صفحه 3 از 34 نخستنخست 123456713 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 21 به 30 از 334

موضوع: مقاله ای در مورد گیاهان داروئی

  1. #1


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    Icon15 مقاله ای در مورد گیاهان داروئی

    آرتیشو ( کنگر فرنگی ) Artichoke

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت دیم شود .
    رومی ها در حدود ۲۰۰۰ سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می كردند .
    آرتیشو در قرن شانزدهم در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد .
    کلمه Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .
    آرتیشو برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان درد .آرتیشو گیاهای است چند ساله درای ساقه ای راست که ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد . برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است که برنگ سبز تیره است . در انتهای ساقه میوه آن که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .گلبرگهای آن ضخیم و گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد .
    برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگها با نشده و سفت و سبز باشد . هنگامیکه برگهای آرتیشو قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد .
    فصل آرتیشو معمولا ماههای فرودرین و دریبهشت ( آپریل و می )است .
    ● تركیبات شیمیایی:
    برگهای خوردنی آرتیشو درای اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد .
    سینارین خاصیت زیاد کننده ترشحات صفرا را دارد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است .
    ▪ در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :
    ـ انرژی / ۱۴ کالری
    ـ پروتئین / ۱/۵ گرم
    ـ آب / ۸۶ گرم
    ـ مواد چرب / ۰/۱ گرم
    ـ مواد نشاسته ای / ۵ گرم
    ـ کلسیم / ۲۲ میلی گرم
    ـ فسفر / ۴۰ میلی گرم
    ـ آهن / ۰/۶ میلی گرم
    ـ سدیم / ۳۰ میلی گرم
    ـ پتاسیم / ۰ ۲۵ میلی گرم
    ـ ویتامین آ / ۴۰ واحد بین المللی
    ـ ویتامین ب ۱ / ۰/۰۴ میلی گرم
    ـ ویتامین ب ۲ / ۰/۰۲ میلی گرم
    ـ ویتامین ب ۳ / ۰/۶ میلی گرم
    ـ ویتامین ث / ۵/۲ میلی گرم
    ● خواص داروئی:
    آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است . قسمت مورد استفاده آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد .
    ▪ آرتیشو :
    ۱) کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می کند .
    ۲)ترشح صفرا را افزایش می دهد .
    ۳) از جمع شده چربی در کبد جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند .
    ۴) یرقان مزمن را درمان می کند .
    ۵) تقویت کننده بدن است .
    ۶) موجب دفع ادرار می شود .
    ۷) تب بر است .
    ۸) در درمان رماتیسم موثر است .
    ۹) یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند.
    ۱۰) در درمان ورم روده موثر است .
    ۱۱) باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می شود .
    ۱۲) نیروی جنسی را افزایش می دهد .
    ۱۳) کلیه و مثانه را گرم می کند .
    ۱۴) گاز و نفخ معده و روده را از بین می برد .
    ۱۵) باعث هضم غذا می شود .
    ۱۶) بیماریهای کبدی را درمان یم کند .
    ۱۷) کلسترول خون را پائین می آورد .
    ۱۸) داروی لاغری است و کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو بخورند .
    ۱۹) سرگیجه را برطرف می کند .
    ۲۰) آنهائیکه گوششان زنگ می زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند .
    ۲۱) مبتلایان به بیماری قند می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند .
    ۲۲) در درمان میگرن موثر است .
    ۲۳) در برطرف كردن بیماری آسم اثر مفید درد .
    ۲۴) نقرس را برطرف می کند .
    ۲۵) آرتیشو رگها را تمیز كرده و تصلب شرائین را درمان می کند .
    ۲۶) در برطرف كردن اگزمت موثر است .
    ۲۷) در درمان اکثر بیماریهای پوستی اثر مفید درد .
    ۲۸) سموم بدن را دفع می کند .
    ۲۹) زخم های ریه و روده را درمان می کند .
    ۳۰) برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای آرتیشو ضماد تهیه كرده و به سر بمالید .
    ۳۱) برای برطرف كردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید .
    ۳۲) عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می کند .
    ۳۳) برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .
    ● مضرات :
    آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند . اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند .
    نام علمی Cynara scolymus
    پایگاه جامع اطلاع رسانی پزشکان ایران



    10 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

    ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی ...
    تو بمان و دگران وااااای به حال دگراااان
    ...

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  3. #21


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آیا داروهای توهم زا مثل ال اس دی واقعاً کاربردهای پزشکی دارند

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]۱) پسیلوسیبین كه در قارچ های «جادویی» وجود دارد، می تواند شدت علائم را در بیماران سرطانی در مراحل آخر زندگی شان كاهش دهد.
    ۲) در حال حاضر دانشمندان اروپایی از داروهای توهم زا صرفاً در مطالعات بسیار دقیق فعالیت عصبی مغز استفاده می كنند.
    ۳) برخی از پزشكان نسبت به فواید این داروها در نهایت با توجه به خطراتی كه در آن نهفته اظهار شك و تردید می كنند
    «مری» مبتلا به سرطان است، كه پیشرفته و غیرقابل درمان است و در بهترین حالت تنها چندماهی به او امكان زندگی كردن خواهد داد. ولی متخصص روانپزشكی به رغم تشخیص بیماری بدعاقبتش، دارویی را در اختیار وی می گذارد كه ۲۵ سال است به كسی نداده است. این شكل جدیدی از دارو با اثر تسكینی نیست. بلكه همان پسیلوسیبین موجود در قارچ های «جادویی» (قارچ psilocybe mexicana) است. این یك چاره كار اسرارآمیز و پنهانی نیست كه گرفتاران نومیدانه در جست وجوهایشان در اینترنت پیدا كرده باشند. «اداره غذا و دارو»ی ایالات متحده با مطالعه كوچكی پیرامون آن موافقت كرده با این امید كه یك «سفر» توهمی ملایم بتواند بعد جدی به گزینه های درمانی پیش روی هزاران بیمار سرطانی كه روزهای آخر زندگی خویش را می گذرانند و وضع شان درست مثل مری است بیفزایند. چرا پسیلوسیبین؟ چه منطقی پشت این كار است كه دارویی روان گردان به كسی بدهیم كه احتمالاً نجاتش نخواهد داد؟
    بین سال های ۱۹۶۲ و ۱۹۷۶ صدها بیماری كه در ایالات متحده از سرطان رنج می بردند ال اس دی دریافت كردند و پیش از آن كه پرده آخر بیفتد «سفر» روانی حاصل از این ماده را تجربه كردند. آنها این تجربه را احساس ایمنی فراتر از ترس از مرگ و نیز بهبود خواب و كاهش اضطراب ها توصیف می كردند. حتی چندهفته پس از آغاز درمان درد نیز كاهش می یافت، كه از این لحاظ بسیار شبیه پسیلوسیبین بود. چارلز گراب استاد روانپزشكی و اطفال در مركز پزشكی كالیفرنیا و دانشمندی برجسته مشغول كارآزمایی سرطان - پسیلوسیبین می گوید: «وضعیت بی اندازه هیجان انگیز برای این حوزه از دانش ما به وجود آمده است.» گراب در حیطه روانپزشكی كودكان كار می كند كه همین او را به حوزه اعتیاد و سوءاستفاده از داروها بسیار نزدیك می كند. از نظر او، برخی داروها كه ممكن است در دست افراد جوان و كم تجربه مضر و زیانبار باشند، می توانند در دست های پزشك متخصص روان و اعصاب به عنوان عامل خیر و بركت باشد.


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  4. #22


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آویشن

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]گیاهی است علفی شبه درختچه ای چند ساله كه تاریخ گل آوری آن از اردیبهشت تا شهریور می باشد. پراكنش آن بفراوانی در نقاط كوهپایه ای, مراتع, خاكهای شنی, سنگلاخی, در جنگلهای آزاد و در مناطق كم درخت پست تا مرتفع رشد می كند. توزیع جغرافیایی آن در مناطق معتدل اروپا و آسیا و همچنین گرینلند, ایسلند و مناطق اطراف رودخانه ینی سئی سیبری می باشد. محل استقرار آن در آمریكای شمالی می باشد. قسمت های هوایی آن قبل از مرحله گل آوری جمع آوری می گردد. قسمت های فوقانی بهمراه گل چیده شده و در سایه و یا درون اطاقك های خشك كن با حرارت مصنوعی تحت شرایط ۴۰ درجه سانتی گراد خشك می شود. دارو دارای عطر و قدری طعم تلخ, مزه ادویه ای می باشد. این دارو حاوی ۳/۰ درصد اسانس است كه تركیبات آن بستگی به منشا جغرافیایی و سایر فاكتورها دارد. همچنین دارو دارای فلاون ها, تانن ها و تركیبات تلخ می باشد.
    اثرات مفیدی در درمان بیماریهای مجاری تنفسی فوقانی و نیز ناراحتی های جهاز هاضمه دارد و این بعلت كاهش اسپاسم وجلوگیری از نفخ می باشد. بصورت مصرف داخلی بفرم دم كرده قطره یا شربت برای سرفه های محرك زكام و آبریزش مجاری تنفسی فوقانی و هم چنین ناراحتی های جهاز هاضمه بكار می رود. به عنوان استعمال خارجی در درمان زخم های چركی و روماتیسم كاربرد دارد. اسانس این گیاه دارای خاصیت ضد عفونی كننده است و برای تهیه برخی غرغره و دهان شویه ها و خمیردندان بكار می رود ولی ازطرف دیگر شبیه روغن آویشن است. دارو منحصرا بصورت وحشی جمع آوری شده و بنابراین شامل گونه های مختلفی از آویشن می باشد.


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  5. #23


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    اراقیطون(برگ باباآدم)

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]ریشه و برگهای این گیاه در درمان با گیاهان دارویی مورد استفاده ....
    كارشناسان طب گیاهی انگلیس در طول قرون وسطی ریشه اراقیطون (باباآدم) را در درمان كوركها، اسكوربوت و روماتیسم به "سارساپاریلا" ترجیح می دادند. درمانگران بومی آمریكا علاقمند به باباآدم بعنوان یك گیاه دارویی بودند. كارشناسان طب گیاهی آمریكا از ریشه ها و تخم این گیاه به عنوان ماده تصفیه كننده خون و مسكن درد به مدت بیش از دو قرن استفاده كرده اند.
    ریشه و برگهای این گیاه در درمان با گیاهان دارویی مورد استفاده قرار می گیرد، اما اغلب مصرف ریشهٔ آنرا ترجیح می دهند. گیاه باباآدم عمدتاً در درمان آرتریت، نقرس و سایر حالات التهابی مورد توجه است. تصور میشود كه این گیاه با تحریك كبد در درمان نقرس و روماتیسم مفید واقع میشود. این گیاه به عنوان ادرارآور (دیورتیك) مورد استفاده قرار می گیرد. تنفس را راحت می كند و این حالات سبب میشود كه این گیاه در درمان نقرس مؤثر واقع شود. كارشناسان طب گیاهی در سرتاسر جهان برای درمان طیف و سیعی از بیماریها از جمله ذات الریه، آبسه، آكنه، تب، شوره سر و عفونتهای گلو و همچنین التهاب از باباآدم استفاده كرده اند. با این وجود، اسناد و مدارك دال بر مؤثر بودن باباآدم در درمان نقرس، آرتریت و بیماریهای پوستی عمدتاً كافی نیست.
    ● معرفی گیاه
    گیاه باباآدم ابتدا در اروپا و شمال آسیا رویید. عضوی از این گیاه كه تیره "تاتاری" است بعنوان یك گیاه دو ساله امروزه در سرتاسر ایالات متحده می روید. این گیاه دارای شاخه های پهن است و ارتفاع آن به سه یا چهار پا می رسد. گلهای ارغوانی آن بین ماههای ژوئن و اكتبر غنچه باز می كنند. شكل دیگری از گیاه باباآدم، دارای برگهای پیچ خورده و قلبی شكل است كه قسمتهای بالای آنها سبز اما قسمت پائین مایل به سفید است. ریشه های عمیق این گیاه دارای رنگ سبز متمایل به قهوه ای با قسمتهای بیرونی تقریباً سیاه است. ریشه های آن مهمترین بخش گیاه است كه برای اهداف درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.
    این گیاه بصورت وحشی بخوبی رشد می كند اما در معرض نور و خاك، خشك و پژمرده میشود. كارشناسان طب گیاهی برگهای این گیاه را در طول اولین سال رشد آن جمع آوری می كنند و ریشه های آنرا در پائیز اولین سال پس از كاشت گیاه (یا در طول بهار آتی قبل از اینكه گلها غنچه باز كنند) برداشت می كنند.
    ● تركیبات گیاه
    گیاه باباآدم حاوی عناصر و تركیبات فعالی بنام "لاكتون سیسكوئیترپین" است. این گیاه دارای درصد بالایی هیدرات كربن بنام اینولین یا (فراكتوسان) است. همچنین حاوی روغن مایع، استرول های گیاهی، تانین و روغن چربی دار است. كارشناسان طب گیاهی از قدیم الایام از ریشه و برگهای این گیاه در درمان آرتریت، روماتیسم، نقرس، بیماریهای پوستی، اسكوربوت، بیماریهای آمیزشی، پسوریازیس و سایر اختلالات پوستی استفاده می كردند. اما آنها مطمئن نیستند كه كدام تركیب و عنصر فعال موجود در ریشه این گیاه عامل خواص درمانی است.
    ● اشكال موجود
    فرآورده های این گیاه از ریشه ها یا برگهای تازه و خشك آن تهیه میشوند. معمولاً میتوانید آنرا بصورت پودر ریشه خشك شده، عصاره (مایعی كه از طریق جوشاندن گیاه در آب تهیه میشود)، تنتور (محلولی از گیاه در الكل یا آب و الكل) یا عصاره مایع تهیه كنید.
    ● نحوه مصرف
    ریشه باباآدم در میان كارشناسان سنتی طب گیاهی برای درمان روماتیسم، نقرس، تاولهای پوستی و عفونت مثانه مورد توجه است. این گیاه اشتها را تحریك می كند، لذا كارشناسان امروزی برای درمان بی اشتهایی عصبی آنرا توصیه می كنند. این گیاه همچنین بعنوان داروی ادرارآور برای درمان علائم مجاری معده ای - روده ای یا برای مصرف موضعی درمان پوست فلسی و پسوریازیس مورد استفاده قرار می گیرد. تحقیقات علمی بعمل آمده در طول تقریباً پنجاه سال بیش نشان داد كه ریشه باباآدم دارای پاره ای خواص آنتی بیوتیكی است. اسناد و مداركی نیز دال بر مؤثر بودن این گیاه در درمان كوركها وجود دارد. برخی افراد حتی ادعا می كنند كه ریشه این گیاه در درمان دیابتیها نیز مؤثر است. اما تحقیقات بعمل آمده در خصوص دیابتیها چندان سریح و روشن نیست.
    در یك تحقیق به عمل آمده معلوم گشت كه این گیاه سبب كاهش میزان قند خون و براساس تحقیق دیگری حتی سبب تشدید علایم و ناراحتیهای دیابت در حیوانات گردید.
    تحقیقات اخیر نشان داده كه این گیاه از آسیب مواد شیمیایی خطرناك منعقد شده به سلولها پیشگیری كرده است. این دستاورد موید این احتمال است كه گیاه مزبور می تواند در كاهش میزان خطر رشد سرطان ناشی از مواد شیمیایی سمی جلوگیری كند. گیاه باباآدم را می توانید به صورتهای زیر به عنوان تقویت كننده روزانه مصرف كنید:
    ▪ ریشه خشك: ۲ تا ۶ گرم عصاره این گیاه روزانه سه بار.
    ▪ تنتور (۱/۵): ۸ تا ۱۲ میلیلیتر روزانه سه بار.
    ▪ عصاره مایع (۱/۱): ۲ تا ۶ میلیلیتر روزانه سه بار.
    ▪ چای گیاه: ۲ تا ۶ گرم در ۵۰۰ میلیلیتر آب.
    ● نكات احتیاطی
    خطر شناخته شده ای كه مرتبط به استفاده از باباآدم باشد، وجود ندارد، اما هنگام تماس با آن مراقب باشید چون شانس كمتری وجود دارد كه آدم بتواند از تحریك پوستی ناشی از استعمال آن گریزی داشته باشد. اگر باردار یا شیرده هستید، به این گیاه دست نزنید. چون ممكن است سبب تحریك رحم گردد كه نهایتاً به سقط جنین منتهی خواهد شد.
    در هر صورت، در این مرحله بهتر است از مصرف زیاده از حد آن (به ویژه ریشه آن) اجتناب ورزید چون كارشناسان هنوز اثرات سمی بودن این گیاه را به طور عمیق تحقیق نكرده اند.
    ● تداخل های احتمالی
    اگر تحت درمان بیماری دیابت هستید، از مصرف زیاده از حد این گیاه اجتناب ورزید زیرا می تواند اثر سایر داروها را خنثی كند. اگر مبتلا به دیابت هستید، با پزشك خود قبل از مصرف این گیاه یا هر تقویت كننده دیگری مشورت كنید.


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  6. #24


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    از برگها کمک‌ بگیرید

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]▪ برای‌ نرم‌ کردن‌ موهایتان‌، موها را با آب‌جوشانده‌ برگ‌ گردو بشویید.
    ▪ برگ‌ سداب‌ تازه‌ را کوبیده‌ بر سر بمالید برای‌ رفع‌ موهای‌ خشک‌ و شکننده‌ مفید است‌.
    ▪ برای‌ رفع‌ موهای‌ خشک‌ و شکننده‌ از شلتوک‌ برنج‌ یا سبوس‌ برنج‌ هم‌ می‌توان‌ استفاده‌ کرد.
    ▪ برگ‌ درخت‌ سقز را بکوبید و با آب‌ خمیر کرده‌ بر سر بمالید جهت‌ دراز نگه‌داشتن‌ موها مفید است‌.
    ▪ برگ‌ تازه‌ کنجد را بکوبید و با فشار آب‌ آن‌ را بگیرید و بر سر بمالید جهت‌ رشد و تقویت‌ مو مفید است‌.
    ▪ برگ‌ کوبیده‌ چغندر را با حنا بر سر ضماد کنید جهت‌ تقویت‌ و رشد مو مفید است‌.
    ▪ برگ‌ ریواس‌ تازه‌ را بکوبید و آبش‌ را به‌ مو بمالید جهت‌ جلوگیری‌ از سفید شدن‌ مو نافع‌ است‌.
    ▪ برگ‌ کنجد را بجوشانید و با آب‌ آن‌ موها را بشویید، جهت‌ مشکی‌ کردن‌ مو مفید است‌.یا می‌توان‌ برگ‌ کنجد را نرم‌ کرده‌ با حنا مخلوط‌ کنید و روی‌ سر بگذارید جهت‌ مشکی‌ شدن‌ مو مفید است‌.
    ▪ برگ‌ و میوه‌ تمشک‌ را هر شب‌ کوبیده‌ و بر خضاب‌ کنید و سیر هم‌ زیاد بخورید جهت‌ سیاه‌ کردن‌ موهای‌ سفید مفید است‌.
    ▪ هر روز موها را با آب‌ برگ‌ شنبلیله‌ تازه‌ نمناک‌ کنید بعد با شدت‌ شانه‌ کنید جهت‌ رفع‌ موخوره‌ مفید است‌.
    ▪ ۳۰ گرم‌ برگ‌ خشک‌ مریم‌گلی‌ را در یک‌ لیتر آب‌ بجوشایند و با آب‌ آن‌ سر را بشویید. جهت‌ پیشگیری‌ از ریزش‌ مو، مفید است‌.
    ▪ برگ‌ درخت‌ سقز را بکوبید و بر موضع‌ بمالید. )جهت‌ رویاندن‌ مو جایی‌ که‌ ریخته‌ باشد( نافع‌ است‌.
    ▪ ۲۰ گرم‌ برگ‌ آویشن‌ را در یک‌ لیتر آب‌ بجوشانید و با آب‌ صاف‌ کرده‌ آن‌ سر را بشویید برای‌ درمان‌ کچلی‌ مفید است‌.
    ▪ برگ‌های‌ تازه‌ کرفس‌ را له‌ کرده‌ و با سرکه‌ و نمک‌ مخلوط‌ کنید و بر آن‌ بمالید برای‌ درمان‌ کچلی‌ مفید است‌.
    ▪ برگ‌های‌ تازه‌ گردو را بدون‌ آنکه‌ خرد کنید در مقداری‌ آب‌ بپزید و همان‌طور روی‌ سر پهن‌ کنید جهت‌ درمان‌ کچلی‌ مفید است‌.
    ▪ ۳۰ گرم‌ برگ‌ خشک‌ مریم‌ گلی‌ را در یک‌ لیتر آب‌ بجوشانید و با آب‌ آن‌ سر را بشویید برای‌ تقویت‌ پوست‌ سر مفید است‌.
    ▪ سر را با آب‌ جوشانده‌ برگ‌ چغندر بشویید جهت‌ رفع‌ چربی‌ پوست‌ سر نافع‌ است‌.
    ▪ جهت‌ رفع‌ شپش‌ موی‌ سر: ۲۰۰ گرم‌ برگ‌ آویشن‌ را در یک‌ لیتر آب‌ بجوشانید و صاف‌ کنید سپس‌ با آب‌ آن‌ سر را بشویید.
    ▪ ۱۱۰ گرم‌ برگ‌ خشک‌ گلابی‌ را در یک‌ لیتر آب‌ جوش‌ ۲۰ دقیقه‌ دم‌ کنید و بعد یک‌ عدد گلابی‌ با پوست‌ و هسته‌ در صاف‌ کرده‌ آن‌ خرد کنید و نگه‌ دارید و هنگام‌ شروع‌ سردرد یک‌ فنجان‌ آب‌ آن‌ را بنوشید. در هنگام‌ شروع‌ درد میگرن‌ یک‌ فنجان‌ از آب‌ آن‌ را بنوشید.
    ▪ مرزنجوش‌ )به‌ زبان‌ ترکی‌ ، توکیجه‌( را با حنا خمیر کنید و بر سر ببندید یا می‌توانید مرزنجوش‌ را جوشانده‌ و آب‌ آن‌ را بنوشید جهت‌ رفع‌ سر درد مفید است‌.
    ▪ آب‌ برگ‌ کاسنی‌ را با سرکه‌ مخلوط‌ کنید و بر سر بمالید برای‌ رفع‌ سر درد مفید است‌.
    در شیوع‌ درد میگرن‌ یک‌ فنجان‌ از آب‌ آن‌ را بنوشید و فقط‌ آب‌ سیب‌ بنوشید و استراحت‌ کنید. جهت‌ درمان‌ سردرد ناشی‌ از سوء هاضمه‌: ۱۵ گرم‌ برگ‌ خشک‌ سوسنبر را در یک‌ لیتر آب‌ جوش‌ دم‌ کنید بعد صاف‌ و با عسل‌ شیرین‌ کنید و روزی‌ چهار فنجان‌ در طول‌ روز بنوشید و یا در روز چهار مرتبه‌ هر بار دو عدد برگ‌ سوسنبر تازه‌ را در یک‌ استکان‌ آب‌ جوش‌ دم‌ کنید و با عسل‌ شیرین‌ کنید و بنوشید.
    ▪ برگ‌ تازه‌ بید را بکوبید و مثل‌ حنا بر سر بگذارید برای‌ درمان‌ سردرد ناشی‌ از گرمازدگی‌ مفید است‌.
    ۱۰ گرم‌ آویشن‌ تازه‌ یا خشک‌ را در یک‌ لیتر آب‌ جوش‌ دم‌ کنید و آب‌ آن‌ را بنوشید برای‌ درمان‌ سردردهای‌ شدید نیمه‌ سر)میگرن‌( مفید است‌.
    ▪ ۱۵گرم‌ برگ‌ سوسنبر خشک‌ را در یک‌ لیتر آب‌ جوش‌ دم‌ کنید بعد صاف‌ و با عسل‌ شیرین‌ کنید و روزی‌ چهار فنجان‌ بنوشید برای‌ درمان‌ سردردهای‌ عصبی‌ سودمند است‌.
    برگ‌های‌ سفت‌ کلم‌ را بپزید و له‌ کنید و تا گرم‌ است‌ بر موضع‌ درد ضماد کنید و با پارچه‌ ابریشمی‌ موضع‌ را ببندید. جهت‌ درمان‌ سردردهایی‌ که‌ ناشی‌ از رماتیسم‌ باشد، مفید است‌.


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  7. #25


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    اسطوخودوس

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]اسطوخودوس گیاهی است چندین ساله به ارتفاع حدود نیم متر با برگهای متقابل ، باریک ، دراز سبز رنگ و پوشیده از کرکهای سفید پنبه ای . گلهای آن برنگ بنفش و بصورت سنبله می باشد . قسمت مورد استفاده این گیاه ، گلها و سرشاخه های گلدار آن است .
    اسطوخودوس بوی بسیار مطبوعی دارد . طعم آن تلخ است و بعلت بوی مطبوع آن در عطر سازی مصرف می شود . اسانس اسطوخودوس که از تقطیر گل و سرشاخه های گلدار این گیاه بدست می آید مایعی است زردرنگ یا زرد مایل به سبز که دارای بوی مطبوعی است . اسانس اسطوخودوس دارای حدود ۴۰% استات لینالیل است همچنین در آن ترکیباتی نظیر اسید بوتیریک ، اسید پروپیونیک و اسید والریک ، لینالول آزاد و ژرامبول وجود دارد . اسطوخودوس از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .
    ● خواص داروئی:
    ۱) برای رفع خستگی و آرامش چند قطره روغن اسطوخودوس را در وان آب گرم ریخته و برای مدت یکربع ساعت در آن دراز بکشید .
    ۲) گرفتگی ها را باز می کند .
    ۳) مقوی معده است .
    ۴) ادرار آور می باشد .
    ۵) معرق است و تب را پائین می آورد .
    ۶) صفرا بر بوده و کبد را بکار می اندازد و بیماری های کبدی را برطرف می کند .
    ۷) ضد تشنج است
    ۸ ) برای تقویت عمومی بدن خوب است .
    ۹) کرم های معده و روده را از بین می برد .
    ۱۰) بیماری های سینه و سرفه را برطرف می کند .
    ۱۱ ) در معالجه زکام موثر است .
    ۱۲) از آن می توان بعنوان مسهل و تمیز کننده استفاده کرد.
    ۱۳) برای رفع بیماریهای مجاری و ادرار مفید است .
    ۱۴) برای برطرف کردن رعشه و سرگیجه حدود ۵ گرم از پودر آنرا با عسل مخلوط کرده و هر شب بخورید .
    ۱۵) برای رفع فراموشی و تقویت حافظه از دم کرده اسطوخودوس استفاده کنید .
    ۱۶) برای رفع بیخوابی یک قطره از روغن اسطوخودوس را روی یک تکه پنبه بچکانید و آنرا داخل بالش خود قرار دهید خواب مطبوعی برای شما می آورد .
    ۱۷) برای برطرف کردن غم و اندوه هر روز دم کرده اسطوخودوس بنوشید .
    ۱۸) اگر دست و پای شما خواب می رود از این گیاه استفاده کنید .
    ۱۹) برای پیشگیری از آب آوردن بدن دم کرده اسطوخودوس بنوشید .
    ۲۰) زردی را برطرف می کند .
    ۲۱) برای رفع حالت تهوع و سرگیجه مفید است .
    ۲۲) سردرد و سردردهای یکطرفه را درمان می کند .
    ۲۳) برای معالجه ضعف اعصاب مفید است .
    ۲۴) طپش قلب را از بین می برد .
    ۲۵) آسم را برطرف می کند .
    ۲۶) برای رفع ترشحات زنانه می توانید از این گیاه استفاده کنید .
    ۲۷) برای برطرف کرده سوء هاضمه یک قطره اسانس اسطوخودوس را در یک لیوان آب نیم گرم ریخته و یا یک فنجان از دم کرده آن را بنوشید .
    ۲۸) اسطوخودوس درمان کنده رماتیسم ، آرتروز و نقرس است . برای این منظور کمپرس آنرا بر روی عضو مورد نظر بگذارید و یا اینکه ۲ قطره روغن آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و عضو دردناک را با آن ماساژ دهید .
    ۲۹) زخم های کهنه را با مالیدن اسانس اسطوخودوس که در الکل حل کرده اید برطرف کنید .
    ۳۰) برای درمان بیماریهای ریوی ۲ تا ۳ قطره روغن اسطوخودوس را با یک قاشق غذا خوری روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و سینه و پشت بیمار را ماساژ دهید .
    ۳۱) مالیدن پماد اسطوخودوس زخم ها را ضد عفونی کرده و التیام می بخشد .
    ۳۲) برای برطرف کردن بوهای نامتناسب در منزل چند قطره روغن اسطوخودوس را در آب ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد عطر مطبوعی را در هوا پخش می کند .
    ۳۳) برای رفع بیخوابی یک قاشق چایخوری پودر اسطوخودوس را با یک قاشق چایخوری پودر سنبل الطیب مخلوط کرده و در یک لیوان آبجوش ریخته و بمدت ۱۰ دقیقه دم کنید . این دم کرده را یکساعت قبل از رفتن برختخواب میل کنید تا بیخوابی شما برطرف شود .
    ● طرز استفاده:
    ۱) دم کرده اسطوخودوس : حدود ۵ گرم سرشاخه گلدار و یا گل این گیاه را در یک لیتر آبجوش ریخته و بمدت ۱۰دقیقه دم کنید . مقدر مصرف این دم کرده ۴-۳ فنجان در روز است .
    ۲) کمپرس اسطوخودوس : ۳۰ گرم گل و یا سرشاخه گلدار این گیاه را با یک لیتر آبجوش مخلوط کرده و بمدت ۱۰ دقیقه دم کنید .
    ۳) اسانس و روغن اسطوخودوس را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها تهیه کنید برای مصرف یک قطره از آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و برای ماساژ استفاده کنید . و یا یک قطره آنرا روی یک حبه قند و یا یک قاشق عسل مخلوط کرده بخورید .
    ● مضرات :
    اسطوخودوس گیاهی است بی ضرر که همه می توانند از آن استفاده کنند . فقط برای اشخاص صفراوی مزاج خوب نست و باعث آشفتگی می شود . اینگونه اشخاص باید آنرا با سکنجبین یا کتیرا بخورند.
    منبع : اینترنت


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  8. #26


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    اسفرزه

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]گیاهی است علفی، چندساله به بلندی ۱۰-۵ سانتی متر، بدون ساقه و با كرك های نرم، برگ ها به حالت روزت كشیده، باریك تا نیزه ای، نوك تیز، پوشیده از كرك های كم و بیش فراوان است. سنبله گرد یا كشیده و كركدار است. گلبرگ ها لوب دار، تخم مرغی یا گرد - قلبی شكل، قایقی شكل- و تخمدان دارای دو تخمك است. دانه ها و پوست دانه، اندام دارویی این گیاه را تشكیل می دهد. دانه ها تخم مرغی و قایقی شكل به رنگ خاكستری مایل به قهوه ای با ته رنگ ملایم صورتی است. زمان جمع آوری دانه ها مردادماه است. انتشار عمومی این گونه در هندوستان، پنجاب، ایران و جزایر قناری است. دانه های اسفرزه دارای موسیلاژ، پروتئین، قند، روغن ثابت و تانن است. موسیلاژ حاصل از آن دارای دو بخش است كه یك قسمت در آب سرد و قسمت دیگر در آب داغ محلول است. قسمت محلول در آب داغ پس از سرد شدن به حالت ژل درمی آید. از دانه اسفرزه به عنوان ضدسرفه، ضد التهاب دستگاه گوارش، ملین و در درمان سندروم روده تحریك پذیر استفاده می شود. از موسیلاژ آن در فرآورده های آرایشی به عنوان امولسیون كننده و از پوست دانه ها به صورت موضعی در رفع تحریك پوست استفاده می شود. از اسفرزه در طب گذشته به صورت خوراكی به عنوان ملین و به صورت موضعی به عنوان ضدالتهاب استفاده می شده است. از فرآورده های موجود در بازار می توان به گرانول پسیلیوم و پودر پسیلیوم اشاره كرد. دانه های این گیاه با دانه گیاهان تیره شب بو، میوه های تیره گندمیان و سایر گونه های جنس Plantggo ممكن است اشتباه شود.
    ۵-۳ گرم پوست دانه به صورت خوراكی به عنوان ملین یا ۱۰-۵ گرم دانه پس از چند ساعت غوطه ور بودن در آب گرم همراه با مقدار زیادی آب می تواند مصرف شود.
    سحر شهنازی


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  9. #27


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    اصول کلی در استفاده از داروهای گیاهی

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]اصول کلی در استفاده از داروهای گیاهی: اندازه ها و مقادیر و طرز تهیه و آماده کردن داروهای گیاهی و گیاهان دارویی برای استفاده
    ● اندازه ها و مقادیر:
    از آنجائیکه ممکن است در هنگام تهیه داروهای گیاهی ترازوی مناسب در دسترس نباشد می توان از وسایل زیر بعنوان واحد وزن استفاده نمود که تقریباً برابر با اوزان مورد نظر می باشد.
    ▪ ۲۵/۰ گرم= یک چهارم قاشق مربا خوری
    ▪ ۵/۰ گرم= نیم قاشق مربا خوری
    ▪ گرم = یک قاشق مربا خوری
    ▪ ۲ گرم= یک قاشق مربا خوری سر پر
    ▪ ۳ گرم= یک قاشق غذا خوری پر
    ▪ ۴ گرم= یک قاشق غذا خوری لب پر
    ▪ ۵ گرم= یک قاشق غذا خوری سر پر
    ▪ ۱ فنجان= حدود ۲۰۰ میلی لیتر
    مقدار مصرف یک بار= یک فنجان متذکر می گردد که در مورد اوزان کمتر از ۲۵/۰ گرم حتماً می بایستی از ترازوهای دقیق استفاده گردد و در مواردی که تنطورها و یا عصاره های خاصی مورد نظر باشد بایستی داروهای مورد نظر را از داروخانه تهیه نمود.
    ● طرز تهیه داروهای گیاهی:
    الف) دم کرده:
    دم کرده بهترین و با ارزش ترین روش تهیه داروهای گیاهی است، زیرا اکثراً مهمترین مواد موثر گیاهان داروئی در اثر جوشیدن از بین می روند.
    عصاره دم کرده بدین ترتیب تهیه می شود که مقدار تعیین شده از گیاه خرد شده را با یک فنجان آب جوش یا حداکثر یک لیتر مخلوط کرده و به هم می زنند سپس روی ظرف را پوشانده و می گذارند که ۳۰-۱۵ دقیقه دم بکشد، سپس آنرا صاف می کنند. در صورتیکه بعضی از بیماران نسبت به داروی خاصی عدم تحمل نشان دهند، شایسته است که در دفعات اول مصرف، دارو فقط ۶ تا ۸ دقیقه دم کشیده شود، در این صورت مطمئناً بخوبی قابل مصرف بوده و موثر می باشد.
    ب) جوشانده:
    اصولاً باید توجه داشت که روش جوشاندن، اغلب برای داروهائی بکار برده می شود که از ریشه، ریزم، پوست، رزین یا دانه ها تهیه می گردند و یا هنگامی آنرا بکار می برند که اطمینان داشته باشند مواد متشکله موثر آنها در اثر حرارت از بین نمی روند و یا این مواد بوسیله آب سرد یا جوشیده از سلول گیاهی حل و خارج نمی شوند. ضمناً توجه شود که از ظروف آهنی جهت جوشاندن گیاهان استفاده نگردد.
    ۱) جوشاندن ملایم:
    برای تهیه این فرم از دارو مقدار معینی از گیاه خرد شده را با یک لیتر آب جوش مخلوط کرده و می گذارند که کمی قل بزند، سپس آنرا از اجاق دور کرده و می گذارند که چند دقیقه دم بکشد و در خاتمه آنرا صاف می کنند.
    ۲) جوشانده معمولی:
    برای تهیه این نوع دارو مقدار مورد نظر از گیاه خرد شده را با یک لیتر آب سرد مخلوط کرده و می گذارند که بجوش آید سپس آنرا صاف می کنند.
    ۳) جوشانده قوی:
    برای تهیه این نوع دارو ابتدا مانند روش جوشانده معمولی مقدار معین گیاه خرد شده را با یک لیتر آب سرد مخلوط کرده و می گذارند که بجوش آید. سپس آنرا از شعله دور کرده و روی ظرف را پوشانده و می گذارند که ۱۰ دقیقه دم بکشد. و در خاتمه آنرا صاف می کنند.
    ج) خیسانده:
    ۱) خیسانده با آب سرد:
    اصولاً روش خیساندن را اغلب برای گیاهانی بکار می برند که مواد موثر آنها در اثر حرارت زود خراب یا تبخیر می شوند. برای انجام این منظور بر روی مقدار مورد نظر از گیاه خرد شده مقدار یک لیتر آب سرد ریخته، درب ظرف را پوشانده و می گذارند که ۶ تا ۱۲ ساعت باقی بماند. هر چه میزان این زمان طولانی تر شود عصاره قوی تر خواهد بود.
    ۲) خیسانده های الکلی:
    این روش اغلب برای گیاهانی بکار می رود که مواد موثر آنها در آب حل نمی شوند. برای تهیه این نوع دارو بر روی مقدار لازم از گیاه خرد شده آن مقداری از الکل اتیلیک ۶۰ درصد را می ریزند که تمام قسمت های گیاهی پوشیده شود، سپس در ظرف را بسته و چند روزی نگاه می دارند (برای تهیه عصاره های قوی تر از الکل خالص یا ۹۰ درصد استفاده می شود).
    ـ توجه: برای تهیه عصاره هایی به منظور خوراکی یا معالجه و ضد عفونی زخم ها، غرغره ها و دهان شویی ها می بایستی عصاره های تهیه شده پیوسته با آب رقیق گردد.
    د) شیرابه:
    برای تهیه شیرابه گیاهان داروئی، گیاه تازه را در هاون (خرد کننده های الکتریکی) خوب له کرده و سپس داخل یک پارچه تمیز نهاده و فشار می دهند. برای بکار بردن این نوع دارو در مصرف خوراکی اغلب یک قاشق مربا خوری از شیرابه را در شیر یا آب حل و میل می کنند.
    هـ) پودر:
    برای تهیه پودر، گیاه خشک شده را در هاون به صورت پودر در آورده و سپس با الک ریز، الک می کنند.
    جهت کاربرد در مصرف خوراکی مقدار مورد نظر از پودر را در یک قاشق غذا خوری شیر یا آب حل کرده و میل می کنند. جهت مصرف خارجی مثل سایر پودرها، به قسمت مورد نظر پاشیده می شود.
    و) ضماد (بانداژ)، کمپرس:
    اصولاً ضمادها را جهت رفع کبودی و کوبیدگی، احتقان، التهاب، کشیدن چرک از دمل ها، آرام کردن خراش ها و کشیدن سموم از بدن مورد استفاده قرار می دهند و معمولاً گیاهان داروئی مورد نظر را بصورت خمیر درآورده و بطور مستقیم روی بدن قرار می دهند و یا آنرا ابتدا بر روی پارچه تمیز کشیده و سپس مورد استفاده قرار می دهند.
    ۱) بانداژ یا کمپرس مرطوب نوع اول: برای تهیه این نوع دارو در صورتیکه دستور دیگری موجود نباشد بدین ترتیب عمل می شود که ۱۰ گرم از گیاه خرد شده را در یک لیتر آب به صورت چای دم می کنند. سپس آنرا صاف کرده، چلانده و گرم گرم (نه داغ) به صورت کمپرس بکار می برند.
    البته باید بر روی این کمپس گرم و مرطوب یک تکه پارچه غیر قابل نفوذ و بر روی آن دستمال گرم قرار داده شود.
    ۲) بانداژ یا کمپرس مرطوب نوع دوم: گیاه خرد شده داروئی را در یک کیسه پارچه ای کوچک قرار داده و در داخل آب جوش قرار می دهند سپس آنرا صاف کرده و مطابق روش ۱ عمل می کنند.
    ۳) کمپرس های گرم و خشک: برای تهیه این نوع دارو، گیاه خرد شده را در یک کیسه تمیز سفید قرار داده و خشک خشک حرارت داده و بصورت کمپرس روی عضو قرار می دهند.
    ز) داروهای مخصوص شستشو:
    برای این منظور گیاه داروئی خرد شده را بطوری که چای را درست می کنند آماده کرده و با آن زخمها را شستشو می دهند.
    ح) استفاده از داروهای گیاهی در حمامها:
    برای این منظور ۱۰۰ گرم از گیاه خرد شده را در یک لیتر آب جوشانده و صاف می کنند، سپس آنرا به مایع وان اضافه می کنند. برای تهیه مایع جهت حمام پا کافی است که ۴۰ گرم از گیاه در یک لیتر آب جوشانده و بکار برد.
    زمانی که گیاهان به راحتی در دسترس باشند، کافی است که از دم کرده گیاه به مدت ۱۵ دقیقه و یا خیسانده سرد ۱۳ ساعته استفاده گردد.
    ـ توجه: بار دیگر نظر علاقمندان به گیاه درمانی را کاملاً به این نکته جلب می نماییم که گیاهان مورد نظر می بایستی حتماً از عرضه کنندگان مطمئن تهیه و مصرف شوند. زیرا در غیر این صورت ممکن است گیاهان تهیه شده به طور صحیح برداشت محصول، خشک، انبار و نگه داری نشده باشد. از مصرف این نوع گیاهان به هیچ وجه اثر درمانی مطلوب حاصل نخواهد شد. از طرف دیگر می بایستی به دستور تهیه دارو که در نسخه ذکر شده کاملاً توجه شود (دم کرده، جوشانده، خیسانده) زیرا این روشهای تهیه با توجه به مواد موثر موجود در گیاه، که باید از گیاه خارج شود و پس از مصرف اثر درمانی خود را ظاهر سازد در نظر گرفته شده است. بدین سبب توصیه می شود در صورتی که دستور تهیه دارو در دسترس نباشد بخصوص در مورد داروهائی که از برگ و گلهای گیاهان تهیه می گردد، آنرا به صورت دم کرده تهیه و استعمال نمایند.
    کمیته تحقیقات و پژوهش نینجوتسو


    5 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  10. #28


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    افتیمون یا کشوث

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● افتیمون
    ـ عربی: دواءالجنون، شعرالضبع
    ـ یونانی: افتیمون
    ـ سریانی: سورمو
    ـ رومی: شیون
    ـ هندی: امل بیل ـ اکاس بیل
    ● کُشُوث
    ـ فارسی: برش
    ـ عربی: کشوثا
    ـ یونانی: بثروطوس
    ـ سریانی: ونا ـ رغبا
    ـ رومی: کشمورین
    ـ هندی: امل بیل ـ اکاس بیل
    متأسفانه امروزه یکی از اشکالاتی که در عرضه و توزیع گیاهان داروئی در عطاری‌ها رخ می‌دهد شباهت تیره‌های گوناگون از یک گیاه، به یکدیگر است که به علت این تشابه، گیاه عرضه شده با گیاهی که در منابع طب سنتی ذکر شده است متفاوت می‌باشد و در نتیجه خواص و افعال متفاوتی را هم خواهد داشت. یکی از کارهائی که برای استانداردسازی عرضه گیاهان داروئی بایستی صورت گیرد تطبیق مشخصات و خواص گیاهان ذکر شده در منابع طب سنتی با گیاهانی است که امروزه در عطاری‌ها عرضه می‌شود. به‌عنوان مثال تشابه میان گونه‌های مختلف آویشن، هم‌چنین یتوعات یا شرآبه‌ها مانند سگبینج و اُشَق (وشا) و نیز از صمغ‌ها تشابه میان انواع کندر و یا سندروس و کهربا و ...
    این تشابهات و عدم استانداردسازی در عرضه، بعضاً مشکلاتی را نیز به وجود آورده، مثلاً پزشکی فلان گیاه را برای درمان به بیمارش تجویز کرده و بیمار با مراجعه به عطاری آن را تهیه و مصرف می‌نماید و پس از مدتی مصرف، ممکن است نه‌تنها بهبودی حاصل نشود بلکه بیمار دچار مشکلات دیگری نیز بشود.
    این موضوع انگیزه‌ای شد تا با یاری پروردگار از این پس سلسله مباحثی را تدوین کنیم که به بررسی موضوع مذکور بپردازد.
    گیاهی که امروزه به نام افتیمون در عطاری‌ها به فروش می‌رسد چیزی غیر از گیاه کُشُوث نیست که البته به علت شباه ظاهری آن با افتیمون اشتباهاً با نام افتیمون عرضه می‌گردد و به لحاظ خواص و افعال کاملاً متفاوت و متمایز از یکدیگرند.
    کُشُوث در ایران و حوضه دریای مدیترانه می‌روید و آن‌چه که در مغرب، آفریقا و مصر به نام اکشوث معروف است، افتیمون می‌باشد. افتیمون لغتی است یونانی و نوع حقیقی آن در شام و عراق می‌روید.
    بر آن شدیم که طی تحقیقات اختلاف بین این دو گیاه را مورد بررسی قرار دهیم.
    ● ماهیت
    ▪ افتیمون: نباتی است سرخ رنگ و بهاری و تا تابستان نیز می‌ماند. شاخ و برگ آن مانند ریسمان باریک می‌باشد و از خانواده سِس‌ها (انگل) است و معمولاً به دور هر گیاهی می‌پیچد. برگ آن بسیار ریز و تخم آن از خردل ریزتر می‌باشد. رنگ تخم افتیمون سرخ مایل به زردی است. گل آن ناریخته تخم می‌بندد و رنگ گل آن سرخ مایل به غبرت است. ریشه آن شبیه به زردک (هویج ایرانی) می‌باشد و تا مدتی در زمین باقی می‌ماند.
    ▪ کُشُوث: گیاهی است مانند ریسمان باریک، بدون برگ، ساقه آن مایل به زردی و انگلی است ۱ ساله که به دور آویشن، کتان، خلنگ (گیاهی که نام صمغ آن کهربا باشد)، شبدر و یونجه می‌پیچد. گل آن ریزه ریزه مایل به سفیدی و تخم آن ریزتر از تخم ترب بوده و رنگ آن سرخ مایل به زردی و بعضی دیگر سرخ مایل به سفیدی می‌باشد. بهترین آن تازه زرد با طعمی تلخ است که قوت آن تا سه سال باقی می‌ماند.
    ● اختلاف ماهیتی
    ۱) رنگ تخم افتیمون سرخ مایل به زردی است، اما کشوث سرخ مایل به سفیدی است.
    ۲) رنگ گل افتیمون سرخ مایل به غبرت است. ولی کشوث سرخ مایل به سفیدی می‌باشد.
    ۳) افتیمون دارای برگ بوده اما کشوث برگ ندارد.
    ۴) افتیمون دارای ریشه بوده و تا مدتی در زمین می‌ماند اما کشوث ریشه ندارد.
    ۵) تخم افتیمون از تخم خردل ریزتر و تخم کشوث از تخم ترب ریزتر است. (تخم ترب سه برابر تخم خردل می‌باشد)
    ● پراکنش
    ▪ افتیمون: خواستگاه آن کوه‌ها، وادی‌ها، جزایر دریای غربی و شمالی و بهترین آن اُقریطُشی است و بعد مقدسی که از جزایر اقریطش (جزیره‌ای از جزایر یونان) و مقدس (بیت‌المقدس) آورند رنگش سرخ و بسیار باریک و با بوئی تند است و هرچه این اوصاف نمایان‌تر باشد بهتر است. افتیمون حقیقی در شام و عراق می‌روید.
    ▪ کُشُوث: در نواحی مدیترانه و در ایران در مازندران، همدان، لرستان، اصفهان، فارس، هرمزگان، خراسان، کرمان، تهران و قزوین می‌روید.
    ● طبیعت
    ▪ افتیمون: جالینوس طبیعت افتیمون را گرم و خشک در سوم گوید و دیگر اطبا در سوم و خشک در آخر اول و بعضی دیگر خشک در دوم نیز گفته‌اند.
    ▪ کُشُوث: در اول گرم و در دوم خشک بوده با قوای متضاده.
    اختلاف طبیعت، از اهم اختلاف میان این دو گیاه می‌باشد.
    ● افعال و خواص
    ▪ افتیمون: مُحَلِل و ملطف و بازکننده گرفتگی‌ها و مسهل سودا و بلغم و تنقیه سودا کند و با بنفشه مسهل صفرا می‌باشد.
    ▪ کُشُوث: ملطف، مفتح، مخرج فضول لطیفه از عروق و منقی آنها از اخلاط فاسده، اعضاءالغذا (معده، کبد و طحال) و النفص (آلتی در تن آدمی برای دفع فضولات) مفتح گرفتگی‌های کبد و احشاء و منقی اوساخ (چرک‌ها و ریم‌ها) از شکم و عروق و ملین طبع و منقی بدن است.
    افتیمون جهت درمان امراض دماغی و عصبانی از قبیل سردرد، صرع، مالیخولیا، جنون، کابوس، لقوه، فالج، بی‌حسی اعضاء و درد مفاصل و تفریح قلب مفید و به سبب تنقیه سودا و کرم معده و بادها را دفع نماید و بالخاصیه جهت امراض سوداوی و تنقیه سودا بی‌عدیل است.
    کُشُوث جهت درمان ربع (تبی که یک روز بگیرد و دو روز نگیرد)، مغص (دل‌پیچه)، ضعف معده، جگر، طحال و تحلبل ریاح (بادها)، ادرار بول و حیض و تنقیه رحم مفید می‌باشد.
    افتیمون به علت لطافت و ضعیف‌الترکیب بودنش آن را نباید بسیار نرم کوبید و جوش زیاد هم نباید داد. زیرا این دو عمل باطل‌کننده فعل آن می‌باشد و گویند آن را در کیسه‌ای ریخته و پس از جوشیدن آب آن را در آن گذاشته و بعد از دو جوش آن را برداشته کیسه را فشرده و محلول را استفاده نمائید. اما این گفته‌ها در باب کُشُوث ذکر نشده است.
    ● ترکیبات
    ▪ افتیمون: آشامیدن افتیمون با سکنجبین اسهال سودا به قوت نماید و طحال را تنقیه کند و برای رفع صداع (سردرد) سوداوی بی‌عدیل است.
    ▪ کُشُوث: آشامیدن آب کُشُوث با سکنجبین اسهال صفرا کند و آشامیدن آن با سرکه مسکن فواق (***که) و قابض و حابس نزف‌الدم (جلوگیری از خونروی‌ها) و جاری شدن خون رحم می‌باشد.
    ● مَضِرات
    ▪ افتیمون: از برای صفراوی مزاجان، جوانان، گرم مزاجان، مُوَرِث کرب (غم و اندوه)، غشی (بیهوش شدن) و عطش است.
    ▪ کُشُوث: ریه، سپرز (طحال) و مغثی (دل‌آشوبی ـ تهوع).
    ● مُصلحات
    ▪ افتیمون: از جرم آن به قول شیخ‌الرئیس ۴ مثقال (هر مثقال ۶/۴ گرم) و بعضی ۳ مثقال و بعضی دیگر ۲ درم (هر درم ۱۲۵/۳ گرم) و در مطبوخات تا ۱۰ درم جایز است.
    ▪ کُشُوث: از آب آن ۲ اوقیه (هر اوقیه بنا به مشهور ۵/۳۷ گرم) و از جرم آن در مطبوخات ۱۵ درم می‌باشد.
    ● بدل
    ▪ افتیمون: در اسهال سودا لاجورد، گل ارمنی و ۵/۱ برابر آن حاشا (نوعی آویشن) و یا برابر آن حاشا و یا یک سوم آن تربد سفید مدبّر.
    ▪ کُشُوث: برابرش بادروج و یا یک سوم آن افسنتین.
    افتیمون موافق سرد مزاجان و کهول و مشایخ (پیران) و سوداوی مزاجان است
    امین عطارنژاد، عضو مؤسسه مطالعاتی و ترویج گیاهان داروئی ریحانه


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  11. #29


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    افسانه‌ها و گیاهان داروئی

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]از زمانی‌که آدمیزاد پا بر خاک این گیتی نهاد، بیماری و مرگ با حیات او در جدال بوده است و از همان زمان انسان به‌دنبال غلبه بر بیماری‌ها به رمز و راز گیاهان و خواص داروئی آنها پی برد. این است که طب گیاهی آغازی به قدمت تاریخ بشریت دارد. داستان‌ها و افسانه‌های پیرامون این گیاهان در طول تاریخ به‌وجود آمده است؛ افسانه‌هائی از عطر نعناع، زیبائی گل سرخ و...
    ● کاسنی ـ اشک خدا
    خدای دره ژرف ”بل“ در اول بهار بر خدای یاسو یانگ (از خدایان یونانی یا هورامی باستان) پیروز شد و گریست. از اشک او این گیاه روئید. ”کاسنی“ شکل‌های گوناگون با ریشه‌ای قهوه‌ای و ارتفاع ۱۰ سانتی‌متر، برگ‌های دندانه‌دار و نیزه‌ای با طول ۵ تا ۲۵ سانتی‌متر دارد. جوشانده گل‌های این گیاه به همراه بنفشه، گل‌ گاوزبان و پرسیاوشان برای علاج کمردرد و پشت درد مفید است. جوشانده کانسی به میزان ۵ گرم در ۲ لیوان آب برای دفع یرقان و یبوست مصرف می‌شده است.
    ● نرگس ـ خودشیفته
    نارسیس ”نرگس“ الهه زیباروئی است که چهره خودش را در آب چشمه دید و عاشق خودش شد. آنقدر عاشق خودش ماند و به آب نگاه کرد تا از آن مکان گلی روئید که به همان نام شناخته می‌شود. نرگس گیاهی است که در قدیم به‌عنوان ادرارآور و برای رفع مشکلات تنفسی و گوارشی تجویز می‌شده است. خمیر آن را در سوختگی‌ها و بیماری‌های پوستی خارش‌دار به‌عنوان مسکن استفاده می‌کردند.
    ● ریحان ـ هدیه‌ای از یک مار
    انوشیروان در بارعام حضور یافته و به شکایات و مشکلات مردم رسیدگی می‌کند. ناگهان یک مار روبه‌روی پادشاه می‌ایستد. اطرافیان سعی می‌کنند مار را از بین ببرند تا به انوشیروان آسیبی نرسد ولی پادشاه دستور می‌دهد صبر کنند.
    شاید مار هم شکایتی دارد. مار حرکتی می‌کند، مأموران به دستور شاه او را تعقیب می‌کنند و به جنازه مار دیگری می‌رسند که یک عقرب بر روی آن نشسته است. مأموران عقرب را با نیزه کشته و نزد شاه می‌آورند. سال بعد انوشیروان در بارعام حضور یافته است که همان مار می‌آید و از دهانش مقداری تخم سیاه روبه‌روی انوشیروان می‌ریزد. تخم‌ها را کاشتند و اسپرغم ”ریحان“ روئید. انوشیروان که همواره زکام داشت با استفاده از آن گیاه بهبود یافت. در مصر زنان گل‌های ریحان را در رختخواب مردان مورد علاقه‌شان می‌ریزند.
    در مالزی در محل دفن مرده‌ها ریحان می‌کارند. در مولداوی طبق یک رسم کهن که هنوز هم پابرجاست، زنان با قبول دسته ریحان از مرد، پیشنهاد ازدواج او را می‌پذیرند. دم‌کرده ریحان در تشنج‌ها و برای تقویت عمومی، تقویت دستگاه گوارش، سردردهای یک‌طرفه و عصبی، سرگیجه، دل‌پیچه و سرفه‌های سخت مثل سیاه‌سرفه مفید بوده و تخم آن در درمان ورم‌های کلیوی و ترشحات واژینال سودمند است.
    ● پر سیاوشان ـ خون سیاوشان چند قطره خون مظلوم
    هنگامی‌که گرسیوز به دستور افراسیاب و سودابه در دشت طلا سر سیاوش را برید، مقداری از خون او بر زمین ریخت و از آن محل گیاه ”پر سیاوشان“ (در افسانه‌ای دیگر: خون سیاوشان) روئید. پر سیاوشان گیاهی همه ساله است که هر سال از ریشه آن ساقه‌های ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری می‌روید. قسمت مورد استفاده گیاه در طب سنتی برگ‌هاست.
    برگ‌های این گیاه که بوی ضعیف و طعم گس دارند دارای این خواص است: نرم‌کننده سینه، درمان تنگی نفس، مفید برای بیماری‌های ریه، طحال و سنگ کلیه. پماد آن باعث کاهش ورم بیضه می‌شود و در درمان زخم‌های خورنده و ریزش مو مفید است. خون سیاوشان تقریباً خواص پر سیاوشان را دارد. از خونریزی جلوگیری می‌کند. پودر آن در قدیم برای بهبود زخم‌های شمشیر به‌کار می‌رفته است. برای لثه و زخم معده مفید است. سوختن آن خوشبو است.
    ● اسفند ـ سی و سه دونه
    اسفند به معنی فروتنی در عین پاکی و یا تواضع و تقدس یکی از صفات خداوند (اهورا مزدا) در ایران باستان بوده است. در ایران قدیم یکتاپرست، رسمی وجود داشته که به اسلام نیز وارد شده است. برای چشم‌زخم دعاهای مختلف می‌خوانند و به دانه اسفند سوزن فرو می‌کنند اگر اسفند ترکید چشم‌زخم از طرف شخصی بوده که نامش را با دعا خوانده‌اند.
    در قدیم اسفند را می‌چیدند و در چاله‌هائی زیر خاک می‌کردند، سپس به آن آب فراوان می‌دادند و پس از دو سه روز با چوب کلفت نوک‌تیزی سوراخ‌هائی ایجاد کرده و دانه هندوانه در آن می‌کاشتند. هندوانه‌های این چاله‌های اسفندی در نهایت شیرینی و آبداری بوده است. ”اسفند“ یا ”اسپند“ یا ”سپند“ از تیره ترخان بوده و خواص زیادی دارد. ضدعفونی کننده، خوشبوکننده با کندر، تسکین درد دندان (بخور آن)، ترک اعتیاد، نرم‌کننده سینه، تصفیه خون، ضد کرم کدو، ضد نفخ، افزایش شیر، ضد فلج و جنون. از تیره اسفند‌ها می‌توان به گیاهان مختلف داروئی اشاره کرد مانند:
    ۱) ”زیره دشتی“ یا ”کمون دشتی“ که خاصیت مسهلی دارد و بیشتر در دامپزشکی به‌کار می‌رود.
    ۲) ”خارخاسک“ یا ”خاسک“ یا ”سه کومک“ یا ”شکرفنج“ که جوشانده آن ادرارآور است. خیسانده آن در شراب، پادزهر سموم غذائی و گیاهی خطرناک است. عصاره برگ و ریشه و میوه آن دفع‌کننده سوزاک و عفونت‌های ادراری است. دافع سنگ و درد مفاصل است.
    ۳) ”زبان در قفا“ یا ”زبان پس قفا“ که ضد کرم، ادرارآور و اشتهاآور بوده و جوشانده آن ضد کچلی و ضد شپش است.
    ● آلوئه‌ورا ـ جنگ برای یک گیاه
    در طب سنتی هند، تمدن‌های یونانی، رومی، آفریقائی، مایائی و چینی، برای گیاه ”آلوئه‌ورا“ خواصی ذکر شده است و همچنین در مراسم مختلف و گوناگون از آن استفاده می‌شود.
    مسلمانان برخی کشورها پس از مراجعت از سفر حج این گیاه را بالای در خانه‌ها می‌آویزند. اولین گزارش مکتوب از این گیاه به غارنوشته‌ها و کنده‌کاری‌های روی ظروف و معابد باستانی، در مصر و به تاریخ چهارهزار سال پیش از میلاد مسیح مربوط می‌شود.
    در افسانه‌های مصری ذکر شده است که به‌علت گرامی بودن این گیاه، برای حضور در مراسم پس از مرگ و تدفین یک فرعون باید هرکس تحفه‌ای از برگ‌های آلوئه‌ورا تقدیم می‌کرد. ارسطو که مشاور الکساندر کبیر یا همان اسکندر مقدونی بوده است، به خواص درمانی این گیاه اعتقاد خاصی داشت. به همین دلیل در سال ۳۳۳ قبل از میلاد، اسکندر را متقاعد کرد جزیره سوکوترا را در اقیانوس هند تصرف کند. این جزیره به محل رویش آلوئه‌ورا شهرت داشته است. این گیاه برای درمان زخم‌های سپاه اسکندر استفاده شد.
    آلوئه‌ورا از خانواده سوسن و شبیه کاکتوس است. ساقه‌های گوشتی و آبداری حداکثر با طول ۲ متر و برگ‌های پهن تیغ‌دار دارد که اگر تیغ‌ها را جدا کنیم از آن ژل خارج می‌شود. این ژل در درمان اگزما و عفونت‌های پوستی، سرمازدگی، سوختگی، ترمیم جای عمل سزارین، هموروئید و دیابت کاربرد دارد. در طب سنتی از این گیاه برای درمان انواع میگرن، سوءهاضمه، درمان جوش و سوختگی استفاده می‌کردند.
    امروزه از ژل و عصاره این گیاه در ضد آفتاب‌ها، مرطوب‌کننده‌ها و کرم‌های سوختگی استفاده می‌شود اما این گیاه که گیاه درمانگر، گیاه سوختگی، دکتر گلدانی و گرز بهشتی نامیده می‌شود، به‌صورت خوراکی نیز می‌تواند در کمک به گوارش غذا، سلامتی قلب، بهبود عملکرد کبد، کنترل قند و کلسترول، تولید انرژی، تسکین درد مفاصل و تقویت سیستم ایمنی مفید باشد. با وجود اینکه هنوز عوارض خاصی برای این گیاه گزارش نشده است، مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی‌شود.
    ● نعناع: بوئیدن نعناع راهی به جهنم
    رودخانه بزرگ کوکی‌توس (Cocytus) پس از گذراندن مسیری طولانی به مرکز زمین وارد می‌شود. مکانی گرم و سوزان، طبقه نهم جهنم، جایگاه فریب‌خوردگان تا ابد. قربانیان به‌وسیله گروهی الهه زیبا و اغواگر به نام نیمف (Nymph) فریب خورده‌اند. هر کدام از نیمف‌ها عطر مخصوصی داشتند که باعث می‌شد مردان مختلفی جذب آنها شوند. ورود به برکه با طمع رسیدن به نیمف‌ها، برابر بود با ورود به کوکی‌توس و همراهی با صدهزار سال جریان سهمگین رودخانه و سپس ورود به مرکز زمین؛ آخرین طبقه جهنم.
    ”مینته“ یکی از نیمف‌های زیبا بود که با عطر خود قربانیان زیادی را برای کوکی‌توس مهیا می‌کرد و به‌همین دلیل مورد توجه هادس (Hades)، خدای دوزخ بود. هادس برای اینکه مردان زیادتری را جذب دوزخ کند اندیشه‌ای کرد تا مردانی که دورتر از برکه نیمف‌ها زندگی می‌کنند نیز به سمت کوکی‌توس جذب شوند. هادس بوی مخصوص هر نیمف را در یک گل وارد کرد. بوی مینته به گل نعناع وارد شد. اما واقعیت این است که هر چقدر نعناع را ببوئید مسیری به برکه نیمف‌ها، رود کوکی‌توس و جهنم پیدا نخواهید کرد.
    نعناع در خانواده (Lamiaceae) رده‌بندی می‌شود و با ریحان، پونه، اسطوخودوس، مرزه و مریم‌گلی فامیل است. ۲۵ تا ۳۰ گونه نعناع در نقاط مختلف وجود دارد که ۷ گونه در اقیانوسیه، یک‌گونه در آمریکای لاتین و بقیه در اروپا و آسیا بومی شده‌اند. منتول نعناع که عامل ایجاد بوی نعناع است، در گیاه بین ۵۵ درصد تا ۳۵ درصد تغییر می‌کند و دیر چیدن گیاه باعث کاهش میزان منتول می‌شود. خواص داروئی نعناع عبارتند از: تقویت معده و روده، آرام‌بخش، ضد تشنج، ضد سرفه، مؤثر در سرماخوردگی و آنفلوانزا، تسکین درد دندان، جلوگیری از پوسیدگی دندان، رفع حالت تهوع، ضد خارش، تب‌بر، پائین آورنده کلسترول و رقیق‌کننده صفرا. مصرف بیش از حد اسانس نعنا (عرق نعنا) باعث افزایش حرکات تنفسی، فشار روی قلب و تحریک بیش از حد دستگاه گوارش می‌شود بنابراین مصرف بیشتر از دو فنجان عرق نعناع توصیه نمی‌شود.
    ● گل سرخ، شرم از بوسه مادربزرگ حوا
    فسیل‌هائی از شکوفه‌های گل سرخ در آرگون (Oregon) و کلرادو (Colorado) به‌دست آمده است که احتمالاً به ۳۵ تا ۷۰ میلیون سال قبل مربوط است، یعنی میلیون‌ها سال قبل از آمدن بشر روی زمین. در روم باستان گل سرخ تنها وابسته و تقدیم به دیونیزیوس باکوس (Dionysios Bcchus)، رب‌النوع شراب و ونوس رب‌النوع زیبائی محسوب می‌شد. برای مثال در عید سالانه دختران شادی که در بهاران برگزار شده و متعلق به ونوس بود، درباریان کوچه، خیابان‌ها و باغ‌ها را با ”گل سرخ“ و ”مورد“ تزئین می‌کردند.
    در میهمانی‌ها جشن گل سرخ می‌گرفتند و همه جا را با این گل می‌آراستند و از قدح‌ها شربت گل سرخ می‌گرفتند و همه جا را با این گل می‌آراستند و از قدح‌ها شربت گل سرخ می‌نوشیدند. در دوران تسلط روم‌ها بر سرزمین تراس (Thrace) که محلی بین یونان و ترکیه است یکی از اعتیاد دیونیزیوس باکوس به نام روز الیا در آن سرزمین رواج داشته است.
    افسانه‌های گل سرخ به نسبت سرزمین‌ها، عادات و رسوم، فرهنگ‌ها و اعتقادات مردم متنوع است. مسلمانان معتقدند گل سرخ از قطره‌ای از عرق جبین پیامبر (ص) به‌وجود آمده است. طبق افسانه‌ای دیگر، گل سرخ در بهشت سفیدرنگ بوده و هنگامی‌که حوا آن را بوسیده قرمزرنگ شده و تا به‌حال به‌همین رنگ باقی مانده است.
    در افسانه‌های یونانی گل سرخ از چند قطره خون آفرودیت، الهه زیبائی و عشق، روئیده است که بر اثر خار و خس‌ها مجروح شده بود. در افسانه دیگر یونانی، ”آدونیس“ خدای زیبائی و جمال به‌وسلیه خوک وحشی مجروح می‌شود. قطراتی از خون او بر زمین می‌چکد و آفرودیت آنها را به‌شکل گل سرخ در می‌آورد.
    یونانی‌ها گل سرخ را برای رومی‌ها به ارمغان آوردند و آنها آن را پرورش دادند. در دوران حکومت نرون (Neron) استعمال گل تزئینی گل سرخ در جشن‌های رومی به حد دیوانه‌وار رسیده بود چنانکه گویند نرون برای یک مهمانی ۴۰ میلیون سسترس (Sesterce) خرج تهیه گل سرخ کرده بود. بعد از ظهور مسیحیت ”ونوس“ به فراموشی سپرده شد و مدونا (Madona)، مریم مقدس همیشه باکره جایگزین او شد. ماه ششم تقویم سریانی، سنبله را به ماه مریم باکره تبدیل کردند که برابر با ماه می یا اردیبهشت شمسی است.
    کلیساهای روم در ابتدا با استفاده از گل سرخ مخالفت کردند ولی بعد آن را به‌عنوان نشانه تسلی برای بازماندگان مرده‌ها پذیرفتند. از آن زمان گل سرخ در مراسم مذهبی، نقاشی و نشانه‌های کلیسائی و مجسمه‌سازی به‌کار می‌رود. هنوز هم زنان عابد و مقدسه مسیحی میوه‌های خشک و قرمز گل سرخ را به نخ کشیده همانند تسبیح با آن عبادت می‌کنند که روزیه (Rosaire) نامیده می‌شود. ایرلندی‌ها اعتقاد دارند اگر بیماری در خواب ببیند که گل سرخ را با خود به‌جائی می‌برد نشانه آن است که اجلش رسیده و می‌میرد.
    در نهایت افسانه‌ای وجود دارد که براساس آن اروپائیان در قرون وسطی گل سرخ وحشی یا نسترن را شوم، نحس و شیطانی می‌دانستند. این افسانه از آنجا سرچشمه می‌گیرد که مولنتوف (Mullenthof) در داستان (Sehlewing) می‌گوید: ”شیطان می‌خواست به آسمان‌ها دست یابد. برای این مقصود نردبانی از ساقه‌های نسترن ساخت و شروع به بالا رفتن کرد ولی خداوند مانع شد و نردبان را پاره کرد. شیطان با سر به زمین خورد و تیغ‌های گل بدنش را مجروح کرد“. خواص داروئی گل سرخ، گلبرگ آن را در اسهال‌های مزمن، ترشحات زنانگی و خونریزی‌های عادی مفید دانسته‌اند. این گیاه در التهاب حلق به شکل غرغره و در شستن زخم‌ها به‌عنوان التیام‌دهنده مصرف می‌شده است. مصرف زیاد آن با آلو به‌شکل آش، مسهل قوی است که آن را در اوائل بهار تجویز می‌کرده‌اند.
    میثم رضائی


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  12. #30


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    10.19
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1299 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    انجره در یک نگاه

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● نام‌ها:
    ▪ انگلیسی: Roman nattle
    ▪ آلمانی: Pillen-Brennessel, Pillennessel
    ▪ عربی: قریض، انجره، نبات النار
    ▪ فارسی: انجره، گزنه
    ● گیاه‌شناسی
    ▪ یک ساله یا دوساله
    ▪ پراکندگی وسیع در غالب نواحی اروپا، مخصوصاً مناطق غربی و جنوبی آن و همچنین در شمال آفریقا، جنوب و جنوب‌غربی آسیا است.
    ▪ در مازندران: دره هراز
    ▪ مغرب ایران: کرمانشاه، کوه نوه نزدیک گزند، سریل زهاب
    ▪ لرستان: ۸ کیلومتری میرآباد
    ▪ خوزستان: نزدیک بهبهان، ۴۰ کیلومتری شمال اندیمشک در ارتفاعات ۵۰۰ تا ۶۰۰ متری فارس: شاهپور سابق در ۹۰۰ متری، جهرم، کونارتخته، کازرون و غیره.
    اعضاء هوائی آن پوشیده از تار و دارای رنگ سبز روشن است.
    ارتفاع ساقه آن بین ۲۰ سانتی‌متر تا یک متر می‌باشد.
    برگ‌های بیضوی نوک‌تیز یا دندانه‌های درشت و گل‌هائی به دو صورت نر و ماده دارد. آنچه که تشخیص آن را آسان می‌سازد آن است که مجموعه گل‌های ماده گیاه وضع مدور با ظاهر کاملاً متمایز دارد و بر روی دم گل دراز و خمیده با آویخته‌ای نیز ظاهر می‌شود، دان گیاه سبز رنگ، یراق، نسبتاً مدور و دارای دو سطح می‌باشد.
    ● مطالعات جدید
    به‌طور کلی که بالینی و آزمایشگاهی هم در مورد بررسی مواد مؤثر و هم بر روی درمان روی این گیاه بسیار کم انجام پذیرفته است.
    در یک مطالعه خاصیت عصاره پترولیوم اثری بذر انجره بر التهاب بررسی شده است. این مطالعه نشان داده است که این نوع عصاره بر مدل کاراجینان اثر ضدالتهابی داشته است.
    در مقاله دیگر اثر انجره در موش‌های دیابتی شده توسط استرپتوزوزسین بررسی شده است. این مقاله نشان داده است که این گیاه موجب کاهش قند خون شده است.
    در مقاله‌ای با روش کروماتوگرافی سروتونین و در مقاله‌ای دیگر با همین روش آلکالوئید بوفوتنین (Bufotenine) از این گیاه استخراج شده است.
    دانه این گیاه دارای موسیلاژ و مواد روغنی فراوان است.
    خصوصیات درمانی انجره کاملاً شبیه گزنیه دوپایه (Urtica dioica) می‌باشد.
    ● سنجد
    سنجد (غبیرا)
    درخت سنجد که به‌صورت درختچه بزرگ یا درخت کوچکی دیده می‌شود. دارای برگ‌های بیضی نیزه‌ای است. روی برگ‌های آن نقره‌ای کبود و پشت آن نقره‌ای است این رنگ حالت خاصی به برگ می‌دهد که به‌نظر می‌رسد روی آن را اغیار گرفته است. وجه تسمیه آن به غبیرا نیز بدین علت است چرا که غبیرا در زبان عربی، به معنای گرد و خاک روی آن نشست می‌باشد. سنجد گل‌های زرد رنگ بسیار معطری دارد به‌طوری که در کتاب‌های طب سنتی ذکر شده در جائی‌که درخت گل‌دار آن باشد بوی آن به اطراف تا هفت هشت خانه می‌رسد“.
    طبیعت میوه آن سرد در اول و خشک در دوم می‌باشد و خشکی خام آن بیشتر است. مزاج گل آن نیز در درجه دوم گرم و خشک می‌باشد. افعال و خواص: سنجد مقوی و مفرح می‌باشد و در بیماری‌های مختلف مورد استفاده می‌باشد.
    ▪ میوه سنجد در درمان بیماری‌های زیر به‌کار می‌رفته است:
    ۱) سردرد ناشی از بخار معده
    ۲) سرفه گرم
    ۳) تقویت معده و قوت ماسکه این عضو
    ۴) تسکین‌دهنده قی
    ۵) از بین‌برنده صفرا
    ۶) مانع بالا رفتن بخار معده و نیز مانع ریزش مواد به معده می‌باشد.
    ۷) حابس اسهال
    ۸) سحج صفراوی (زخم‌های سطحی دستگاه گوارش)
    ۹) تعدیل‌کننده مزاج اطفال
    علاوه بر میوه، گل و برگ سنجد نیز کاربرد فراوانی داشته است. گل سنجد در بیماری‌های مغز مانند فالج و کزاز و تقویت دماغ استفاده می‌شد و علاوه بر آن در بیماری‌های تنفسی مانند آسم و زخم‌های ریه و نیز تقویت معده و جگر و گشودن سده‌ها و تحلیل ریاح کاربرد داشته است. استشمام رایحه گل سنجد در افزایش میل جنسی تأثیر دارد. عرق گل سنجد محل ریاح معده می‌باشد.
    از برگ آن نیز به‌صورت ضماد بر روی جراحت‌ها و رخم‌ها استفاده می‌شده است. روغن سنجد نیز در مفاصل و استرخا، و دراز کردن موی مجرب می‌باشد.حداکثر مقدار خوراکی آن از میوه ۵۰ عدد و از گل به اندازه یک مثقال می‌باشد.
    ۱) زکریای رازی، ابوبکر محمد، الحاوی، انتشارات امپراطوری عثمانی، بمبئی، ۱۸۸۶ ۲) ابن‌سینا، حسین. ”قانون در طب“، عبدالحسین شرفکندی، تهران، سروش، ۱۳۶۷ ۳) عقیلی خراسانی، محمدحسین ”مخزن‌الادویه“ لکنهور. ۱۳۷۴ هـ.ق.


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .