرارتی اپكسی ها در جهت استفاده در درجه حرارت ها ی بالا به عنوان چسب تهیه و كاربرد دارند.
    تعدادی از خواص این آلیاژها عبارت اند از :
    استحكام خوب تا درجه حرارتF 600.
    مقامومت خوب در برابر رطوبت و مواد شیمیایی .
    خزش پایین .
    چسبندگی خوب .
    انقباض كم .
    مقامت در برابر خستگی در درجه حرارت های بالا .
    بعضی از محدودیت های استفاده از این چسب ها عبارت اند از:
    تشكیل محصول فرعی (ممانند آب و بخارات) ضمن عمل پخت .
    توان پوستهای شدن .
    نیاز به حرارت و فشار جهت پخت .
    محدودیت زمان ذخیره سازی و انبار كردن .
    ترد شدن در درجه حرارت های زیر صفر .
    این چسب ها به صورت گسترده در چسباندن فلزات به یكدیگر ،وساختار صفحات ساندویچی ( تهیه قطعات هواپیما،موشك وفضا نوردی ) و همچنین در اتصال ورقه پلاستیك های تقویت شده به یكدیگر و سرامیك ها ، در درجه حرارت های بالا به كار می روند .
    اپكسی – پلی سولفید :
    چسب های اپكسی –پلی سولفید سالهاست كه در صنایع مختلف برای چسباندن اغلب فلزات ،پلاستیك ها ، شیشه وسایر مواد مصرف می شوند. خواص آنها بستگی به نسبت پلی سولفید به رزین اپكسی ، عامل پخت ،پر كننده و اصلاح كننده دارد .
    بعضی از خواص این آلیاژها عبارت اند از:
    مقامت خوب در برابر پوسته ای شدن و شوك الكتریكی
    پخت در درجه حرارت اتاق
    قابلیت چسبیدن به اغلب اجسام
    نیاز به فشار كم جهت اتصال
    چسبنگی و قابلیت به كارگیری بسیار خوب .
    مقاومت خوب در برابر روغن ها ، مواد سوختی ، حلال ها ورطوبت
    محدودیت استفاده از این چسب ها عبارت اند از :
    زیاد بودن ضریب انبساط حرارتی در مقایسه با رزین اپكسی .
    نداشتن مقاومت حرارتی .
    جذب رطوبت بیشتر در مقایسه با رزین اپكسی .
    خورندگی نسبت به بعضی از فلزات .
    چسب های پلی سولفید – اپكسی به اغلب اجسام می چسبند و به عنوان درزگیر(بطانه) هم به كار می روند .آنها چسب ساختاری نیستند و در مواردی كه نیاز به مقاومت مكانیكی زیادی نیست ، مصرف می شوند.
    اپكسی – سیلیكون :
    این چسب ها تا درجه حرارتF 500 مقاومند و به صورت نوار چسب پارچه ای نسوز تولید ومصرف می شوند. اشكال عمده این چسب ها پایین بودن استحكام برشی و توان پوستهای شدن كم آنها است . به همین علت این چسب ها مصرف زیادی ندارند و از نظر مقاومت حرارتی هم چسب های مرغوب تری در بازار موجود است .

    2-1-2 : رزین های فنلی :
    رزینهای فنل – فرمالدئید با دو روش مختلف تهیه می شوند ؛
    از واكنش فنل با مقدار اضافی فرمالدئید




    2-از واكنش فرمالدئید با مقدار زیادی فنل :





    چسب های فنلی عمدتا در صنایع چوب مصرف می شوند و از دونوع رزین فنلی ، رزول ها مهمتر می باشند. در هر یك از رزین های فنلی مقدار كمی از مونومرها(فنل، فرمالئید)، الكل های فنلی و آب وجود دارد .
    در فرمول چسب های فنلی از پركننده هایی مثل آرد ،چوب ، سویا ، برنج ، پودر گچ ، تالك و سیلیكات استفاده می شود .
    از مواد افزودنی دیگر به چسب های فنلی می توان از رزین های آمینی ( اوره و ملامین– فرمالدئید) نام برد .

    3-1-2: رزین های آمینی :
    الف: رزین اوره اوره فرمالدئید .
    واكنش بین اوره و فرمالدئید میتواند منتهی به پلیمرهای خطی و شاخه ای و در صورت پخت
    شبكه ای گردد.برای تهیه رزین های اوره – فرمالدئید كه به منظور چسب مورد استفاده قرار
    می گیرند ، نسبت مولی فرمالدئید به اوره تقریبا دو به یك انتخاب می شود و این رزین ها یا به صورت محلول (67-45 درصد جامد) و یا پودر خشك در فرمول بندی چسب مورد استفاده قرار می گیرند . پركنندهای مورد استفاده در چسب های فنلی در چسب های اوره – فرمالدئید هم مصرف دارند. برای مثال آرد غلت (گندم یابرنج) برای كاهش هزینه به چسب اضافه می گردد ، زیرا مقدار آب لازم بایستی افزایش یابد تا ویسكوزیته مناسب بدست آید .
    چون چسب های اوره به خوبی به مواد سلولزی ( مثل چوب،كاغذ ) میچسبند، این چسب ها عمدتا در صنایع چوب مصرف می شوند و از نظر هزینه با صرفه ترین چسب ها میباشند. میزان چسبندگی عالی چسب های اوره به خاصیت تر كنندگی خوب آنها مربوط می شود . چسب های اوره-فرمالدئید در برابر حلال های آلی و آفات چوب ( قارچ ، موریانه ، كرم) مقاومت خوبی دارند اما توسط اسیدها وبازهای قوی تخریب می شوند.
    ب: رزین ملامین – فرمالدئید :
    در تولید این رزین كنترل اندازه مولكول ها از طریق واكنش كندانسیون بسیار مهم است زیرا خواص آنها با تغییر اندازه مولكولی تغییر می یابد . در تهیه این رزین ها ابتدعا مایع شربتی شكل با ویسكوزیته كم تشكیل می گردد كه با گذشت زمان واكنش به مایعی با ویسكوزیته بیشترتبدیل می گردد
    مهمترین عواملی كه بر خواص رزین های آمینی ضمن تهیه آنها موثر است عبارتند از :
    خلوص مواد شیمیایی واكنش دهنده .
    نسبت مولی مواد مورد استفاده .
    PHمحیط واكنش .
    شرایط و نحوه كنترل فرایند تهیه آنها
    اثرات عوامل خارجی .
    مورد بحث است .
    رزین های ملامین بیشتر در صنایع چوب و هنگامی كه مقاومت خوبی در برابر آب مورد نیاز باشد مورد استفاده قرار می گیرد .
    4-1-2:پلی اورتان ها :
    تعداد زیادی از پلی اورتان ها را می توان از واكنش بین مواد شامل گروههای ایزوسیانات با پلی اُل های مختلف به دست آورد .ایزو سیانات ها پیش پلیمرهایی با وزن مولكولی كم هستند كه در هر مولكول آنها دو گروه انتهایی ایزوسیانات وجود دارد .



    خواص مفید این چسب ها به خصوص در درجه حرارت های زیر صفر باعث مصرف زیاد آنها در صنعت هوانوردی (پوشش سطوح قطعات هواپیما مانند بالها و ومسائل عایق بندی)شده است .
    چسب های پلی اورتانی دارای معایبی هستند كه در انتخاب هریك از آنها برای كاربد معینی باید مد نظر باشند .
    چون ایزو سیانات ها با آب واكنش می دهند و گاز دی اكسید كربن بوجود می آورند ،این گاز در فرایند چسباندن سطوح به یكدیگر ایجاد اشكال می نماید /
    چسب های پلی اورتان قبل از ژلاسیون دارای ویسكوزیته كم بوده و سیال هستند ، در نتیجه تشكیل اتصالات چسبی با ضخامت دلخواه دشوار می باشد .
    پلی اورتان ها در هنگام ذخیره دراز مدت مناطق بلوری تشكیل می دهند كه باید از آن جلوگیری نمود.
    چسب های پلی اورتان با وجود این كه در درجه حرارت های پایین خوص مكانیكی مطلوبی دارند ولی در درجه حرارت های بالا این خواص ضعیف می گردد.
    5-1-2 :رزینهای سیلیكونی :
    رزین های سیلیكونی از پلیمرهای آلی – معدنی هستند كه در ساختار مولكولی آنها اتم های سیلیسیوم و اكسیژن به طور متناوب همرا با گروههای آلی قرار گرفته اند . حالت فیزیكی رزین های سیلیكونی می تواند مایع یا جامدباشد كه به وزن مولكولی كتوسط رزین بستگی دارد .
    چسب های با پایه رزین های سیلیكونی دارای خواص مفید زیر هستند :
    در درجه حرارت های بالا خواص خود راحفظ نموده و تا درجه حرارتF 600 می توانند پایداری اكسیداسیونی و حرارتی خوبی باشند . درجه حرارتF 800 را میتوانند در كوتاه مدت تحمل كنند.
    عایق حرارتی خوبی هستند و برای عایق بندی حرارتی اجسام به كار می روند .
    در درجه حرارت های پایین در مقایسه با سایر چسب ها خواص خوبی دارند .برای مثال پلی متیل – فنیل سیلوكسان تادرجه حرارتF 175- هم به كار میروند .
    در دامنه وسیعی از درجه حرارت خواص الكتریكی خوبی دارند .
    در برابر اكسیداسیون حرارتی ،نوری،اوزن ، تشعشع همراه با حرارت و رطوبت پایداری كافی دارد .
    همچنین این چسب عا خواص محدود كننده ای مانند زیر دارند :
    خواص مكانیكی كافی جهت استفده به عنوان چسب های ساختاری را ندارند و به خصوص استحكام برشی پایینی دارند .
    چسبندگی تكْ (Tack) به میزان مورد نیاز را تامین نمی كنند و لذا لازم است با استفدهاز یك ماده كمكی (پرایمر) چسبندگی آنهارا بالا برد .
    در اثر تماس ممتد با مواد سوختی تخریب می شوند .


    2-2: چسب های رابر :
    به جز رابر طبیعی،رابرهای مصنوعی مانند بوتیل ، پلی بوتادین ، SBR، پلی ایزو پرن ، نیتریل ، نئو پرن و پلی سولفید به عنوان چسب به كار می روند.
    كه در این جا به چسب های نیتریل و نئوپرن وپلی سولفید كه اهمیت بیشتری دارند می پردازیم .
    چسب های مصنوعی دو نوع هستند :
    الف)چسب های حاوی حلال رابر در یك حلال یا مخلوطی از حلال های آلی حل می شود بطوری كه مقدار جامد در این چسب ها بین 10تا 70 درصد تغییر می نمایند.
    ب) چسب های نوع امولسیونی كه با افزودن مواد شیمیایی لازم بر حسب طرح فرمول به لاتكس رابر تبدیل می شوند.
    1-2-2:نیتریل رابر :
    چسب های نیتریل رابر كه هر یك مخلوطی از رابر خام به همراه تعدادی از مواد شیمیایی منتخب است به صورت یكی از حات های فیزیكی سیمانی ،لاتكس، بطانه و نوار تهیع شده مورد استفاده قرار می گیرند .از چسب های نیتریل رابر به تنهایی به عنوان چسب ساختاری استفده نمی شوند ، اما در صورتی كه با رزین های دیگری (مانند رزین فنلی ، PVC، اپكسی ، رابرهای كلر ، آلكید ) مخلوط و ولكانیزه شوند ، چسب هایی با استحكام بالا بوجود می آید .این چسب ها در اتصال اجسام مختلف ( فلز ، چوب، سرامیك، چرم وشیشه ) به كار می رود و اغلب در درجه حرارت های بالا خواص خود را حفظ می كنند .
    2-2-2: نئوپرن :
    نئو پرن از كلروپرن بدست می آید .


    خواص چسب های نئوپرن نه تنها به خوبی چسب های رابر طبیعی است بلكه در برابر مواد روغنی و اوزن مقاوم تر هستند .چسب های نئوپرن به یكی از سه روش زیر تهیه و به كار برده می شوند ؛
    الف) آلیاژ نئوپرن با رزین های دیگر ( مثل رزین فنلی ) و سایر مواد شیمیایی لازم فرموله شده و به صورت سمنت ( خمیر خام ) تهیه و به عنوان چسب ساختاری به كار می روند .
    ب) سمنت نئوپرن را می توان در حلال هایی مانند تولوئن به صورت پراكنده و معلق در آورد و به كار برد .
    ج) نئوپرن را می توان در مخلوطی از هیدرو كربورهای آروماتیك و آلیفاتیك حل كرد و به مصرف رساند .
    در فرمول چسب های نئوپرن به صورت سمنت مواد شیمیایی زیر می تواند وجود داشته باشد :
    اكسید منیزیم ، اكسید روی ( به منظور پخت و جذب اسید ایجاد شده بر اثر تخریب )
    ضد اكسایش( به مقدار دو درصد برای بالا بردن پایداری حرارتی )
    پركننده( مانند دوده ، خاك رس، به منظور كاهش هزینه)
    تقویت كننده ( مانند سیلیكات كلسیم هیدراته)
    حلال ( مانند تولوئن )
    مخلوط رزین ها ( مانند رزین فنلی ) با نئوپرن موجب بهبود چسبندگی و خواص مكانیكی چسب
    می گردد.
    3-2-2: پلی سولفید ها :
    پلی سولفیدها یك الاستومر مصنوعی است كه از واكنش پلی سولفید سدیم با دی كلروهای آلی ( مانند دی كلرو اتان ) بدست می آید.


    مقاومت چسب های پلی سولفیدی در برابر آب ، حلال های آلی ، روغن ها و نمكها از چسب های ترموپلاستیكی بهتر می باشد .
    پلی سولفید ها به تنهایی بیشتر برای آب بندی و بطانه كاری مورد استفاده قرار می گیرند و اغلب پس از مخلوط نمودن با یكی از رزین ها( مانند رزین اپكسی ) به عنوان چسب به كار می رود . هدف از افزایش این رزین ها به فرمول چسب ازدیاد خواص مكانیكی ( استحكام) چسب های پلی سولفید میباشند ،زیرا چسب های پلی سولفید عموما از استحكام بالایی برخوردار نیستند .

    3-2:چسب های ترموپلاستیكی :
    ترموپلاستیك ها كه با استفاده از آنها صدها چسب فرموله شده است ، پلیمرهایی با وزن مولكولی متوسط بالا و ساختمان مولكولی خطی یا شاخه ای دارند .
    از بین چسب های ترموپلاستیكی در این جا تنها چسبهای پلی وینیل استات ، پلی وینیل استال ، پلی اكریلیت ، پلی متبل متا كریلیت ، پلی سیانو اكریلیت و مشتقات سلولز معرفی می شوند .
    1-3-2: پلی وینیل استات :
    پلی وینیل استات دارای ساختمان مولكولی شاخه ای با توزیع اوزان مولكولی گسترده می باشند .اختلاف خواص فیزیكی در میان گونه های مختلف پلی وینیل استات ناشی از تفاوت در وزن مولكولی و توزیع اوزان مولكولی می باشد .
    گونه هایی كه وزن مولمولی كم دارند ، در درجه حرارت اتاق نرم وانعطاف پذیرند ، در حالی كه گونه های دارای وزن مولكولی بالا سخت هستند .
    تمام گونه های پلی وینیل استات نسبت به سطوح منفذ درا و صاف اجسام مختلف تمایل به چسبندگی دارند . یكی از دلایل تمایل به چسبندگی ، وجودگروه های قطبی استات درمولكول های پلیمرمی باشند
    چسب های پلی وینیل استات دو نوع هستند ؛ چسب های حاوی حلال و چسب های امولسیونی كه نوع دوم كارایی بیشتری دارند .
    چسب های پلی وینیل استات غالبا همراه با مواد شیمیایی دیگر می باشند كه هر كدام به منظور تامین خاصیت معینی اضافه می شوند . این مواد عبارت اند از:
    مواد افزاینده ویسكوزیته :
    این مواد بیشتر به چسب های امولسیونی اضافه می شوند . این مواد از رزین های طبیعی و مصنوعی محلول در آب هستند .
    حلال ها :
    افزایش ویسكوزیته به كمك حلال هم در چسب های امولسیونی امكان پذیر است ، حلال اضافه شونده میتواند نقش نرم كنندگی را هم داشته باشد .
    نرم كننده ها :
    انعطاف پذیری و مقاومت در برابر آب توسط نرم كننده تامین می شود .مانند دی بوتیل فتالیت .
    پر كننده ها :
    بیشتر به منظور پایین آوردن قیمت چسب مورد استفاده قرار می گیرند .مانند كربنات كلسیم .
    سایر مواد افزودنی:
    اجسام فعال سطحی جهت كنترل خصات جریان یابی
    مواد ضد كف و ضد باكتری
    چسب های پلی وینیل استات كاربرد های زیادی دارند از جمله :
    چسب چوب ، پاكت های كاغذی ، مقوا ، پاكت های شیر ونوشیدنی ، چرم ، شیشه ، كاغذ آلومینیوم و....

    2-3-2:پلی وینیل استال :
    پلی وینیل استال به گروهی از پلیمرها گفته می شود كه محصول واكنش پلی وینیل الكل با یك آلدئید است . مهمترین پلی وینیل استال هایی كه به عنوان چسب به كار می روند از فرمالدئید و بوتیر آلدئید تهیه شده است و به ترتیب پلی وینیل فرمال و پلی وینیل بوتیرال نامیده می شوند .
    چسب هایی كه برمبنای این پلیمرها تهیه می شوند یا به صورت مایع شفاف و بی رنگ در یك حلال و یا به صورت ذرات پراكنده (معلق ) در آب هستند . چسبندگی آنها به شیشه بسیار عالی است و دارای خواص شفافیت و پایداری در برابر نور خورشید وخاصیت جهندگی به منظور نگهداری خرده های شیشه برای شیشه های اتومبیل هستند .
    3-3-2: پلی اكریلیت ها :
    اكریلیت ها ترموپلاستیك هایی هستند كه از پلیمر شدن زنجیری استرها یا آمیدهای اكریلیك اسید حاصل می شوند.


    آنها به صورت مایع شفاف با گرانروی كم تهیه می شوند.چسب های آكریلیك به علت استحكام كم به عنوان چسب ساختاری به كار نمی روند .از آنها در چسباندن صفحات پلاستیكی ،ورقه های فلزی (دركشتی و هواپیما و اتومبیل) ، ورقه های اكریلیك ، شیشه ، چوب ، چرم و پارچه استفاده می شود
    4-3-2: سیانو آكریلیت :
    الكیل سیانو اكریلیت به مقدار زیاد تولید و به عنوان چسب قطره ای فرموله و مصرف می شود .
    در چسب های سیانو آكریلیت برای افزایش مقاومت در برابر ضربه میتوان تركیباتی نظیر فسفات های تری الكیل به فرمول چسب اضافه كرد .
    علت چسبیدن دو جسم به یكدیگر توسط چسب های سیانو آكریلیت به این دلیل پلیمریزه شدن لایه نازكی از بین سطوح جسم در حظوركاتلیزور های بازی است .
    خصوصیات بارز چسب های سیانو آكریلیت عبارت اند از :
    مایع ، بیرنگ ،به صورت خالص و كاملا روان .
    جهت چسباندن دو جسم حرارت لازم نیست و این چسب ها بدون حلال هستند .
    برای خشك شدن ضمن عمل چسباندن نیازی به كاتالیزور ندارند .
    چوب، فلزات ،رابر ، شیشه ، پلاستیك و تقریبا كلیه مواد را خیلی سریع و محكم به یكدیگر می چسبانند .
    مقدار بسیار كمی ز چسب برای چسباندن دو جسم لازم است .
    سرعت چسباندن از 3 ثانیه تا 3 دقیقه برحسب نوع جسم متغیر است .
    پیوند چسبی بین دو جسم در برابر حرارت ازC 20 تاC 80 مقاوم است .
    بوی تند و اشك آور دارد و غیر سمی است ودارای قسمت ارزانی است .
    این چسب دارای معایبی است از جمله :
    تنها اجسامی را به یكدیگر می چسباند كه دارای سطوح صاف و صیقلی باشد.
    تمبل شدید به چسبندگی سریع به پوست انسان
    مقاومت كمدر برابر رطوبت زیاد
    مقاومت كم در درجه حرارت های بالاتر ازC 100.
    5-3-2: مشتقات سلولز :
    ساختمان مولكولی سلولز ، از طریق واكنش با معرف های شیمیایی ( مانند اسیداستیك ، اسید نیتریك ) تغییر یافته و مشتقات سلولز حاصل می گردد.



    سلولز استات ، سلولز نیترات ، سلولز –استات – بوتیرال ، اتیل سلولز و متیل سلولز نمونه هایی از مشتقات سلولز هستند كه به عنوان چسب مصرف می شوند .

    4-2: چسب های طبیعی (منشا حیوانی یا گیاهی ):
    این چسب ها بر پایه پروتین حیوانی بوده و معملا از پوست واستخوان حیواناتی مانند گاو و گوسفند به دست می آید .
    برای تهیه چسب از پوست ، ابتدا پوست را با آب آهك اشباع شستشوی مختصری داده و سپس به مدت 12 الی 15 روز در آب آهك قرار می دهند ،بعد توسط آب و اسید آهك را از پوست جدا می كنند و سپس آن را تحت عمل استخراج با آب جوش قرار می دهند .در اثر استخراج مایع ژلاتینی از پوست جدا و در آب حل می شود . محلول حاصل از طریق تقطیر در خلا تغلیظ می گردد .
    به منظور تهیه چسب از استخوان ، ابتدا استخوان های خرد شده در محلول 2 تا 8 درصد اسید كلریدریك قرار می گیرد تا مواد معدنی آن زدوده شود ،سپس عمل چربی زدایی از طریق عبور بخار یكی از حلال های آلی (نظیر بنزین ) روی استخوان ها انجام می گیرد .استخوان های گریس زدایی شده به یك اتو كلاو منتقل شده و چند بار متناوب تحت فشار بخار آب قرار می گیرد و در نتیجه چسب به صورت رقیق حاصل می شود .
    تغلیظ این محلول از از طریق تقطیر در خلا انجام می گیرد . محلول رقیق چسب ها را قبل از تغلیض می توان رنگ زدایی نمود و سپس یك ماده ضد اكسایش به آنها اضافه كرده و آنها را تغلیظ نمود .این محلول های غلیظ مدت ها نگه داری می شوند تا به صورت جامد درامده و سپس به قطعات ضخیم بریده می شوند .چسب هایی كه به این شكل تهیه می شوند از مرغوبیت برخوردار بوده و به چسب اسكاچ معروفند .
    چسب های جامد را می توان به اشكال دیگر هم تهیه نمود مانند؛پودر ، مكعب های كوچك ، دانه های گرانول و پولك .زمان نگه داری چسب های جامد نا محدود است .
    برای آماده سازی یك چسب جهت استفاده معمولا پودر یا سایر اشكال آن را به آب گرم اضافه نموده و مخلوط را به هم میزنیم تا حل شوند . مواد افزودنی زیر را به مقدر مورد نظر به محلول اضافه می كنند .
    نشاسته یا دكسترین جهت ارزان تر نمودن
    ماده ضد اكسایش برای جلوگیری از انواع تخریب از جمله تخریب بیولوژیكی
    ضد كف
    افزایش دهنده خصلت تر كنندگی
    نرم كننده ها مانند گلیسرول
    چسب های حیوانی برای چسباندن كلیه اجسامی كه توسط آب خیس شده و آب به یكی از سطوح آنها نفوذ می كند (مانند كاغذ، مقوا، پارچه، چوب)به كار می رود.
    چسب های حیوانی به غیر از پوست واستخوان ،از منابع دیگری مانند كازئین ( از افزودن اسید به شیر) ، آلبومین خون ورزین شلاك (صمغ ترشح شده از یك نوع حشره ) تهیه و مصرف می شوند .

    5-2: چسب های گیاهی :
    این چسب ها قابلیت انحلال در آب را داشته و می توانند به صورت ذرات معلق در آب درآیند و به سادگی از منابع طبیعی تهیه میشوند .
    همه چسب های گیاهی تقریبا برپایه نشاسته ودكسترین ( از مشتقات نشاسته) هستند كه از منابع گیاهی موجود در دنیا به دست می آیند .ا زعمده ترین منابع تهیه نشاسته می توان ذرت، گندم، سیب زمینی و برنج رانام برد . این چسب ها به صورت مایع و یا جامد تهیه می شوند .
    اجزای فرمول یك چسب بر پایه نشاسته عبارت اند از :
    مواد فعالی كه یك حالت ژلاتینی ایجاد می كنند مانند سود ، منیزیم و كلسیم .
    حلالا كه عموما آب است .
    مواد اصلاح كننده مانند رزین های محلول در آب ، براكس ها فرمالین ، پروتیین ها و عامل خیس كننده .
    نرم كننده ها كه انعطاف پذیری لایهچسب بین سطوح اجسام را تامین می كنند نظیر گلیسیرین و دی بوتیل فتالیت .
    چسب بر پایه نشاسته بیشترین مصرف را برای چسباندن كاغذ ، مقوا ، چوب دارد
    از دیگر موادی كه منشاء گیاهی دارند واز آنها چسب تولید میشود میتوان به لوبیای سویا كه پروتیین است وصمغ طبیعی بعضی ازگیاهان اشاره كرد مانند صمغ عربی و رابرهای طبیعی مانند پلی ایزوپرن سیس كه از جمله این مواد هستند .
    6-2: چسب های ترموپلاستیكی مذاب :
    1-6-2: چسب های گرم :
    تعدادی از ترمو پلاستیك ها وقتی به حالت خمیری یا مذاب بین سطوح دو جسم قرار می گیرند و سپس تحت فشار كم سرد می شوند و تشكیل لا یه نازكی را دهند ، موجب چسباندن سطوح به یكدیگر می شوند . بیشترین چسب های گرم بر پایه اتیلن – وینیل استات كوپلیمر (EVA) و پلی پروپیلن اتاكتیك (APP) فرموله می شوند .پلی استرها و پلی امیدها هم دو نوع دیگر از ترمو پلاستیك ها هستند كه به صورت چسب گرم كاربرد دارند .
    قبل از فرموله نمودن چسب و انتخاب مواد افزودنی ، پارامترهای زیر بایستی مد نظر باشد و مورد بررسی قرار گیرد.
    گرانروی حالت مذاب و درجه حرارت ذوب
    پایداری حرارتی
    توان پیوند و زمان قبل از آماده شدن چسب برای چسبیدن
    مقاومت ضربه ای لایه چسب
    مقاومت در برابر مواد شیمیایی
    آب و درجه حرارت های پایین
    برای ایجاد اتصال ابتدا باید چسب را ذوب كرد كه این عمل معمولا در یك تانك كخصوص حرارتی صورت می گیرد و سپس باید مایع چسب گرم را به منطقه عمل انتقال داد تا برای فرایند چسباندن آماده شود.مرحله بعد رسیدن به درجه حرارت معمولی و خشك شدن چسب می باشد.در این چسب ها از دست دادن حرارت به تنهایی عامل خشك شدن می باشد .
    مزایای استفده از چسب های گرم :
    با صرفه بودن
    نیاز به فضای كمتر در خط تولید
    عدم آلودگی محیط و خطر آتش گیری
    استحكام اتصال و دوام آن




    3-انتخاب چسب:
    چسبی که بتواند تمام مواد را به خوبی به یکدیگر اتصال دهد یافت نمی شود .بنا برابن باید بین مهمترین خواص مطلوب اتصال چسبی تشکیل شده و سایر خواص آن توازن برقرار کرد برای انتخاب یک چسب به منظور کاربرد با شرایط مشخص چندین عامل را باید در نظر گرفت
    برای نمونه یکی از این عوامل،انتخاب یک چسب از بین همه چسب هایی است که همگی آنها قادر به چسباندن مواد مورد نظر هستند .
    1-3: سازگاری مواد اتصال یابنده و چسب ها :
    اگر چسب و موادی که قرار است به یکدیگر بچسبند غیر قابل اختلاط باشند ،انتخاب نادرست یک چسب می تواند به جسم تولیدشده آسیب برساند .
    نمونه هایی از این قبیل عبارت هند از :
    خوردگی قسمت های فلزی توسط چسب های اسیدی
    مهاجرت نرم کننده از مواد پلاستیکی انعطاف پذیر به درون چسب و در نتیحه کاهش چسبندگی بین سطوح .
    اثر منفی چسب های بر پایه حلال و مواد تبخیر شونده بر پلاستیک هایی که باید به یکدیگر چسبانده شوند (به خصوص فیلم های نازک پلاستیکی ).

    2-3: تنش های پیوندی :
    چسب ها شامل مواد نرم چسبنده تا سفت با استحکام بیش ازمیلیون نیوتون بر مترمربع می شوند. در کاربردهایی که چسب باید استحکام معینی داشته باشد ،تنش هایی که اتصال چسبی در معرض آنها قرار می گیرد باید بررسی نمود . در این بررسی مقدار تنش و شرایطی که تنش اعمال می شود هر دو مهم است . عملکرد یک اتصال چسبی به عوامل زیادی بستگی دارد . مهمترین این عوامل عبارت اند از :
    طراحی اتصالات
    نحوه ای که سطوح به یکدیگر متصل می شوند
    تکنیک مورد استفاده در چسباندن
    ضخامت لایه چسب
    استحکام و ضخامت قطعاتی که به یکدیگر اتصال می یابند
    طراح اتصالات نوع و میزان تنش هایی که چسب در معرض آن قرار می گیرد را معین می کند.پیوندها ممکن است تحت تنش برشی ،کششی ، تراکمی ،کندن پوست و یا ترکیبی از این تنشها قرار بگیرد .
    شرایطی که تنش اعمال می شود ،باید مشخص و تعریف گردد. عامل دیگری که باید مد نظر باشد افزایش سر عت اعمال بار است که موحب افزایش ظاعری استحکام پیوندی (ضربه ای یا برشی ) می گردد.
    3-3:فرآیند تشکیل اتصال چسبی :
    عواملی که در خط تولید مطرح هستند ، عبارت اند از :
    حالت فیزیکی چسب ها
    روش تهیه و استفاده آنها
    نحوه ذخیره نمودن
    ماشین های لازم در خط تولید
    متغیرهای فرآیندی
    متغیر های فرآیندی شامل موارد زیر است :
    زمان مجاز در فاصله بین پوشش وتشکیل پیوند
    زمان و درجه حرارت خشک شدن
    درجه حرارت پخت
    اعمال فشاری که اتصال می تواند تحمل کند
    مدت زمان استعمال چسب
    تغییر استحکام با درجه حرارت
    خواصی از قبیل بو، سمیت و اشتعال پذیری
    روش انتخابی برای استفادهاز یک چسب ضمن ساخت یک جسم توسط اتصالات چسبی ، از طریق اندازه وشکل هندسی و ابعاد قطعات ،تعداد اجزایی که بایستی پوشش چسبی داده شوند ،همچنین خواص فیزیکی چسب تعیین می گردند.
    میزان چسبناکی یک چسب ، در فرایند تولید یک جسم مهم می باشد ودر تشکیل پیوند وپوشش قطعاتی که بایستی به همدیگر اتصال یابند ، تاثیر مستقیم دارد . میزان چسبناکی ، زمان لازم بین پوشش چسب و تجمع اجزا در کنار هم را تعیین می کند .
    4-3: عمر چسب :
    دوام اتصالات چسبی معمولا باید مساوی با دوام جسم ضمن سرویس باشد .گاهی اوقات دوام کوتاه مدت یک چسب نیاز است ، برای مثال گاهی اجزا یک جسم را به طور موقت به یکدیگر اتصال می دهند تا با یک روش مناسب به صورت دایم به یکدیگر اتصال دهند .که این موارد باید رد عمر چسب مورد نظر باشد که برای چه مدت ما نیازبه یک اتصال چسبی داریم .
    اما پارامترهای موثر بر عمر اتصالات چسبی عواملی نظیر زیر است:
    نوع محیط : حضور یک ماده احاطه کننده اتصالت چسبی که آن را به شدت مورد حمله قرار می دهند مورد نظر است . در مورد چسب های ترموپلاستیکی که حلال های آلی ، اسیدها یا بازها بر چسب اثر می گذارند و دوام اتصالات چسبی را کاهش می دهند .
    غلظت آب : هر چه فعالیت آب موجود در محیط بیشتر باشد ، سرعت حمله به مناطق بین سطحی بیشتر می شود .یک حداقل غلظت آب وجود دارد که آب با غلظت های کمتر از آن شکست اتصالات چسبی رخ نمی دهد که مقدار این غلضت به نوع چسب بستگی دارد .
    درجه حرارت : افزایش درجه حرارت موجب تسریع در کاهش استحکام نمونه های اتصال یافته توسط چسب ها می شود.بنابراین به کار بردن درجه حرارتی بالاتر از درجه حرارت جسم ضمن استفاده از آن روشی است که سرعت حمله بر یک نمونه را در تست آزمایشگاهی تسریع می بخشد . مقاومت چسب ها در برابر هیدرولیزبا افزایش درجه حرارت کاهش می یابد .
    نوع چسب : نوع شیمیایی چسب مورد استفاده می تواند در مکانیزم و سرعت شکست اتصال اثر نماید .
    نوع موادی که باید به یکدیگر اتصال یابند : تشکیل اتصالات چسبی با موادی که سطح انرژی بالا دارند عمدتا با مسئله حمله عوامل محیطی مواجه است ، در حالی که مواد رابری پلاستیکی و GPR نسبت به چنین حملاتی حساسیتی کمتر دارند البته این مطلب بدان معنانیست که این مواد مورد حمله عواملی مثل آب قرار نمی گیرند بلکه در این گونه مواد حمله بر روی خود ماده صورت می گیرد نه بر چسب و مناطق بین سطحی .
    آماده سازی سطوح قبل از قرار دادن چسب بر آنها :این عامل بسیار مهم برای کسب پیوند قوی در مواد دارای سطح انرژی بالا ، ضروری است که آلودگی سطوح ، اکسیدها و غیره برطرف شوند . برای ایجاد اتصالات با دوام لازم است که اکسیدهای پایدارکه پذیرای چسب هستند تشکیل گردد تادر نتیجه نیروهای قوی وپایداردرلایحه های بین سطحی چسب و اکسید به وجود آید .
    تنش: تنش وارده بر اتصالت چسبی عبارت است از؛مجموع تنش اعمال شده بر قطعات اتصال یافته وتنش داخلی ناشی از انقباض چسب و یا تورم چسب در اثر جذب آب . چنین تنش هایی پیوند های مولکولی بین سطحی را جهت حمله عوامل محیطی از طریق کاهش سد انرژی آزاد بی حفاظ تر می سازد . در صورتی که پیوندی کاملا بشکند این سد انژی طی خواهد شد . تنش ، سرعت دیفیوژن مواد در محیط را نیزافزایش می دهد.
    5-3: هزینه :
    هنگامی که برای تهیه یک چسب بتوان چند چسب را پیشنهاد نمود در این فاکتور هزینه مطرح است . استفاده از ارزانترین چسب هم ممکن است تحت تاثیر بعضی از عوامل میتوان از راندمان پوشش چسب بر روی سطوح ،سهولت استعمال ،زمان انجام فرایند ، هزینه کارگر جهت بازرسی قسمت های اتصال یافته و مقدار مواد ضایعاتی نام برد . کاربرد چسب های گران قیمت که سریعا اتصال را با تکنیک ساده ممکن می سازد ممکن است یک انتخاب اقتصادی باشد .

    4-آماده سازی سطح :
    در بسیاری از کاربردها قبل از تشکیل پیوند چسب هیچگونه عملیات آماده سازی روی سطح صورت نمی گیرد ، اما لازم است جهت رسیده به بالاترین راندمان در فرآیند چسباندن ، سطوح اتصال یابنده از طریق بعضی از روش ها ، قبلا آماده سازی شود.
    چسب هایی وجود دارد که سطوح پوشیده شده باروغنهای محافظ و یا نرم کننده دارای وزن مولکولی پایین را به یکدیگر اتصال می دهند. در این حالت نیز معمولا به نوعی آماده سازی سطح نیاز می باشد .همچنین لازماست نوع روغن محافظ با چسب سازگاری داشته باشد و ضخامت آن نیز کنترل گردد تا با چسب مخلوط نگردد.



    5 کاربر مقابل از Black Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  3. #2


    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    محل سکونت
    ایـــــ تهران ـــــران
    نام واقعی
    مسعود
    شماره عضویت
    11257
    میانگین پست در روز
    1.46
    علایق
    Net , Music , Xbox , Allstar , Dosib , ...
    شغل و حرفه
    Graphic & Web Design
    نوشته ها
    2,750
    امتیازات
    54,548
    درجه
    57
    تشکر
    11,052
    تشکر شده 7,938 بار در 2,086 ارسال
    یاد شده
    در 21 پست
    برچسب زده شده
    در 1324 تاپیک
    امتیازها: 54,548, سطح: 57
    تمام شدن سطح: 6%, میزان امتیاز صعود به سطح بالا: 1,802
    فعالیت کل: 0%
    دستاوردها:
    محبوب دلهایار همیشگیدیپلم افتخار به پاس کمک به کاربراندوستای قدیمی
    شماره ALI رو
    میخوام... لطفا"
     


    P30Parsi

    پیش فرض تولید صنعتی چسب

    چسب‌های بسیاری برای متصل کردن اجسام مشابه یا غیر مشابه در دسترس هستند. امروزه تقریبا استفاده از چسباننده‌های طبیعی مثل سریش بجز موارد استفاده خاصی منسوخ شده است. در عوض هر روز شاهد تولید و سنتز چسب‌های جدیدی هستیم که منشأ پلیمری دارند. چسب‌ها در اشل صنعتی به شیوه‌های گوناگونی تهیه می‌شوند که در این بحث برخی از مهمترین روشها را معرفی می‌کنیم[برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    پخت یا پروراندن رزین چسب به صورت یک جسم جامد
    اپوکسی‌ها معروفترین چسبهای این گروه هستند که با استفاده از رزینهای سیکلوآلیفاتیک ، طوری فرمولبندی می‌شوند که در دماهای بالا قابل استفاده باشند. برای سنتز چسبهای قوی و نیمه انعطاف‌پذیر از رزینهای اپوکسی با عوامل پخت پلی آمین یا پلی آمید استفاده می‌شود و بیشتر اپوکسی‌ها بدون استفاده از مواد افزودنی هم چسبندگی خوبی دارند. زمان پخت می‌تواند از ثانیه‌ها تا روزها طول بکشد که این امر به کاتالیزورها و دما بستگی دارد
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    اپوکسی فنولی با استفاده از این چسبها می‌توان اتصالاتی پدید آورد که تا 315ºC پایدار هستند. این چسبها در دماهای بالا پرورده می‌شوند و از آنها برای پیوند ساختمانی و لانه زنبوری استفاده می‌شود. از دیگر چسبهای این گروه می‌توان از پلی استرها (که ارزان قیمت و زودگیر و شکننده هستند)، سیلیکونها ، سیانوآکریلاتها و آکریلیها ، نام برد.

    تبخیر حلال از محلول پلیمر گرمانرم
    مواد پلیمری حل شده در حلالها می‌توانند چسبهای مفیدی تشکیل دهند. با تبخیر حلال ، پلیمر گرمانرم جامدی حاصل می‌شود که به چسب حلال معروف است. از این گروه می‌توان نیتروسلولز را نام برد که سالها محلول 10 تا 25 در صد آن به عنوان چسب هواپیما و یا برای مصارف خانگی استفاده می‌شد.
    آکریلیها ، محلول رزینهای آکریلیک پرورده شده هستند و به چسبهای پلاستیک مشهورند و برای متصل کردن پلاستیکهای ABS ، پلی استیرن و آکریلی مؤثرند. سیمانهای لاستیکی هم جزو چسبهای حلال می‌باشند.

    تبخیر آب از یک شیرابه پلیمری
    شیرابه‌ها از ذرات کوچک پلیمر پرورانده شده معلق در آب تشکیل شده‌اند و در موقع تبخیر آب ، ذرات بوسیله نیروهای واندرواسی به یکدیگر متصل می‌شوند. رزین خشک شده ، دیگر در آب حل نمی‌شود. از این چسبها می‌توان پلی وینیل استات را نام برد که برای اتصال قطعات چوبی بکار می‌رود و به صورت شیرابه (محلول در آب) عرضه می‌شود و به نام چسب سفید یا چسب چوب معروف است[برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    سرد کردن پلیمر گرمانرم ذوب شده
    پلیمرهایی که در دمای مناسب ذوب می‌شوند و دارای نیروهای جاذبه زیادی می‌باشند، بعنوان چسب داغ ذوب شناخته می‌شوند. از انواع پلی استرهای گرمانرم ، پلی آمیدها و پلی اتیلنها ، بعنوان چسب داغ ذوب استفاده می‌شود. این چسبها به صورت لوله‌هایی با ضخامت کم در بازار موجود می‌باشد. در اثر حرارت دادن ، لوله ذوب و جاری می‌شود و با مالیدن به سطح جسم و فشردن سطوح به همدیگر ، اتصال در ضمن سرد شدن انجام می‌شود
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    عوامل اتصال دهنده
    موادی که با شیمی دوگانه وجود دارند، می‌توانند به چسبندگی کمک کنند. این ترکیبات دارای دو گروه عاملی متفاوت در دو انتها می‌باشند و معمولیترین آنها عوامل اتصال دهنده سیلان می‌باشند. یک انتهای این ترکیبات ، تولید چسبندگی با شیشه یا مواد معدنی دیگر می‌کند و انتهای دیگر از نظر شیمیایی فعال می‌باشد.

    اخیرا ترکیباتی به نام تیتاناتها وارد بازار شده‌اند که مانند سیلان دارای شیمی دوگانه هستند و شبیه آنها عمل می‌کنند، اما برتریهایی هم در برخی خواص نسبت به سیلانها دارند.



    5 کاربر مقابل از Masoud عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  
    ...و غمگین که باشی
    جهان با دری بسته فرقی ندارد
    ...

  4. #3


    تاریخ عضویت
    Dec 2010
    محل سکونت
    زیر آسمون خدا
    نام واقعی
    هستی
    شماره عضویت
    47692
    میانگین پست در روز
    0.32
    علایق
    موزیک،آرامش،عشقم:d
    شغل و حرفه
    محصل
    نوشته ها
    427
    تشکر
    545
    تشکر شده 1,239 بار در 491 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 410 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویردوستای قدیمیمحبوب دلهانباشن جاشون خالیهکاربر خونگرممعرفی کاربران جدید
    دلم واسه اینجا
    حسابی تنگ شده
    بود:(
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    مر30 باحال بود(نخوندمشا)


    4 کاربر مقابل از 1hasti عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

کلمات کلیدی این موضوع

فاکتور، فعالیت، قدرت، قرار دادن، قسمت، قطعات، كمك، كه، كوچك، لایه، مقاومت، مقایسه، مقدمه، منشا، منطقه، مهندسي، موقت، موارد، مورد، می شود، محافظ، مختلف، مختصری، مستقیم، مطلب، معایب، معرفی، نفوذ، نقاشی، نمك، نمونه، چوبی، نیوتون، نیاز، نگهداری، نحوه، نرم، نرم کننده، چربی، چسب، هم، همراه، هواپیما، ها، هایی، یکی، کمتر، کنترل، که، کوتاه، کارگر، کاربرد، گوسفند، گروه، پلیمرهای آلی، پیشرفت، پایان، آماده، آماده شدن، آتش، آزاد، القایی، اما، انتخاب، انسان، اوقات، اولین، ای، ایجاد، اگر، اتم، اتومبیل، اتصالات، ارزانترین، از، استفاده، با، بالا، بازی، باعث، بخار آب، بر، برق، برچسب، برای، بررسی، برطرف، بسیار، تقویت، تكنولوژی، تلاش، تنش، توزیع، تاریخچه، ترکیبی، جنگ، جنگ جهانی، جوش، جاذبه، حمله، حشره، خورشید، خانگی، خارجی، خصلت، دقیقه، دوم، دوران، داخلی، داشتن، در، رفتن، روی، را، رطوبت، زدن، سنگ، ساخته، سازی، سرویس، سرد، سرعت، شكاف، شکست، شدن، شدید، صنعتی، ضریب، طبیعی، ظاهر، عملکرد، عمده، عمر

نمایش برچسب‌ها