نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5
  1. #1

    0o0ok
    Guest

    پیش فرض تداخل غذا و دارو

    تداخل مصرف گریپ فروت با بعضی داروها (1)



    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    گریپ‌فروت و آب آن طرفداران زیادی دارد. در حال ‌حاضر با توجه به غنی بودن گریپ‌فروت از [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] و خاصیت آن در کاهش تشکیل پلاک‌های عروقی (جلوگیری از تصلب شرایین) و پیشگیری از تکثیر سلول‌های سرطانی، مصرف آب گریپ‌فروت رو به افزایش است؛ ولی همانند سایر [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] آب گریپ‌فروت نیز با برخی از داروها تداخل ایجاد می‌کند که لازم است به آن توجه شود.
    مصرف هم زمان داروهای ضد [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] ، از خانواده‌ی استاتین‌ها (مثل لواستاتین و آتروواستاتین)، به میزان زیادی با آب گریپ‌فروت تداخل ایجاد می‌کند. مصرف هم زمان داروی معروف و پرمصرف لواستاتین با آب گریپ‌فروت (3 بار در روز و هر بار 2 لیوان )، تاثیر این دارو را تا 15 برابر افزایش می‌دهد. اخیراً گزارش شده است مصرف یک لیوان آب‌ گریپ‌فروت به‌همراه صبحانه، در حالی که شب قبل از آن یک واحد لواستاتین مصرف شده باشد، غلظت پلاسمایی لواستاتین را تا دو برابر افزایش می‌دهد. مصرف مقادیر زیاد آب گریپ‌فروت (6 لیوان در روز)،غلظت پلاسمایی سیمواستاتین را نیز تا 16برابر افزایش می‌دهد.
    بیمارانی که سیزاپراید،داروهای ضد کلسترول استاتینی،سرترالین و بوسپیرون مصرف می‌کنند با توجه به تداخل این داروها با آب گریپ‌فروت، لازم است از مصرف آب گریپ‌فروت بپرهیزند.



    پیشنهاد‌های درمانی:

    با توجه به توضیحات فوق، منصرف کردن بیماران از مصرف هم زمان آب گریپ‌‌فروت، با داروهای ضد کلسترول استاتینی، شرط احتیاط است، به‌خصوص زمانی که این داروها برای اولین ‌بار یا در مقادیر زیاد مصرف شوند.

    سیزاپراید یک داروی گوارشی است که برای بیماران دچار [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] یا برگشت محتویات معده به مری تجویز می شود. این دارو با توجه به عارضه‌‌ی جانبی ناشی از آن که بی‌نظمی‌ ضربان قلب (آریتمی) است و حداقل80 مورد مرگ در مورد آن گزارش شدهریال اکنون از بازار دارویی آمریکا جمع آوری گردیده و مصرف آن در ایران یا سایر نقاط دنیا فقط در شرایط خاصی توصیه می شود. مصرف یک لیوان آب گریپ‌فروت، 5/1 برابر و 6 لیوان آب گریپ‌فروت، 4/2 برابر غلظت پلاسمایی سیزاپراید را افزایش می‌دهد.
    لذا بیمارانی که سیزاپراید مصرف می‌کنند، لازم است از مصرف آب گریپ فروت بپرهیزند.
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    در مورد تداخل بنزودیازپین‌ها (گروهی از داروهای اعصاب که از شناخته شده‌ترین آن‌ها می‌توان به دیازپام اشاره کرد) با آب گریپ‌فروت، نظرات و گزارش‌های ضد و نقیضی وجود دارد. برخی مطالعات تاثیر یک لیوان آب گریپ‌فروت بر متابولیسم دیازپام را تا 3 برابر، میدازولام خوراکی را تا 50 درصد و تربازولام را با افزایش عوارض جانبی خواب‌آلودگی و سرگیجه گزارش کرده‌اند. در حالی که نتایج یک مطالعه‌ی دیگر بیانگر عدم تاثیرآب گریپ‌فروت بر متابولیسم میدازولام و تربازولام بود. 8 داوطلب سالم، 5میلی‌گرم دیازپام خوراکی را با 250میلی‌گرم آب گریپ‌فروت مصرف کردند. غلظت حداکثر دیازپام به واسطه‌ی آب گریپ‌فروت،5/1 برابر افزایش یافت. هم‌چنین آب گریپ‌فروت، زمان رسیدن به غلظت حداکثر دیازپام را از5/1 ساعت به 1/2 ساعت به تاخیر انداخت.
    بیمارانی که هر یک از سه داروی دیازپام، تربازولام و میدازولام در رژیم دارویی آن‌هاست، از مصرف هم زمان آب گریپ‌فروت با این داروها،خودداری کنند.



    پیشنهادهای درمانی:

    بیمارانی که هر یک از سه داروی دیازپام، تربازولام و میدازولام در رژیم دارویی آن‌هاست، از مصرف هم زمان آب گریپ‌فروت با این داروها، با توجه به‌احتمال افزایش اثرات و در نتیجه عوارض جانبی این داروها خودداری کنند. گرچه در خصوص سایر داروهای موجود در دسته‌ی بنزودیازپین‌ها مثل آلپرازولام، کلردیازپوکساید، کلونازپام، فلورازپام و لورازپام گزارشی مبنی بر تداخل آنها با آب گریپ‌فروت موجود نیست، ولیکن احتیاط در مصرف هم زمان آن‌ها توصیه شده است. نکته‌ی مهم آن که شرایط دیگری چون افزایش سن‌ و سیروز کبدی نیز ممکن است موجب افزایش فراهمی زیستی بنزودیازپین‌ها شوند. بیماران کهنسال و مبتلایان به سیروز کبدی به منظور احتمال افزایش خواب‌آلودگی باید تحت نظر باشند. داروسازان نیز باید در هنگام مشاوره با بیماران، آن‌ها را از مصرف مداوم دیازپام یا تربازولام به همراه آب گریپ‌فروت منع کنند. میدازولام خوراکی از آن جایی که منحصراً قبل از اعمال جراحی مصرف می‌شود، کمتر مورد توجه است.

    بوسپیرون از جمله داروهای [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] است که خواب آلودگی و عوارض عملکرد عصبی – حرکتی کمتری نسبت به بنزودیازپین‌ها دارد. آب گریپ‌فروت احتمال دارد غلظت این دارو را تا 4 برابر افزایش دهد. حتی مصرف یک لیوان آب گریپ‌فروت نیز می‌تواند با این دارو تداخل ایجاد کند.

    پیشنهادهای درمانی:

    از مصرف هم زمان بوسپیرون با آب گریپ‌فروت به‌خصوص در مقادیر زیاد آن (بیشتر از سه لیوان در روز) خود‌داری شود.
    سرترالین، داروی نسبتاً جدیدی است که در درمان [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] ، [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] و سایر ناراحتی‌های عصبی کاربرد دارد. نتایج یک مطالعه‌ نشان داده است که آب گریپ‌فروت از سوخت و ساز سرترالین ممانعت می‌کند و در نتیجه موجب افزایش غلظت این دارو در خون می‌‌شود. مصرف یک لیوان آب گریپ‌فروت در روز باعث افزایش غلظت سرترالین به میزان تقریبی5/1 برابر، در میان 4 بیمار از 5 بیمار مورد مطالعه شده است.



  2. 6 کاربر مقابل از 0o0ok عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  3. # ADS
    Circuit advertisement
     

  4. #2

    0o0ok
    Guest

    پیش فرض

    تداخل مصرف گریپ فروت با بعضی داروها(2)



    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    کاربامازپین یک داروی ضد [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] معروف و پرمصرف است که در درمان [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] استفاده می‌شود و چنانچه همزمان با یک لیوان بزرگ (300 میلی لیتر) آب گریپ‌فروت تازه مصرف شود، تاثیر آن حدود 40 درصد افزایش می‌یابد.

    پیشنهادهای درمانی:

    کاربامازپین از جمله داروهایی است که مصرف مقادیر بیش از حد مورد نیاز آن (حتی در مقادیر کم) موجب بروز عوارض جانبی ناشی از مسمومیت باعث می‌شود. بنابراین مصرف هم زمان آن با آب گریپ فروت ممنوع است.

    کلومی پرامین یک داروی ضد [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] است که در درمان اختلال [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] نیز کاربرد دارد. تجربه‌ی دو نفر از محققان نشان داده که مصرف هم زمان آب گریپ‌فروت با داروی کلومی پرامین موجب افزایش اثرات این دارو می‌شود.
    کاربامازپین از جمله داروهایی است که مصرف مقادیر بیش از حد مورد نیاز آن موجب بروز عوارض جانبی ناشی از مسمومیت باعث می‌شود. بنابراین مصرف هم زمان آن با آب گریپ فروت ممنوع است.



    پیشنهادهای درمانی:

    به‌منظور افزایش اثر‌بخش کلومی‌پرامین،مصرف همزمان این دارو با آب گریپ‌فروت فقط تحت کنترل مداوم پزشک توصیه می‌شود. در غیر این صورت مصرف هم زمان آن ها توصیه نمی‌شود.

    در میان 14 داوطلب سالم، در یک مطالعه که سیکلوسپورین (داروی تضعیف کننده‌ی سیستم ایمنی که در بیماران پیوندی و ... کاربرد دارد) و آب گریپ‌‌فروت مصرف می‌کردند، 45 درصد آنها افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین را تجربه کرده‌اند. گزارش‌های پراکنده‌ای مبنی بر مصرف گریپ‌فروت به‌منظور افزایش سطوح خونی سیکلوسپورین در بیماران پیوندی وجود دارد که این شرایط رضایت بخش در مصرف توام دارو با آب یا سایر مایعات حاصل نمی‌‌شود. اخیرا دو مورد مصرف آب گریپ‌فروت جهت افزایش سطح سیکلوسپورین در درمان پسوزیازیس گزارش گردیده است.

    پیشنهادهای درمانی:

    اگر چه به پیشنهاد محققان، مصرف آب گریپ‌فروت عاملی بالقوه در افزایش سطح سیکلوسپورین است و با کاهش مقدار سیکلوسپورین مصرفی، در کاهش مخارج درمان بیماران پیوندی موثر است، ولیکن با توجه به متغیر بودن نتایج مصرف هم زمان این دو ( به دلیل متغیرهای مختلف همانند سن؛ ابتلا به بیماری؛ استاندارد نبودن میزان ترکیبات موثر آب گریپ‌فروت؛ و ...)، در حال حاضر مصرف توأم آن‌ها توصیه نمی‌شود.

    یک مطالعه‌‌ی بیانگر وجود تداخل میان آب گریپ‌فروت و تاکرولیموس (داروی تضعیف کننده‌ی سیستم ایمنی با عملکرد و مسیر مشابه سیکلوسپورین) است. غلظت دارو در هشت بیماری که تاکرولیموس مصرف می‌کردند، پس از یک هفته مصرف هم زمان با آب گریپ‌فروت، به مقادیری بالاتر از محدوده درمانی افزایش یافت. بنابراین توصیه‌های مربوط به سیکلوسپورین در عدم مصرف هم زمان با آب گریپ‌فروت در مورد تاکرولیموس نیز صحت دارد.
    با در نظر گرفتن مجموع مطالعات و گزارش‌های بالینی موجود در خصوص آب گریپ‌فروت و تداخلات احتمالی آن با داروها، رعایت احتیاط لازم در مصرف این میوه با داروها ضروری به‌نظر می‌رسد.

    در پایان قابل ذکر است که امروزه تلاش کارخانجات دارویی و مطالعات محققان به‌منظور جداسازی ترکیبات فعال گریپ‌فروت، استاندارد کردن و افزودن آن به قرص‌ها به‌منظور افزایش فراهمی زیستی آن‌ها رو به افزایش است؛ لیکن با در نظر گرفتن مجموع مطالعات و گزارش‌های بالینی موجود در خصوص آب گریپ‌فروت و تداخلات احتمالی آن با داروها، رعایت احتیاط لازم در مصرف این میوه با داروها ضروری به‌نظر می‌رسد. البته بدیهی است با توجه به شرایط خاص و منحصر به‌فرد هر یک از بیماران، مشاوره با پزشک یا دکتر داروساز منطقی‌ترین و مناسب‌ترین راه برای مصرف یا عدم مصرف همزمان این میوه با داروهای شیمیایی است.



  5. 6 کاربر مقابل از 0o0ok عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  6. #3

    0o0ok
    Guest

    پیش فرض

    تداخل داروها با آهن

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    بعضی از داروها با عملکرد آهن در بدن تداخل دارند. تداخلات دارویی آهن در بدن به چند صورت دیده می شود:
    * مصرف برخی داروها باعث بروز کمبود آهن در بدن می شوند. لذا باید هنگام مصرف این داروها، از آهن بیشتری(به صورت مکمل یا از طریق غذاهای غنی از آهن) استفاده کرد. این داروها عبارتند از:

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] (Aspirin)
    بنازپریل (Benazepril)
    کاپتوپریل (Captopril)
    سایمیتدین (Cimetidine)
    دی پیریدامول(Dipyridamole)
    انالاپریل (Enalapril)
    اتودولاک (Etodolac)
    فاموتیدین (Famotidine)
    هالوپریدول (Haloperidol)
    هایوسایامین (Hyoscyamine)
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] (Ibuprofen)
    لوترل (Lotrel)
    هیدروکسید منیزیم (Magnesium Hydroxide)
    مواکسیپریل (Moexipril)
    نابومتون (Nabumetone)
    ناپروکسن (Naproxen)
    نئومایسین (Neomycin)
    نیزاتیدین (Nizatidine)
    اگزاپروزین(Oxaprozin)
    کوئیناپریل (Quinapril)
    رامیپریل (Ramipril)
    رانیتیدین (Ranitidine)
    بی کربنات سدیم (Sodium Bicarbonate)
    استانوزولول (Stanozolol)
    * برخی دیگر از داروها با مصرف قرص آهن(فروس سولفات) تداخل منفی ایجاد می کنند، یعنی یا این داروها موجب کاهش جذب قرص آهن می شوند و یا قرص آهن در جذب این داروها اختلال ایجاد می کند.

    از این رو هنگامی که یکی از داروهای زیر برای شما تجویز شد، قبل از مصرف مکمل آهن، با داروساز یا پزشک معالج تان مشورت نمایید، زیرا مصرف مکمل آهن با این داروها ممکن است مشکلات ناخواسته ای را ایجاد نماید. این داروها عبارتند از:
    کاربیدوپا (Carbidopa)
    لوودوپا ((Levodopa
    کلرهگزیدین (Chlorhexidine)
    سیپروفلوکسازین (Ciprofloxacin)
    دفروگزامین ((Deferoxamine
    دوکسی سایکلین(Doxycycline)
    جمی فلوکسازین((Gemifloxacin
    لووفلوکسازین(Levofloxacin)
    متیل دوپا (Methyldopa)
    افلوکسازین(Ofloxacin)
    پنی سیلامین(Penicillamine)
    ریزدرونات(Risedronate)
    سولفاسالازین(Sulfasalazine)
    تتراسایکلین(Tetracycline)
    وارفارین(Warfarin)
    * برخی دیگر هر دو اثر فوق را با هم دارا هستند:

    مانند مینوسایکلین((Minocycline
    * در مورد برخی دیگر از داروها نیاز به توضیحات بیشتری است، مانند:

    ایندومتاسین(Indomethacin):
    مصرف همزمان این دارو با مکمل آهن ممکن است در برخی افراد، موجب [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] شود. بنابراین بهتر است همراه با غذا مصرف شود.
    قرص های ضد بارداری(Oral Contraceptives):
    از آنجایی که این قرص ها میزان خونریزی زمان قاعدگی را کم می کنند، به ذخیره آهن در بدن کمک می کنند. بنابراین اگر [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]می خورید، بهتر است قبل از مصرف مکمل آهن با یک پزشک مشورت نمایید و با انجام آزمایش مربوطه ببینید آیا به مکمل نیاز دارید یا خیر.
    هورمون های تیروئیدی(Thyroid Hormones):
    کمبود آهن موجب کاهش توانایی بدن برای ساخت هورمون های تیروئیدی می شود.
    کاهش توانایی ساخت هورمون های تیروئیدی در رژیم های کم کالری نیز دیده می شود. از این رو برای افرادی که [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] می گیرند، یک دوزی از مکمل آهن(27 میلی گرم در روز) برای حفظ مقدار طبیعی هورمون های تیروئیدی در بدن تجویز می شود.



  7. 5 کاربر مقابل از 0o0ok عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  8. #4

    0o0ok
    Guest

    پیش فرض

    تداخل داروها با کلسیم

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    بعضی از داروها با عملکرد کلسیم در بدن تداخل دارند که این تداخلات به چند صورت دیده می شود:
    * مصرف برخی داروها باعث کمبود کلسیم در بدن می شوند. لذا باید هنگام مصرف این داروها، از کلسیم بیشتری(به صورت مکمل یا از طریق غذاهای غنی از کلسیم) استفاده کرد. این داروها عبارتند از:

    ادویر دیسکوز(Advair Diskus): نوعی از اسپری های کورتیکواستروئیدی که برای درمان آسم به کار برده می شوند.
    آلبوترول(Albuterol)
    هیدروکسید آلومینیوم(Aluminum Hydroxide)
    آنتی کانوالسانت(Anticonvulsants): دسته ای از داروها که برای ناهنجاری های عصبی به کار می روند، مانند: باربیتورات، کاربامازپین و ...
    بایل اسید سکواسترنت ها(Bile Acid Sequestrants): مانند کلستیرامین و دیگر داروهای کاهنده [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ](Caffeine)
    کلسیتونین(Calcitonin)
    سیس پلاتین(Cisplatin)
    کلستیپول((Colestipol
    سیکلوسرین(Cycloserine)
    دیکلوفناک(Diclofenac)
    استروژن(Estrogens)
    فلودیپین(Felodipine)
    فلوربیپروفن(Flurbiprofen)
    گاباپنتین(Gabapentin)
    جنتامایسین(Gentamicin)
    هیدروکسی کلوروکوئین(Hydroxychloroquine)
    اینداپامید(Indapamide)
    ایندومتاسین(Indomethacin)
    کورتیکواستروئیدهای تنفسی(Inhaled Corticosteroids)
    ایزونیازید(Isoniazid)
    متفورمین(Metformin)
    مینرال اویل(Mineral Oil): ملین ها
    نئومایسین(Neomycin)
    امپرازول(Omeprazole)
    کورتیکواستروئیدهای خوراکی(Oral Corticosteroids)
    فنوباربیتال(Phenobarbital)
    سوکرالفیت(Sucralfate)
    سولفامتوکسازول(Sulfamethoxazole)
    توبرامایسین(Tobramycin)
    تریامترن(Triamterene)
    تری متوپریم(Trimethoprim)
    والپرویک اسید(Valproic Acid)
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    * برخی دیگر از داروها با مصرف قرص کلسیم تداخل منفی ایجاد می کنند، یعنی یا این داروها موجب کاهش جذب قرص کلسیم می شوند و یا قرص کلسیم در جذب این داروها اختلال ایجاد می کند.

    از این رو هنگامی که یکی از داروهای زیر برای شما تجویز شد، قبل از مصرف مکمل کلسیم، با داروساز یا پزشک معالج تان مشورت نمایید، زیرا مصرف مکمل کلسیم با این داروها ممکن است مشکلات ناخواسته ای را ایجاد نماید. این داروها عبارتند از:
    استات کلسیم(Calcium Acetate)
    سیپروفلوکسازین(Ciprofloxacin)
    داکسی سایکلین(Doxycycline)
    جمی فلوکسازین(Gemifloxacin)
    نادولول(Nadolol)
    افلوکسازین(Ofloxacin)
    کوئینولون ها(Quinolones)
    سوتالول(Sotalol)
    تتراسایکلین(Tetracycline)
    * برخی داروها، هر دو اثر فوق را با هم دارا هستند، مانند:

    مینوسایکلین(Minocycline)
    ریزدرونات(Risedronate)
    هورمون های تیروئیدی((Thyroid Hormones
    وراپامیل(Verapamil)
    * در مورد برخی دیگر از داروها نیاز به توضیحات بیشتری است، مانند:

    آلندرونات(Alendronate):
    مکمل های کلسیم ممکن است با آلندرونات مداخله نمایند. با این حال یک محقق بیان داشته است که ترکیب میزان زیادی از مکمل کلسیم با آلندرونات در بیمارانی که متاستاز استخوانی(همراه با علائم نرمی استخوان) وابسته به [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] داشتند، موجب بهبودی نتایج بالینی شد. علاوه بر این هم کلسیم و هم آلندرونات به طور معمول در بیماران مبتلا به [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] با هم تجویز می شوند. پس برای جلوگیری از این تداخلات، باید آلندرونات را 2 ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از مکمل کلسیم مصرف کرد.
    اریترومایسین(Erythromycin):
    تداخل این دارو با کلسیم وقتی بیشتر احساس می شود که اریترومایسین بیش از دو هفته مصرف شود.
    لاکتاز(Lactase):
    بعضی مقالات ذکر کرده اند افرادی که عدم تحمل لاکتوز دارند(به دلیل کمبود آنزیم لاکتاز) کلسیم کمتری نسبت به بقیه جذب می نمایند.
    داروهای ضد بارداری خوراکی(Oral Contraceptives):
    برخی مطالعات نشان داده است که مصرف [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] موجب افزایش جذب کلسیم و [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] در بدن شده است.
    فلوراید سدیم(Sodium Fluoride):
    تحقیقات نشان می دهد که اگر سدیم فلوراید به تنهایی خورده شود، کلسیم از استخوان ساق پا به استخوان های ستون فقرات منتقل شود و باعث شکستگی استخوان پا می شود. اما مصرف این دارو به همراه 1500 میلی گرم مکمل کلسیم در روز به دلیل آزادسازی تدریجی فلوراید، موجب افزایش تراکم استخوان ستون فقرات می شود، بدون آن که موجب شکستگی گردد.
    دیوروتیک های تیازیدی(Thiazide Diuretics):
    ممکن است دیوروتیک های تیازیدی اتلاف کلسیم ادراری را(در نتیجه عملکرد کلیه ها) کاهش دهند. در نتیجه افرادی که از این داروهای مدر استفاده می کنند کمتر از افراد دیگر به مکمل کلسیم نیاز دارند.



  9. 5 کاربر مقابل از 0o0ok عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


  10. #5

    0o0ok
    Guest

    پیش فرض

    تداخل داروها با اسید فولیک

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]

    اسید فولیک یا فولات (ویتامین B9) جزو ویتامین های گروه B می باشد. این ویتامین محلول در آب است، لذا در بدن جمع نمی شود و از طریق ادرار دفع می گردد.
    پس باید هر روز در رژیم غذایی خود، مصرف منابع غذایی اسید فولیک را فراموش نکنیم. در برخی افراد مانند [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]علاوه بر مصرف غذاهای غنی از اسید فولیک باید مکمل آن را(به شکل دارو) نیز استفاده کرد.

    بعضی از داروها با عملکرد اسید فولیک در بدن تداخل دارند که این تداخلات به چند صورت دیده می شود:
    * مصرف برخی داروها باعث کمبود اسید فولیک در بدن می شوند. لذا باید هنگام مصرف این داروها، از اسید فولیک بیشتری(به صورت مکمل یا از طریق غذاهای غنی از اسید فولیک) استفاده کرد. این داروها عبارتند از:

    هیدروکسید آلومینیوم(Aluminum Hydroxide)
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] (Aspirin)
    آزاتیوپرین(Azathioprine)
    بایل اسید سکواسترنت ها(Bile Acid Sequestrants): مانند کلستیرامین و دیگر داروهای کاهنده [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    کلستیپول(Colestipol)
    سیکلوسرین(Cycloserine)
    دیوروتیک ها(Diuretics)
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    فنوفیبرات(Fenofibrate)
    فلوکستین(Fluoxetine)
    ایندومتاسین(Indomethacin)
    ایزونیازید(Isoniazid)
    لانزوپرازول(Lansoprazole)
    لیتیوم(Lithium)
    هیدروکسید منیزیم(Magnesium Hydroxide)
    متفورمین(Metformin)
    نئومایسین(Neomycin)
    نیتروز اکسید(Nitrous Oxide)
    امپرازول(Omeprazole)
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ](Oral Contraceptives)
    رانیتیدین (Ranitidine)
    سالسالات(Salsalate)
    بی کربنات سدیم (Sodium Bicarbonate)
    سولفامتوکسازول(Sulfamethoxazole)
    سولفاسالازین(Sulfasalazine)
    تتراسایکلین(Tetracycline)
    دیوروتیک های تیازیدی(Thiazide Diuretics)
    تریامترن(Triamterene)
    تری متوپریم(Trimethoprim)
    * برخی دیگر از داروها با مصرف قرص اسید فولیک تداخل منفی ایجاد می کنند، یعنی یا این داروها موجب کاهش جذب قرص اسید فولیک می شوند و یا قرص اسید فولیک در جذب این داروها اختلال ایجاد می کند.
    از این رو هنگامی که یکی از داروهای زیر برای شما تجویز شد، قبل از مصرف مکمل اسید فولیک، با داروساز یا پزشک معالج تان مشورت نمایید، زیرا مصرف مکمل اسید فولیک با این داروها ممکن است مشکلات ناخواسته ای را ایجاد نماید. این داروها عبارتند از:
    داروهای مصرفی در شیمی درمانی(Chemotherapy)
    * برخی داروها، هر دو اثر فوق را با هم دارا هستند، مانند:
    آنتی کانوالسانت(Anticonvulsants): دسته ای از داروها که برای ناهنجاری های عصبی به کار می روند، مانند: باربیتورات،
    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]
    کاربامازپین و ...
    گاباپنتین(Gabapentin)
    متوتروکسات(Methotrexate)
    فنوباربیتال(Phenobarbital)
    والپرویک اسید(Valproic Acid)
    * در مورد برخی دیگر از داروها، نیاز به توضیحات بیشتری است، مانند:
    اریترومایسین(Erythromycin):
    تداخل این دارو با اسید فولیک وقتی بیشتر می شود که اریترومایسین بیش از دو هفته مصرف شود.
    فاموتیدین (Famotidine) و نیزاتیدین (Nizatidine):
    برخی شواهد نشان می دهد که اسید فولیک برای جذب بهتر به اسید معده نیاز دارد. بنابراین استفاده طولانی مدت از این داروهای بلوکه کننده H-2 ممکن است موجب کمبود این ویتامین و املاحی چون [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ] شود. از این رو افرادی که مجبور به استفاده از این داروها هستند، باید مکمل مولتی ویتامین مینرال مصرف نمایند.
    مدروکسی پروژسترون(Medroxyprogesterone):
    در یک تحقیق یک ساله بر روی زنان مبتلا به سوء تغذیه در هند و تایلند نشان داده شد که مصرف این دارو به منظور جلوگیری از بارداری با افزایش سطح خونی [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]و اسید فولیک همراه بود.
    پیروکسیکام(Piroxicam)، سالینداک(Sulindac) و آسپیرین:
    این داروها از گروه داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی(NSAIDs) هستند که با مسدود کردن فعالیت آنزیم هایی که وابسته به اسید فولیک هستند، موجب پیشگیری از التهاب می شوند. استفاده کنندگان از این داروها، در گلبول های قرمز خونشان، اسید فولیک کمتری وجود دارد.
    مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود که آیا مکمل دهی با اسید فولیک از این کاهش ویتامینی پیشگیری می کند یا این که به صورت غیر مستقیم اثرات مفید این داوها را کاهش می دهد؟



  11. 6 کاربر مقابل از 0o0ok عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


کاربرانی که از این تاپیک دیدن کرده اند : 0

You do not have permission to view the list of names.

Members who have read this thread: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع