صفحه 1 از 16 1234511 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 1 به 10 از 153
  1. #1


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    NEW مقاله ای در مورد استخوان و مفاصل

    آرتروز

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]یكی از بیماریهای كه در یكی دو دهه اخیر نام آن زیاد به گوش می‌خورد بیماری آرتروز است. این بیماری كه در زنان بیشتر از مردان دیده می‌شود، از شایعترین بیماریهای مفصلی به شمار می‌آید.
    عوامل متعددی در روند بیماری آرتروز موثرند. عواملی مثل جنسیت، نژاد، وراثت یا نحوه زندگی افراد. آمار مبتلایان به بیماری آرتروز در قاره آسیا بیشتر از سایر نقاط دنیاست.
    اسكلت بدن ما از استخوان‌های متعددی تشكیل شده است. هر كدام از اعضای بدن استخوانهای مخصوص خود را دارد. گاه این استخوانها از اعضا درونی بدن محفاظت می‌كنند مثل استخوانهای قفسه سینه كه از قلب و شش‌ها مراقبت می‌كنند و تقریبا ثابت و بی‌حركت هستند و گاه نقش حركتی بر عهده دارند، مثل استخوانهای دست یا پا كه با كمك عضلات چسبیده به آنها حركت می‌كنند.
    در فاصله بین یك استخوان تا استخوان بعدی مفصل قرار گرفته است. مفصل‌ها مثل لولا عمل می‌كنند. استخوانها روی مفصل‌ها می‌چرخند، بدین ترتیب حركت در یك عضو میسر ‌می‌شود. سطح مفصل‌ كه با استخوان در ارتباط است با لایه‌ لغزنده‌ای بنام غضروف پوشیده شده است. لغزندگی سطح غضروف چرخش استخوان روی مفصل را ممكن می‌كند.
    با گذشت زمان و سپری شدن عمر سطح مفاصل یا همان غضروف دچار ساییدگی و از بین‌رفتگی می‌شود. با كم شدن لغزندگی، حركت یا چرخش استخوانها روی مفاصل با درد همراه می‌شود.
    بیماری آرتروز بیماری است كه در آن سطح مفصل یا همان غضروف به شدت آسیب دیده و تا حد زیادی از بین رفته است، به همین جهت چرخش یا حركت استخوان روی مفصل با درد شدید همراه است. درد با شروع حركت آغاز می‌شود و با استراحت بهبود می‌یابد.
    از بین رفتن غضروف در بیماری آرتروز تنها به علت پیری نیست. عوامل متعددی می‌توانند موجب ساییدگی سطح مفصل و بروز بیماری آرتروز شوند. كار و فعالیت شدید بدنی، اضافه وزن یا ورزشهای سنگین از جمله این موارد هستند. مفاصل استخوانهای زانو و مفاصل استخوانهای لگن بیشتر از سایر مفاصل‌ دچار فرسایش و ساییدگی می‌شود به همین جهت آرتروز در این مناطق شایع‌تر است. اما احتمال بروز آرتروز در هر یك از بندها یا همان مفصل‌های بدن وجود دارد. به عنوان مثال آرتروز انگشتان كه در تایپیست‌ها شایع است.
    سیر بیماری در افراد مختلف متفاوت است و كاملا به نحوه زندگی فرد وابسته است. متاسفانه هیچ راهی برای ترمیم غضروف فرسوده و از بین رفته وجود ندارد. پیشرفت بیماری آرتروز موجب خشك شدن عضو می‌شود. اصطلاحی كه مفهوم آن تخریب شدید غضروف و عدم تحرك استخوان به علت درد زیاد است. این حالت كه بیشتر در بیماران مبتلا به آرتروز زانو مشاهده می‌شود ضعف یا تنبلی عضلات چسبیده به استخوانهای پا را به دنبال دارد و وضعیت بدنی بیمار را وخیم‌تر می‌كند. به همین علت پزشكان تاكید می‌كنند افراد مبتلا به آرتروز علاوه بر انجام كارهای روزمره به نرمش‌های سبك بپردازند.
    درمان بیماری آرتروز بسیار سخت و تقریبا غیر ممكن است.
    برای كاهش درد بیمار باید به طور مداوم از داروهای مسكن و ضد التهابی استفاده كند. مصرف مداوم این داروها به سایر اندامهای درون بدنی آسیب می‌زند.
    احتمال بروز حمله‌های قلبی در این افراد بیشتر از سایرین است. مصرف مقادیر فراوان داروهای التهابی موجب افزایش فشار خون می‌شود به همین جهت اندازه‌گیری مرتب و مداوم فشار خون نكته‌ای است كه در این بیماری باید به آن توجه ویژه شود.
    نتایج تحقیقات پژوهشگران نشان می‌دهد كه وجود مكمل‌های غذایی مانند مواد غذایی سرشار از كلسیم و منیزیم فرسایش غضروف را به تاخیر می‌اندازد. شیر و لبنیات حاوی این مواد هستند. تغذیه صحیح بخصوص در سنین رشد موجب نیرومند شدن استخوان‌بند‌ی اسكلت می‌شود.



    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

    ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی ...
    تو بمان و دگران وااااای به حال دگراااان
    ...

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  3. #2


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آرتیت‌ روماتویید

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● اطلاعات‌ اولیه‌
    آرتیت‌ روماتویید عبارت‌ است‌ از یك‌ بیماری‌ طولانی‌ مدت‌ كه‌ طی‌ آن‌ مفصل‌ به‌ همراه‌ عضلات‌، غشاهای‌ پوشاننده‌ و غضروف‌ متأثر می‌شوند. گاهی‌ چشم‌ و رگ‌های‌ خونی‌ نیز درگیر می‌شوند. این‌ بیماری‌ سه‌ برابر در زنان‌ شایع‌تر است‌ و معمولاً بین‌ سنین‌ ۶۰-۲۰ سالگی‌ رخ‌ می‌دهد. حداكثر بروز آن‌ در سنین‌ ۴۰-۳۵ سالگی‌ است‌.
    ● علایم‌ شایع‌
    ▪ شروع‌ آهسته‌ یا ناگهانی‌: قرمزی‌، درد، گرمی‌ و درد به‌ همگام‌ لمس‌ در یك‌ یا تمام‌ مفاصل‌ فعال‌ در دست‌، مچ‌ دست‌، آرنج‌، شانه‌، پا، و مچ‌ پا
    ▪ خشكی‌ صبحگاهی‌
    ▪ تب‌ پایین‌
    ▪ وجود برآمدگی‌هایی‌ زیر پوست‌ (گاهی‌)
    ● علل‌
    ناشناخته‌ است‌، ولی‌ این‌ بیماری‌ احتمالاً منشاِء خودایمنی‌ دارد.
    ● عوامل‌ افزایش‌ دهندهٔ‌ خطر
    ▪ سابقهٔ‌ خانوادگی‌ آرتریت‌ روماتوئید یا سایر بیماریهای‌ خودایمن‌
    ▪ عوامل‌ ژنتیك‌، مثل‌ نقص‌ در دستگاه‌ خودایمنی‌
    ▪ زنان‌ در سنین‌ ۵۰-۲۰ سالگی‌
    ▪ استرس‌ عاطفی‌ می‌تواند باعث‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌ شود
    ▪ پیشگیری‌
    هیچ‌ روش‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ وجود ندارد
    ● عواقب‌ مورد انتظار
    ▪ بیماری‌ ممكن‌ است‌ خفیف‌ یا شدید باشد و این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر قابل‌ علاج‌ نیست‌، اما با تشخیص‌ زودهنگام‌، می‌توان‌ درد بیمار را تخفیف‌ داد، از بروز ناتوانی‌ و معلولیت‌ جلوگیری‌ به‌ عمل‌ آورد، و عمر طبیعی‌ توأم‌ با فعالیت‌ را برای‌ بیمار به‌ ارمغان‌ آورد.
    ▪ با درمان‌ محافظه‌كارانه‌، علایم‌ در ۷۵% بیماران‌ در عرض‌ یك‌ سال‌ بهبود می‌یابند. اما حدود ۱۰%-۵% بیماران‌، علی‌ رغم‌ درمان‌، نهایتاً معلولیت‌ پیدا خواهند نمود. عوارض‌ احتمالی عبارت است از:
    ● اختلال‌ بینایی‌
    ▪ تغییر شكل‌ مفصل‌ به‌ طور دایمی‌ و از كارافتادگی‌ بیمار
    ▪ داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ می‌توانند عوارضی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند، مثل‌ مشكلات‌ در معده‌، و مشكلات‌ ناشی‌ از استفادهٔ‌ طولانی‌ مدت‌ از استریید.
    ▪ كم‌خونی‌ متوسط‌
    ● درمان‌
    ▪ انجام‌ آزمایش‌ خون‌ برای‌ بررسی‌ وجود «عامل‌ روماتویید»
    ▪ استفاده‌ از آتل‌ به‌ هنگام‌ خواب‌ می‌تواند در حمایت‌ و حفاظت‌ از مفصل‌ دچار بیماری‌ كمك‌كننده‌ باشد.
    ▪ استفاده‌ از دستكش‌ در شب‌ برای‌ حفظ‌ گرما
    ▪ تخفیف‌ درد با گرما مثلاً استفاده‌ از حوله‌ آب‌ داغ‌، لامپ‌ تولید كنندهٔ‌، یا استخر آب‌ گرم
    ▪ اگر تشك‌ سفت‌ ندارید، یك‌ تختهٔ‌ ضخیم‌ چندلا زیر تشك‌ خود قرار دهید.
    ▪ به‌ فكر نقل‌ مكان‌ به‌ آب‌ و هوای‌ خشك‌ باشید. هوای‌ مرطوب‌ علایم‌ را بدتر می‌كند.
    ● داروها
    ▪ داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌، از جمله‌ آسپیرین‌ و سایر سالیسیلات‌ها؛ تركیبات‌ طلا؛
    ▪ داروهای‌ سركوب‌ كنندهٔ‌ ایمنی‌
    ▪ داروهای‌ كورتیزونی‌ معمولاً درد را به‌ طور سریع‌ و مؤثر برای‌ مدت‌ كوتاهی‌ برطرف‌ می‌كنند، اما در استفاده‌ طولانی‌مدت‌، كمتر اثر بخش‌ هستند. این‌ داروها نمی‌توانند از تخریب‌ پیش‌ روندهٔ‌ مفصل‌ جلوگیری‌ كنند، و گاهی‌ اثرات‌ جانبی‌ زیانباری‌ به‌ بار می‌آورند. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ تزریق‌ كورتیزون‌ به‌ داخل‌ مفصل‌ نیز درد را فقط‌ به‌ طور موقتی‌ بهبود می‌بخشد.
    ● فعالیت‌
    ▪ تا زمانی‌ كه‌ تب‌ و سایر علایم‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌ ناپدید نگشته‌اند، در رختخواب‌ به‌ استراحت‌ بپردازید، مگر برای‌ رفتن‌ به‌ توالت‌ پس‌ از آن‌ فعالیت‌ خود را از سر بگیرید ، اما در طی‌ روز اوقاتی‌ را برای‌ استراحت‌ اختصاص‌ دهید. هر شب‌ حداقل‌ ۱۲-۱۰ ساعت‌ بخوابید. خود را زیاده‌ از حد خسته‌ نكنید.
    ▪ به‌ هنگام‌ ایستادن‌، راه‌ رفتن‌، و نشستن‌، بدن‌ خود را راست‌ نگاه‌ دارید.
    ▪ حتی‌المقدور به‌ طور فعال‌ ورزش‌ كنید تا قدرت‌ عضلانی‌ و حركت‌ مفصل‌ تا حد امكان‌ حفظ‌ شود. شدت‌ فعالیت‌ را به‌ تدریج‌ به‌ حد توصیه‌ شده‌ برسانید. ورزش‌ در استخر آب‌ گرم‌ برای‌ خشكی‌ مفاصل‌ خوب‌ است‌.
    ▪ مفصل‌ معلول‌ شده‌ را باید به‌ طور غیر فعال‌ (بدون‌ استفاده‌ از عضلات‌ حركت‌دهندهٔ‌ آن‌ مفصل‌) حركت‌ داد تا بدین‌وسیله‌ از انقباض‌ دایمی‌ و جمع‌شدگی‌ عضلات‌ جلوگیری‌ شود.
    ● رژیم‌ غذایی‌
    یكی‌ رژیم‌ غذایی‌ عادی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید. از روی‌ آوردن‌ به‌ رژیم‌های‌ مد روز برای‌ آرتریت‌، كه‌ اتفاقاً زیاد هم‌ هستند، خودداری‌ كنید. اگر چاق‌ هستید وزن‌ خود را كم‌ كنید. چاقی‌ باعث‌ وارد آمدن‌ فشار به‌ مفصل‌ می‌شود.
    ● در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
    ▪ اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ آرتریت‌ روماتویید را دارید.
    ▪ اگر یكی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد: ـ تب‌ عارض‌ شود، یا علایم‌ در مفاصلی‌ كه‌ قبلاً درگیر نبوده‌اند پدیدار شوند. ـ اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ كنترل شده اید. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ اثرات‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

    پایگاه اطلاع رسانی سلامت ایرانیان


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  4. #3


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آرنج‌ تنیس‌بازان‌

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● شرح بیماری
    بیماری‌ آرنج‌ تنیس‌بازان‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ نواحی‌ استخوانی‌ آرنج‌. عضلات‌، تاندون‌ها و اپی‌كوندیل‌ (یك‌ برجستگی‌ استخوانی‌ در سطح‌ خارجی‌ آرنج‌ كه‌ در آنجا عضلات‌ ساعد به‌ استخوان‌ بازو می‌چسبند) آرنج‌ را درگیر می‌كند. بیشتر، بزرگسالان‌ (۴۰-۲۰ ساله‌) را مبتلا می‌كند.
    ● علایم‌ شایع‌
    ▪ درد و حساسیت‌ به‌ لمس‌ در اپی‌كوندیل‌
    ▪ مشت‌ ضعیف‌
    ▪ درد در هنگام‌ حركات‌ پیچشی‌ دست‌ یا بازو مثلاً حین‌ استفاده‌ از پیچ‌گوشتی‌ یا بازی‌ تنیس‌
    ● علل‌
    ▪ پارگی‌ نسبی‌ تاندون‌ یا كشیده‌ شدن‌ تاندون‌ روی‌ استخوان‌ به‌ علت‌:
    ▪ استرس‌ مكرر مزمن‌ بر بافت‌هایی‌ كه‌ عضلات‌ ساعد را به‌ ناحیه‌ آرنج‌ وصل‌ می‌كنند.
    ▪ كشیدگی‌ ناگهانی‌ ساعد
    ● عوامل تشدید كننده بیماری
    ▪ شغل‌هایی‌ كه‌ مستلزم‌ حركات‌ شدید یا مكرر ساعد باشند مثل‌ مكانیكی‌ یا درودگری‌
    ▪ شركت‌ در ورزش‌هایی‌ كه‌ مستلزم‌ حركات‌ شدید یا مكرر ساعد باشند مثل‌ تنیس‌
    ▪ وضعیت‌ فیزیكی‌ نامناسب‌
    ● پیشگیری‌
    تا وقتی‌ كه‌ در شرایط‌ عالی‌ قرار بگیرید، ورزش‌هایی‌ مثل‌ تنیس‌ را به‌ مدت‌ طولانی‌ انجام‌ ندهید.
    راكت‌های‌ تنیس‌ می‌توانند آرنج‌ تنیس‌بازان‌ را بدتر كنند. انتخاب‌ اندازه‌ یا نوع‌ متفاوت‌ (بزرگ‌تر، قابل‌ انعطاف‌تر، دسته‌ بزرگتر) ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشد.
    اگر به‌ تازگی‌ یادگیری‌ تنیس‌ را آغاز كرده‌اید، از فرد متخصص‌ كمك‌ بگیرید. روش‌ و وضعیت‌ قرارگیری‌ در پیشگیری‌ از آسیب‌ها مهم‌ هستند.
    برای‌ افزایش‌ تدریجی‌ قدرت‌ خود، از تمرینات‌ وضعیت‌ دهنده‌ ساعد استفاده‌ كنید.
    قبل‌ از شركت‌ در ورزش‌ها به‌ ویژه‌ رقابت‌ها، به‌ آهستگی‌ و به‌طور كامل‌ خود را گرم‌ كنید.
    ● عواقب‌ مورد انتظار
    ▪ معمولاً قابل‌علاج‌ است‌ اما درمان‌ ممكن‌ است‌ ۶-۳ ماه‌ زمان‌ ببرد.
    ● عوارض‌ احتمالی‌
    پارگی‌ كامل‌ رباط‌ كه‌ برای‌ ترمیم‌ نیازمند جراحی‌ است‌.
    ● درمان‌
    ▪ اصول‌ كلی‌
    آزمون‌های‌ تشخیصی‌ معمولاً لازم‌ نیستند (رادیوگرافی‌ معمولاً همیشه‌ منفی‌ است‌).
    برای‌ تسكین‌ درد از گرما یا یخ‌ استفاده‌ كنید. از پوشش‌های‌ مرطوب‌ و گرم‌، لامپ‌ گرمادهنده‌ یا غوطه‌ور شدن‌ در گرداب‌ یا كمپرس‌ سرد یا كیسه‌ یخ‌ (هر كدام‌ مؤثرتر به‌ نظر برسد) استفاده‌ كنید.
    ممكن‌ است‌ درمان‌های‌ دیامتری‌، فراصوت‌ یا ماساژ دریافت‌ كنید.
    این‌ موارد به‌ تسكین‌ سریع‌تر علایم‌ و بهبودی‌ كمك‌ می‌كند:
    ماساژ درمانی‌
    ممكن‌ است‌ مجبور باشید برای‌ بی‌حركت‌ كردن‌ آرنج‌ از یك‌ اسپلینت‌ ساعد استفاده‌ كنید. در زمان‌ استفاده‌ از اسپلینت‌، ورزش‌ زیر را ۴-۳ بار در روز انجام‌ دهید: بازوهای‌ خود را بكشید؛ مچ‌ دست‌ خود را خم‌ كنید؛ سپس‌ پشت‌ دست‌ خود را روی‌ یك‌ دیوار فشار دهید. آن‌ را به‌ مدت‌ یك‌ دقیقه‌ نگه‌ دارید.
    در صورت‌ شكست‌ سایر روش‌های‌ درمانی‌ ممكن‌ است‌ آزاد كردن‌ تاندون‌ در اپی‌كوندیل‌ با جراحی‌ لازم‌ باشد.
    استفاده‌ از تسمه‌ آرنج‌ تنیس‌بازان‌ را هنگام‌ از سرگیری‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری طبیعی‌ پس‌ از درمان مدنظر قرار دهید.
    ▪ داروها
    داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌ برای‌ كاهش‌ التهاب‌
    تزریق‌ بی‌حس‌ كننده‌ها یا داروهای‌ كورتیزونی‌. كورتیزون‌ التهاب‌ را كاهش‌ می‌دهد و بی‌حس‌ كننده‌ها موقتاً درد را تسكین‌ می‌دهند.
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
    تا زمان‌ محو علایم‌، فعالیتی‌ را كه‌ باعث‌ ایجاد آرنج‌ تنیس‌بازان‌ بود، تكرار نكنید. سپس‌ به‌ تدریج‌ پس‌ از وضعیت‌گیری‌ مناسب‌، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری طبیعی‌ خود را از سر بگیرید.
    ▪ رژیم‌ غذایی‌
    رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    ▪ درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
    اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ آرنج‌ تنیس‌بازان‌ را داشته‌ باشید.
    اگر علی‌رغم‌ درمان‌، علایم‌ ظرف‌ ۲ هفته‌ بهبود نیابند.


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  5. #4


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آسیب‌های شایع پا

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● ضربه دیدگی ناخن و بستر ناخن
    گاهی خصوصاً زمانی که سایز کفش به درستی انتخاب نشده باشد، فشارهای وارده به انگشتان و ناخنها به حدی است که منجر به بروز خون مردگی در زیر ناخنها و دردهای شدید موضعی می گردد. در چنین شرایطی گهگاه، خونریزیهای کوچک زیر ناخن، به کبود و سیاه شدن زیر ناخن می انجامد. در بعضی افراد، تغییر شکل و اندازه کف پا در حین ایستادن و فعالیت، بسیار زیاد و بعضاً بالغ بر دو سایز می باشد که قطعاً این افراد به شدت مستعد آسیب انگشتها و ناخنها هستند. خونریزی و تجمع آن در زیر ناخن، هرچند اندک، با جدا کردن ناخن از بستر آن، به درد شدیدی می انجامد که گاهی راه رفتن را دشوار می سازد و نیاز به اقدامات درمانی خاص را طلب می کند. مهمترین اصل در پیشگیری از بروز این عارضه، انتخاب کفش و سایز مناسب می باشد. در شرایط حاد و چنانچه درد ناشی از افزایش فشار در زیر ناخن بسیار زیاد باشد، می توان با ایجاد یک سوراخ کوچک در سطح ناخن، امکان تخلیه خون و کاهش فشار و درد را فراهم نمود. برای این منظور می توان با حرارت دادن یک سر یک گیره کاغذ یا سوزن و قرار دادن آن بر روی ناخن به سادگی و بدون درد، سوراخ لازم را در سطح ناخن ایجاد نمود. استفاده از داروهای مسکن مانند استامینوفن به همراه کاستن از میزان فعالیت و استفاده از کفش راحتی و یا دمپایی به درمان سریعتر مشکل کمک می کند.
    ● عفونت گوشه ناخن (Ingrwing toe nail)
    اعمال فشار بیش از حد به انگشتان پا، چنانچه در مورد قبل یاد شد، می توان باعث فرو رفتن قسمتهای کناری ناخن انگشت شصت پا در نسوج نرم کنار آن گردد. در این شرایط و با اضافه شدن آلودگی میکروبی، زمینه بروز عفونت با درد شدید و ناتوانی در راه رفتن همراه می شود. عدم درمان مناسب این عارضه به مــــزمن شـــدن و تکرار متناوب آن می انجامد. حفظ بهداشت پا و نحوه درست کوتاه نمودن ناخن (در عین کوتاه بودن نباید از ته و به صورت زاویه دار گرفت) در کنار استفاده از کفش مناسب، از بروز این عارضه
    پیشگیری می نماید. در صورت بروز،‌ انگشتان مبتلا را روزانه چندین نوبت با الکل شستشو داده و در محلول آب و نمک گرم قرار دهید. مراجعه به پزشک به جهت تجویز آنتی بیوتیک مناسب الزامی است و در صورت تکرار و مزمن شدن عارضه، گاهی برداشتن قسمتی یا تمامی ناخن به طریق جراحی، قطعی ترین روش درمان است.
    ● عفونت قارچی انگشتان
    فضای بین انگشتان پا که غالباً مرطوب از تعرق و مدتها در جوراب و کفش و به دور از هوای آزاد و نور خورشید می باشد، محل بسیار مناسب و شایع برای رشد و تکثیر عفونتهای قارچی می باشد. این وضعیت خصوصاً در کوهنوردان که ساعات متمادی پا در کفش به فعالیت مشغول هستند محتمل تر می باشد. به دنبال استقرار و آلودگی قارچی، علائم به صورت احساس سوزش و بعضاً درد در بین انگشتان، خصوصاً بین انگشتان چهارم و پنجم بروز می کند. در چنین شرایطی با نگاه مستقیم، متوجه ترشحات بدبو و ظهور سفیدک در سطح پوست ناحیه می شویم. اکثر مبتلایان، به جهت خفیف بودن علائم، معمولا‌ً توجه کافی به این عارضه نمی کنند و چه بسا ماهها دچار آلودگی باقی می مانند. مزمن شدن این آلودگی می تواند باعث استقرار عفونت در بقیه نواحی بین انگشتان و نیز درگیر نمودن و دچار بد شکلی و از بین رفتن تقارن می گردد، گاهی پوسته پوسته شده و از بستر ناخن جدا می گردد.
    رعایت بهداشت فردی، شستشوی متناوب پا با آب و صابون و استفاده از جورابهای نخی و پنبه ای به جای استفاده از جورابهای از جنس مواد مصنوعی، اصول پیشگیری از این عارضه است. به جهت تجویز داروی ضد قارچ به پزشک مراجعه نمایید. لازم به ذکر است که درمان عفونتهای قارچی ناخنها معمولاً طولانی و نیازمند مصرف داروهای تخصصی خوراکی و موضعی است.
    ● میخچه انگشتان (Corn)
    وارد شدن فشار زیاد بر پوست قسمتی از انگشت به مرور زمان سبب کلفت شدن (هیپوترفی) پوست در محل فشار می گردد. این عارضه پوستی که میخچه نامیده می شود به تدریج حساس و دردناک می شود و گاهی شدت درد، مانع انجام حرکات روزانه و فعالیتهای ورزشی می شود.
    انتخاب کفش مناسب کوه چه از نظر فرم و چه از نظر سایز، اهمیت فراوان دارد. درمان میخچه معمولاً، برداشتن آن به وسیله استفاده از داروهای موضعی و یا در موارد شدید به طریق جراحی است که در هر صورت نیاز است تا به یک پزشک متخصص مراجعه شود.
    ● شکستگی انگشتان پا (Toe fracture)
    اگرچه بروز شکستگی انگشتان پا، آسیب شایعی نیست؛ لیکن در کوهنوردی، به دنبال سقوط
    سنگ بر روی پنجه پا و یا بد قرار گرفتن نوک کفش در بین سنگها امکان بروز آن وجود دارد. معمولاً در شرایط مناسب، درمان این شکستگیها به راحتی با فیکس نمودن انگشت آسیب دیده به انگشت بزرگتر مجاور خود به وسیله چسب زخم بندی امکان پذیر است و البته به دنبال آن برای حداقل یک هفته می بایست از پوشیدن کفش خودداری و از دمپایی استفاده شود.
    ● سندرم مورتون (Morton syndrome)
    حرکات زیاد و مکرر استخوانهای «متاتارس» خصوصاً در حین راهپیمایی در سطح ناهموار کوهستانی، باعث گیر افتادن و فشرده شدن اعصاب بین آنها می شود که به تدریج به التهاب موضعی شاخه های عصبی در محل فشار و در ادامه به ایجاد یک توده عصبی کوچک (به اندازه یک عدس)‌ در محل فشردگی منجر می گردد. چنین توده ای که نورمای مورتون نامیده می شود، در برابر فشردگی بسیار حساس و دردناک است و تحریک آن باعث ایجاد درد، احساس برق گرفتگی در انگشتان و گاهی اختلال حسی به شکل کاهش حس و احساس گزگز در بغل و نوک انگشتان مجاور می گردد. به راحتی قابل درک است که پوشیدن کفشهای نامناسب خصوصاً تنگ بر ایجاد و پیشرفت این ضایعه تأثیر زیادی دارد. پیشگیری از بروز این ضایعه دردناک و مزاحم در گروی استفاده از کفش مناسب با کفی مستحکم و متناسب با اندازه پا و نیز
    انجام تمرینات کششی و قدرت پنجه و کف پا است. نکته مهم این است که درمان این عارضه در مراحل اولیه راحت تر است لیکن چنانچه به آن توجه نشود و به تدریج بر قطر توده عصبی افزوده گردد، درمان قطعی صرفاً ‌برداشتن آن به طریق جراحی است.
    ● استخوانهای متاتارس دردناک – متاتارسالژیا (Metatarsal)
    ضعیف بودن عضلات کف پا و وارد شدن فشار زیاد به استخوانهای متاتارس در پنجه و کف پا، اجازه حرکات بیش از حد و خارج شدن از محل این استخوانها را میسر می سازد. این حرکات باعث فشرده شدن و سایش بین استخوانهای متاتارس می شوند که منجر به بروز درد در ناحیه کف و یا روی پا می گردند. این عارضه را که در واقع التهاب این استخوانهاست متاتارسالژیا می نامند. در صورت نیاز به کارگیری کفی های طبی ویژه در کاهش درد مؤثر می باشد.
    ● دردهای قوس کف پا
    مجموعه ای از عضلات لیگامانها، تاندون عضلات، استخوانها و مفاصل کوچک در ناحیه کف پا، قوسهای طولی داخلی و خارجی کف پا را تشکیل می دهند. این دو قوس در کف پا مانند ضربه گیر عمل می کنند و وجود آنها امکان انعطاف و تحمل وزن بیشتری را به پا در حین ایستادن و راه رفتن می دهد. چنانچه یکی از عناصر این قوسها، ضعیف شده یا آسیب ببیند، استخوانهای قوس پا از امتداد خود خارج می شوند و قوس به هم می ریزد. این اختلال باعث می شود تا فشار و کشش زیادی به نسوج نرم کف پا وارد شود و نیز مفاصل استخوانهای بین کف پا به هم فشرده شوند. مجموعه ای تغییرات به احساس درد در ناحیه قوس کف پا خصوصاً در حین راه رفتن و دویدن و خستگی زودرس پا می انجامد. در این بین افرادی که به طور مادرزادی دارای قوس کف پای کمتر از حد (کف پای صاف) یا بیش از حد هستند، نسبت به بروز این عارضه حساس ترند و به جهت پیشگیری می بایست با نظر پزشک متخصص از کفـهای طبی خاصی استفاده نمایند. استفاده از کفشهای نا مناسب کوهنوردی که کف داخلی مناسبی ندارند و یا کف نرم و قابل انعطافی دارند مزید بر علت و عامل بروز تشدید این عارضه هستند. به خاطر داشته باشید که چنانچه کفش خود را بین دو دست خود قرار دهید و با اعمال فشار سعی در خم نمودن تخت آن نمایید، چنانچه از ناحیه وسط تخت، خم گردد مناسب و استاندارد نیست. در یک کفش خوب با اعمال چنین فشاری، تخت کفش از ناحیه جـــــلوتر (حدود قرارگیری محل پنجه پا) خم مـی شود نه از وسط.
    ▪ پیشگیری از این عارضه عبارتند از:
    ۱) کنترل و جلوگیری از وزن بدن
    ۲) انجام تمرینات کششی عضلات پشت ساق پا
    ۳) انجام تمرینات کششی و افزایش طول فاشیای کف پا
    ۴) استفاده از کفشهای استاندارد با کفی و تخت مناسب
    ۵) مراجعه زود هنگام به پزشک متخصص و در صورت بروز عارضه، به جهت درمان سریع و
    مناسب و جل گیری از مزمن شدن عارضه که غالباً مستلزم درمانهای طولانی و دشوار است.
    ● دردهای پاشنه پا
    یک باند نسبتاً ضخیم و مستحکم از جنس نسج و عضلات به نام فاشیا در کف پا از حدود انگشتان پا شروع شده و به پاشنه پا متصل می شود. کوتاه بودن این فاشیا، فشار و کشش زیادی را به محل چسبندگی خود در زیر استخوان پا وارد می سازد. تکرار این فشار و کششها سبب بروز التهاب در محل چسبندگی و پیدایش درد پاشنه پا می شود این درد با راه رفتن و دویدن، تدریجاً افزایش می یابد و معمولاً صبح هنگام، قبل از آغاز فعالیتهای روزانه در بیشترین حد خود است. تکرار زیاد این مکانیسم و اعمال فشار بر این محل چسبندگی فاشیا و استخوان، باعث تشکیل زایده استخوانی کوچک و خار مانندی می شود که به اصطلاح خار پاشنه نامیده شده است و معمولاً ‌در کلیشه های رادیوگرافی به وضوح دیده می شود. از علل دیگر دردهای پاشنه پا، تحت فشار قرار گرفتن شاخه های کوچک و حساس عصب کف پایی در زیر و سطح داخلی پاشنه پا می باشد. همراه علائمی چون بی حسی و سوزن سوزن شدن نواحی مجاور می گردد. استفاده از کفشهایی که فضای کافی و مناسبی برای پاشنه پا ندارند از عوامل بروز این اختلال محسوب می شوند. انجام تمرینات کششی عضلات پشت ساق پا و فاشیای کف پا به همراه قرار دادن مکرر کیسه های حاوی یخ خرد شده در محل دردناک پاشنه پا، چند نوبت در روز و استفاده از داروهای ضد درد ساده ای چون آسپرین در کاهش درد و بهبود شرایط بسیار مؤثرند.


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  6. #5


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آش نخورده، استخوان سوخته

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]استئوپوروز یا پوکی استخوان در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای مانند بیماری کرون (CD) یا کولیت اولسراتیو (UC) شایع است، به ‌طوری که در حدود ۳۰ درصد از این بیماران چگالی مواد معدنی استخوانی پایینی دیده شده و چگالی مواد معدنی استخوانی میانگین آنان حدود ۱۰ درصد کمتر از چگالی افراد طبیعی بوده است...
    در بیماران مبتلا به CD، استئوپنی می‌تواند شایع‌تر از بیماران مبتلا به UC باشد. در یک مطالعه در مبتلایان به CD در مقایسه با افراد طبیعی، میانگین چگالی مواد معدنی استخوانی آنها به میزان ۳/۷ درصد کاهش داشت. در گزارشی دیگر، چگالی مواد معدنی استخوانی در زمان تشخیص، در بیماران مبتلا به CD کاهش نشان می‌داد، ولی در بیماران مبتلا به UC این‌گونه نبود. از سویی، در مطالعه‌ای روی ۲۲۴ بیمار مبتلا به CD فعال یا خاموش، ۳۶ درصد دارای BMD طبیعی بودند؛ در حالی که در ۵۱ و ۱۳ درصد از بیماران، به ترتیب استئوپنی و استئوپوروز ایجاد شد.
    ● شکستگی استخوان
    از دست رفتن استخوان در بیماران مبتلا به بیماری بیماری التهابی روده‌ای می‌تواند به شکستگی‌های استئوپوروتیک منجر گردد. برخی مطالعات جمعیتی، افزایش خطر شکستگی را در افراد مبتلا به CD گزارش نموده‌اند. در این بیماران شکستگی‌های مهره‌ای بدون علامت شایع هستند و در حدود ۲۵ درصد بیماران رخ می‌دهند. اگر چه BMD پایین یک عامل خطر برای شکستگی است، بسیاری از افراد در زمان تشخیص شکستگی دارای BMD طبیعی می‌باشند.
    در یک مطالعه، عواملی که با شکستگی مهره‌ای در بیماران مبتلا به CD همراه بودند، عبارت‌اند از: افزایش BMI، پروتئین واکنشی C و هورمون پاراتیرویید، ضمن اینکه BMD، جنس و مصرف کورتیکواسترویید، شکستگی مهره‌ای را پیش‌بینی نمی‌کردند. شکستگی‌های مهره‌ای در افراد مبتلا به بیماری التهابی شدیدتر که با همراهی سطوح بالای CRP نشان داده می‌شوند، با احتمال بیشتری رخ می‌دهند.
    ● بیماری‌زایی
    بیماران مبتلا به بیماری بیماری التهابی روده‌ای به چند دلیل در خطر استئوپوروز می‌باشند، از جمله کمبود ویتامین D و کلسیم، افزایش میزان مصرف گلوکوکورتیکوییدها، کاهش عملکرد گونادها و فعالیت التهابی مرتبط با بیماری.
    ● کمبود ویتامین D و کلسیم
    کمبود ویتامین D در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای شایع است. در یک مطالعه، ۶۵ درصد بیماران مبتلا به CD دارای غلظت‌های سرمی پایین کلسی‌دیول (۲۵هیدروکسی ویتامین D) بودند. علت این اختلال تا حدی سوء‌جذب می‌باشد؛ به‌ویژه در بیماران مبتلا به CD که سابقه برداشت روده کوچک را داشته باشند. اجتناب از مصرف محصولات لبنی نیز می‌تواند به کمبود ویتامین D منجر گردد. در یک مطالعه دیده شده که میزان مصرف کلسیم کمتر از هزار میلی‌گرم در روز در رژیم غذایی، در بیماران مبتلا به CD نسبت به افراد طبیعی شایع‌تر است. لیکن، چگالی مواد معدنی استخوانی در بسیاری از بیماران بدون کمبود ویتامین D نیز کاهش دارد. بنابراین، کمبود ویتامین D علت اصلی استئوپوروز در اکثر بیماران مبتلا به بیماری بیماری روده‌ای التهابی نیست، ولی یکی از علل مهم آن محسوب می‌شود.
    ● درمان با گلوکوکورتیکویید
    بسیاری از بیماران مبتلا به بیماری بیماری التهابی روده‌ای به منظور کاهش التهاب ناشی از آن، داروهای کورتیکواستروییدی دریافت می‌کنند. گلوکوکورتیکوییدها از طریق مهار تشکیل استخوان، افزایش جذب استخوان، کاهش جذب روده‌ای کلسیم و افزایش دفع کلیوی کلسیم موجب از دست رفتن استخوان می‌شود.
    از دست‌دادن استخوان و استئوپنی در بیماران مبتلا به بیماری بیماری التهابی روده‌ای که با گلوکوکورتیکویید ها درمان شده باشند، شایع‌تر و تقریبا ۲ برابر آنهایی است که با گلوکوکورتیکویید درمان نشده باشند. چگالی مواد معدنی استخوان در بیماران مبتلا به بیماری بیماری التهابی روده‌ای، رابطه معکوس با میزان گلوکوکورتیکویید در طول زندگی دارد.
    ● تغییرات وضعیت هورمون جنسی
    آمنوره و هیپوگونادیسم در بیماران مبتلا به بیماری روده‌ای بیماری التهابی، شایع است که احتمالا علت آن اثرات مهاری بیماری (و درمان گلوکوکورتیکوییدی) بر عملکرد هیپوفیزی – گونادی است. در مردان، درمان گلوکوکورتیکوییدی، به علت مهار ترشح گونادوتروپین، غلظت‌های سرمی تستوسترون را به میزان حدود ۳/۱ پایین می‌آورد. کمبود هورمون استروییدی گونادی علت شناخته شده‌ای برای استئوپوروز در مردان و زنان است.
    ● فعالیت التهابی مربوط به بیماری
    برخی از بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای وجود دارند که در غیاب علل گفته شده، دارای چگالی مواد معدنی استخوانی پایین هستند. مشاهدات زیر بیان‌گر این دسته از بیماران می‌باشند:
    برخی از بیماران مبتلا به CD در زمان تشخیص و پیش از آغاز درمان، چگالی مواد معدنی استخوانی پایین دارند.
    در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای که گلوکوکورتیکویید اندکی دریافت نموده و ویتامین D کافی نیز دارند، استئوپوروز، یافته شایعی است. در این دسته از بیماران ممکن است جذب استخوان افزایش یافته باشد، بدون آنکه افزایش جبرانی تشکیل استخوان جدید داشته باشند.
    علت جذب استخوانی بیش از اندازه در این دسته از بیماران درمان نشده شناخته شده نیست. یک احتمال، افزایش تولید روده‌ای سیتوکین‌هایی است که جذب استخوانی را تحریک می‌کنند. درمان نگاه‌دارنده با اینفلیکسیماب با بهبود چگالی مواد معدنی استخوانی در بیماران مبتلا به CD همراه بود که نشان‌دهنده نقش TNF آلفا در تحلیل استخوانی است.
    ● کمبود ویتامین K
    ویتامین K در بیماران مبتلا به بیماری کرون در مقایسه با گروه کنترل متشکل از افراد سالم، کاهش یافته که می‌تواند در ایجاد استئوپنی نقش داشته باشد.
    ● درمان
    بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای باید در صورت کمبود استرویید گونادی درمان شوند. همچنین به تمام بیمارانی که درمان مزمن گلوکوکورتیکوییدی دریافت می‌کنند، باید ویتامین D و کلسیم داده شود. نهایتا اینکه در بیمارانی که پس از سه ماه نمی‌توان آنها را از درمان گلوکوکورتیکوییدی جدا کرد، باید درمان مقابله با از دست رفتن استخوان داد.
    ● مکمل‌یاری با کلسیم و ویتامین D
    هنگام تجویز مکمل‌های مینرال، چند عامل مهم را باید در نظر گرفت:
    ویتامین D (۸۰۰ واحد بین‌المللی در روز) و کلسیم (۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز) برای به حداقل رساندن تحلیل استخوانی در بیماران مبتلا به UC باید کافی باشد، ولی در بیماران مبتلا به CD روده کوچک ممکن است کافی نباشد. در این گروه از بیماران کفایت مکمل‌یاری باید با اندازه‌گیری سرمی کلسیم، فسفات، ۲۵ هیدروکسی ویتامین D و هورمون پاراتیرویید تایید شود.
    سیترات یا کربنات اضافی که همراه با کلسیم داده می‌شود، پیش‌سازهای بی‌کربنات را تامین می‌کند که ۲ مزیت اضافی برای بیماران مبتلا به بیماری روده‌ای التهابی دارد: اسیدوز متابولیک ناشی از اسهال پایدار را تصحیح می‌کند و استعداد ایجاد سنگ کلیوی را که در این بیماران افزایش یافته، کاهش می‌دهد. کاهش میزان تشکیل سنگ، هم به علت افزایش دفع ادراری سیترات است (سیترات با کلسیم پیوند‌شده و یک محصول قابل‌حل را تشکیل می‌دهد) و هم به دلیل افزایش PH ادراری که قابلیت حل اسیداوریک را بالا می برد.
    ● جایگزینی استرویید گونادی
    در یک مطالعه کنترل نشده مکمل‌یاری با استروژن و کلسیم دیده شد که چگالی مواد معدنی استخوانی زنان یائسه مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای از جایگزینی استروژن سود برده و بهبود چشمگیری پیدا می‌کند. لیکن، نتایج یک مطالعه تصادفی‌شده و آینده‌نگر بزرگ برای بررسی درمان جایگزینی استروژن و پروژستین در زنان یائسه سالم افزایش خطر عوارض جانبی شامل سرطان پستان، انفارکتوس میوکارد و سکته را در زنانی که این درمان ترکیبی را دریافت می‌نمایند، نشان داد.
    نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کند که به جای استروژن و پروژستین در زنان یائسه، از بی‌فسفونات‌ها استفاده شود. از آنجایی که درمان مزمن با گلوکوکورتیکویید می‌تواند غلظت‌های سرمی تستوسترون را در مردان کاهش دهد، در مردان مبتلا به بیماری التهابی روده‌ای که به طور منظم گلوکوکورتیکویید دریافت می‌کنند، باید به طور دوره‌ای سطح سرمی تستوسترون تعیین شود تا در صورت پایین بودن غلظت، تستوسترون دریافت نمایند.
    ● مقابله با از دست رفتن استخوان
    بیماران مبتلا به IBD که به میزان کافی مکمل کلسیم و ویتامین D دریافت می‌کنند (و در صورت لزوم استروییدهای گونادی)، می‌بایست به مدت دو سال مورد اندازه‌گیری چگالی استخوانی قرار گیرند. بیمارانی که تحت رژیم بالا، کماکان دچار تحلیل استخوانی باشند یا بیمارانی که پس از سه ماه نتوان آنها را از گلوکوکورتیکویید جدا نمود، باید برای درمان‌های مقابله با از دست‌رفتن استخوان (بی‌فسفونات‌ها، استروییدهای گونادی یا تنظیم‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن) در نظر گرفته شوند.
    آلندرونیت در بیماران دارای رزکسیون روده کمتر از ۱۰۰ سانتی‌متر و حجم مدفوع کمتر از ۱۵۰۰ گرم در روز، اثرات سودمندی دارد.
    ایباندرونیت داخل وریدی (۳ میلی‌گرم هر سه ماه) را می‌توان در بیمارانی که قادر به تحمل بی‌فسفونات خوراکی نیستند، در نظر گرفت.
    در یک مطالعه کوچک، کلوندرونیت داخل وریدی (۹۰۰ میلی‌گرم هر سه ماه) که در مدت ۱۵ روز از شروع درمان گلوکوکورتیکوییدی آغاز شد، از تحلیل استخوانی در ناحیه ستون مهره‌ای کمری و گردن فمور جلوگیری نمود.
    زولندرونیت اسید می‌تواند موثر باشد، ولی در مورد اثراتش روی IBD اطلاعاتی در دست نیست.
    دکتر محسن پرورش منبع: UpToDate, ۱۶.۳
    هفته نامه سپید


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  7. #6


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آنچه بانوان باید در مورد پوکی استخوان بدانند

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]آیا می‌دانید که استخوان های بدن هر کس به اندازه سایر بافت های زنده بدنش فعالیت می کند و همچنین وجود شبکه عروق خونی در تغذیه غضروف های مفصل ها دارای نقش سازنده ای است. حالت ارتجاعی استخوان ها در اثر وجود فیبرهای کلو ژن است و قدرت استخوان ها به دلیل وجود کلسیم و فسفر و مواد معدنی است چرا که سلول های استخوان ها دائما در حال مرمت و بازسازی هستند و بنابراین فعالیت وجود کلسیم و فسفر و ... لا زم است. در بدن افراد با فعالیت نسبی هر یک از استخوانها در طی ۷ سال جایگزین می شوند و در سیستم اعجاز انگیز بدن هر فرد بعد از پوست، استخوان چنین توانی برای تولید مجدد دارد و زمان در سیر سرعت جایگزینی افت و کاهش ترمیم بافت ها می شود. هنگامی که استخوان ها شروع به نازک شدن می کنند آن زمانی است که استخوان در اثر ورود به میانسالی و کمبود کلسیم و فسفر و ویتامین D دیگر نمی تواند ضایعات را جبران کند و به تدریج کاهش آغاز می شود و پوکی استخوان نتیجه نهایی این انفعالا ت است که هر روز بر زنان میان سال و مسن که در اثر این ضایعه دچار آسیب می شوند روبه افزایش است و در نهایت باعث آزار جسمی و روحی در خود و خانواده ایشان می شود. امروزه پوکی استخوان در سنین بعد از یائسگی از هر ۴ نفر یک نفر را مبتلا می کند و از هر ۱۰نفر یک نفر به نوع شدید آن دچار شده و سن ۵۵ سالگی اوج مبتلا شدن به این بیماری است. استخوان ها کوچک نمی شوند بلکه آنقدر نازک و پوک می شوند که به راحتی در برابر هر ضربه ای می شکنند و ممکن است به کوتاهی قد و ناتوانی حرکت منجر شود و هر ساله در کشورهای مختلف هزینه هنگفتی در معالجه شکستگی های به وجود آمده در اثر پوکی استخوان صرف می شود و به غیر از این هزینه، عامل غیرمستقیم مرگ در زنان مسن است.
    زنان در ۳۵سالگی بیشترین توده استخوانی را دارا بوده و از آن زمان به بعد هر ساله به طور متوسط ۱/۲ درصد استخوان خود را از دست می دهند. این میزان به دنبال یائسگی در طول ۵ سال ۲ برابر می شود. زنان ۸ برابر مردان در معرض پوکی استخوان هستند چراکه مردان دارای عضلا ت بزرگتر و استخوان های درشت تری هستند و میزان مصرف کلسیم بیشتری دارند و بنا به این موضوع ۱۰ سال دیرتر از زنان دچار این ضایعات شده و احتمال مبتلا شدن به پوکی استخوان در مردان با سرعت کندتری صورت می گیرد. زنان با ورود به ۷۵ سالگی احتمالا ۳۰ تا ۴۰ درصد از استخوان های ستون فقرات خود را از دست می دهند و استخوان های درشت بازوان و ساق پا را حدودا ۲۰ تا ۳۰ درصد.
    آسیب پذیرترین نواحی در بدن بانوان که دچار شکستگی می شود ستون فقرات، لگن خاصره و مچ ها است چرا که استخوان این نواحی می توانند آن قدر ضعیف شوند که خود به خود فرو ریزند. به علت این که تحمل وزن بدن را نیز ندارند این اتفاق ممکن است بین سنین ۵۰ تا ۷۰ سالگی رخ دهد. شکستگی های ستون فقرات معمولا موجب درد ناگهانی و شدید پشت و کاهش قد شده و در اثر پیشرفت می تواند قسمت فوقانی پشت را به حالت خمیده، انحنا دهد. شکستگی های استخوان لگن خاصره بیشترین تهدید برای بانوان از نظر ناتوانی و حتی مرگ است چرا که طول عمر زنی که لگن خاصره او شکسته باشد تا ۱۲ درصد کاهش پیدا می کند. میزان مرگ و میر در میان زنان میانسال در اثر پوکی استخوان از میزان سرطان سینه که منجر به مرگ می شود بیشتر است البته این میزان مستقیما در اثر شکستگی حادث نمی شود بلکه در اثر عوارض ثانویه مانند ذات الریه و ... پیش میآید و از این روست که مبارزه و پیشگیری و اطلا عات در مورد این بیماری برای هر زنی ضروری است. ممکن است مجموعه ای از عوامل دست به دست هم داده و موجب پدید آمدن این ضایعه و نازک شدن مهره ها شود. از بین رفتن ذخایر کلسیم در بدن باعث خالی شدن استخوان ها می شود.
    علت دیگر تغییرات هورمونی در سنین یائسگی است که این تغییرات مستقیما روی تعادل میزان کلسیم اثر دارد. تغییرات در استروژن نقش غیرمستقیم ولی حفاظتی روی حفظ و نگهداری استخوان در سنین باروری دارد.
    با کاهش استروژن خطر پوکی استخوان و نازک شدن آن به نحو قابل توجهی افزایش پیدا می کند و اما مهمترین دلیل تغذیه است چرا که ۹۵ درصد از کلسیم بدن ما در استخوان ها ذخیره می باشندو یک درصد کلسیم بدن در دندان ها است و چهار درصد باقیمانده در مابقی بدن جریان داشته و در انجام وظایف حیاتی مانند ارسال پیام های عصبی و انقباض و انبساط عضلا ت کمک می کند. اگر رژیم غذایی بانوان میانسال از لحاظ کلسیم کمبود داشته باشد تعادل منفی از لحاظ کلسیم حاصل می شود و این فرضیه ثابت شده که اکثریت زنان دچار کمبود کلسیم هستند و این کمبود به صورت مزمن درآمده (حد مجاز روزانه ۸۰۰ میلی گرم است.)
    یافته های پژوهشگران نشان می دهد که زنان در هر سنی کمتر از ۵۰۰ میلی گرم در روز مصرف می کنند و این مقدار مصرف سالا نه ۱/۵ درصد تخریب استخوان ها را موجب می شود. امروزه بر اثر رژیم های لا غری که به گونه ای به صورت اپیدمی درآمده و به دنبال آن کاهش سریع وزن صورت می گیرد مقدار قابل توجهی از استخوان ها نیز از بین می رود چرا که زنان برای حفظ استخوان های خود نیاز مبرمی به کلسیم دارند.
    زنان باردار و شیرده به میزان زیادی از ذخایر کلسیم خود را برداشت می کنند مگر کسانی که مراقب سلا متی خود هستند و کلسیم کافی برای نیازهای خود و کودک خود مصرف می کنند. استفاده از مقدار کافی کلسیم موجب تشکیل استخوان نمی شود اما می تواند ضایعات آن را کند کرده و پیشرفت پوکی را متوقف کند. در طی پژوهشی در دانشگاه تافنر و بسیاری از مراکز دانشگاهی این نتیجه به دست آمد که بانوان روزانه ۱۰۰ میلی گرم کلسیم را قبل از رسیدن به دوران یائسگی و ۱۵۰۰ میلی گرم را پس از یائسگی به عنوان جلوگیری و درمان پوکی استخوان مصرف کنند. لبنیات مانند ماست، انواع پنیر (پنیر سفت میزان بیشتر و پنیر نرم میزان کمتر کلسیم را دارا است) و به ویژه شیر سرشار از کلسیم است ولی برای جلوگیری از چاقی و زیاد شدن چربی های مضر خون بهتر است از لبنیات کم چرب استفاده شود. ماهی ساردین، انواع کلم، شلغم، برگ خردل و گل کلم از منابع مناسب برای تامین کلسیم مورد نیاز هستند. اگر از گوشت با استخوان برای تهیه سوپ یاخورش استفاده می کنید مقدار کمی سرکه را در آب غذای مربوطه بریزید چون سرکه کلسیم را از استخوان بیرون می آورد (سرکه خنثی می شود و بنابراین غذا مزه ترشی نخواهد داشت و هنگام درست کردن سس ها می توانید از چند قاشق شیرخشک استفاده کنید البته شیرخشک کم چربی بهتر است)
    بعضی از زنان به کمبود آنزیم لا کتاز دچار می شوند که کمبود آن هضم شیر یا لبنیات را مشکل می سازد دانستن این که غذاهای ما تا چه حد مطلوب هستند و مواد معدنی مورد نیاز را تامین می کنند، مشکلی است که باید با مطالعه دقیق به حل آن پرداخت. مصرف یک مکمل خاص کلیسم که بتواند روزانه ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی گرم کلسیم را تامین نماید می تواند کمک بزرگی به ما کند.
    مکمل های متعدد کلسیم با مزایا و منافع و معایب متفاوتی در دسترس هستند. بنابراین مطالعه برچسب روی بسته های قرص می تواند قبل از خرید، اطلا عات لا زم را به شما بدهد. کلسیم لا کتات و کلسیم گلوکوتات به خوبی جذب می شوند اما هر قرص حاوی مقدار کمی کلسیم است و مجبورید چندین قرص مصرف کنید. غالبا مصرف کلسیم کربنات توصیه می شود چون غلیظ ترین شکل را دارد اما قدرت جذب آن به سهولت انجام نمی گیرد. برای به حداکثر رساندن میزان جذب مقدار مصرفی مورد نیاز را در چندین وهله در روز تقسیم کنید و هر بار در صورت امکان با شکم خالی یا با مقدار کمی شیر یا ماست میل نمائید. سعی کنید که کلسیم را همراه با محصولا ت فیبردار مانند سبوس که میزان جذب کلسیم و سایر مواد معدنی از طریق روده ها را کاهش می دهد مصرف نکنید. مصرف نصف مقدار کلسیم در موقع خواب فکر خوبی است. زیرا معمولا موقع خواب که فعالیت بدنی وجود ندارد کلسیم بیشتری از دست می دهیم و نیز به دلیل آن که کلسیم آرامبخش خوبی است. اگر دارای سابقه سنگ کلیه هستید بهتر آن است قبل از خوردن مکمل کلسیم حتما با پزشک خود مشورت کنید و اما دو ماده معدنی دیگر که مصرف آنها باید متعادل و متوازن باشد منیزیم است که مصرف آن نصف کلسیم است و فسفر که نباید هیچ گاه بیشتر از کلسیم باشد و ترجیحا بهتر است از کلسیم کمتر مصرف شود و اما ویتامین D که باعث جذب بهتر کلسیم می شود و در واقع امری است ضروری. ولی نباید مصرف ویتامین D در روز بیش از ۱۰۰۰ واحد تجاوز کند چرا که مصرف بیش از حد آن بر روی جذب کلسیم اثر منفی خواهد داشت.
    ویتامین K، ویتامین مورد نیاز بدن است که در ماست، سبزیجات با رنگ سبز سیر (پررنگ) که دارای برگ زیادی هم باشند، همچنین گل کلم و سیب زمینی موجود است که برای جذب کلسیم امری حیاتی است.
    دکتر ژوزف لین رئیس خدمات بیماری های متابولیک استخوان در نیویورک می گوید: «اگر پزشکان مصرف کلسیم را برای زنان بالا ی ۳۰ سال تجویز می کردند تعداد بیماران مبتلا به پوکی استخوان حداقل ۶۰ درصد کاهش می یافت.»
    و اما بهترین مواد غذایی که سرشار از کلسیم است و همچنین کم چربی و کم کالری:
    ۱) ماست ساده بدون چربی ۱ فنجان ۱۲۵ کالری، ۴۵۲ میلی گرم کلسیم.
    ۲) ماست ساده کم چربی ۱ فنجان، ۱۴۵ کالری، ۴/۵ میلی گرم کلسیم.
    ۳) ماهی ساردین با تیغ به صورت کنسرو به وزن ۸۵ گرم، ۱۷۵کالری، ۳۷۲ میلی گرم کلسیم.
    ۴) برگ کلم سبز: پخته ۱ فنجان، ۵۶ کالری، ۳۵۷ میلی گرم کلسیم.
    ۵) شیر بدون چربی: ۱ فنجان، ۶۵ کالری، ۳/۲ میلی گرم کلسیم.
    ۶) شیر کم چربی: ۱ درصد چربی ۱ فنجان، ۱۸۵ کالری، ۳۰۰ میلی گرم کلسیم.
    ۷) شیر پرچرب ۱ فنجان، ۱۰۰ کالری، ۲۸۵ میلی گرم کلسیم.
    ۸) برگ شلغم پخته ۱ فنجان ۳۰ کالری،۲۵۲ میلی گرم کلسیم.
    ۹) پنیر سفید بدون نمک ۳۰ گرم، ۸۰ کالری، ۲۰۷ میلی گرم کلسیم.
    ۱۰) گل کلم پخته ۱ ساقه ۴۵ کالری، ۱۵۸ میلی گرم کلسیم.
    ۱۱) پنیرکم چربی نرم و سفید با ۲ درصد چربی ۱ فنجان، ۲۰۵ کالری، ۱۵۵ میلی گرم کلسیم.
    نویسنده : زهرا غفاری (منابع مقالا ت دکتر ژوزف لین) جین فوندا خنیون مکارتی از کتاب زن درنیمه راه زندگی


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  8. #7


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    آنچه در باره کمر خود باید بدانیم

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]کمر درد یکی از مشکلات شایع بشر می باشد. ما انسانها به عنوان صاحبان کمر خود بایستی برای داشتن یک کمر سالم و مناسب، مراقبتهای لازم را انجام دهیم. مجموعه زیر شما را در انجام این امر یاری خواهد کرد.
    لازم است که بدانیم برای کمر درد هیچ راه حل ساده ای وجود ندارد. اگر چه پزشک، شما را به سمت مسیر بهبودی هدایت می کند، ولی داشتن یک کمر سالم و بدون درد کاملاً به خود شما بستگی دارد. تنها شما می توانید وضعیت نشستن خود را بهبود ببخشید و از فشا رهای وارده به کمر در ضمن فعالیتهای روزانه جلوگیری کنید.
    همچنین تنها شما هستید که با دنبال کردن یک برنامه ورزشی روزانه کمک به قوی کردن عضلات شکم و پشت خود می کنید.
    ● چگونه از کمر خود مراقبت بکنیم؟
    همه ما عادت به نادیده گرفتن کمر خودداریم تا زمانیکه یک روز به صورت غیر منتظره ای فریادبر خواهیم آورد که وای از این کمر درد! چرا من؟
    کمر درد یکی از مشکلات شایع بشر می  باشد. ما انسانها به عنوان صاحبان کمر خود بایستی برای داشتن یک کمر سالم و مناسب، مراقبتهای لازم را انجام دهیم. مجموعه زیر شما را در انجام این امر یاری خواهد کرد.
    لازم است که بدانیم برای کمر درد هیچ راه حل ساده ای وجود ندارد. اگر چه پزشک، شما را به سمت مسیر بهبودی هدایت می کند، ولی داشتن یک کمر سالم و بدون درد کاملاً به خود شما بستگی دارد. تنها شما می توانید وضعیت نشستن خود را بهبود ببخشید و از فشا رهای وارده به کمر در ضمن فعالیتهای روزانه جلوگیری کنید. همچنین تنها شما هستید که با دنبال کردن یک برنامه ورزشی روزانه کمک به قوی کردن عضلات شکم و پشت خود می کنید. با انعطاف پذیری و قوی نگه داشتن ستون فقرات خود، سه قوس طبیعی پشت خود را در وضعیت طبیعی حفظ خواهید کرد. همچنین راستای ستون فقرات موزون خواهد ماند.
    ● ارزیابی درد کمر
    از زمانیکه بشر قادر به ایستادن و راه رفتن روی پاهای خود گشت، از درد کمر رنج می برد.
    از آنجا که بشر از شانس راه رفتن بر روی چهار اندام محروم می باشد ، این امر باعث گشته که کمر متحمل وزن بیشتری گردد. همچنین فشار زندگی روز مره و وضعیت نامناسب قرار گرفتن بدن و عدم ورزش روزانه و چاقی از جمله مواردی هستند که باعث کمر درد خواهند شد.
    اغلب ناراحتیهای کمر جدی نبوده و ناشی از آسیبهای جزئی ، کشیدگی زیاد و افزایش سن می باشند. متأسفانه بشر قادر به متوقف کردن کار خود نیست و درعین این که از درد کمر رنج می بردبه فعالیت خود ادامه می  دهد. اگر انسانها از علائم هشدار دهنده یک کمر درد حاد و اولیه چشم  پوشی کرده و به طور کافی از کمر خود مراقبت نکنند، کمر درد آنها مبدل به یک کمر درد مزمن خواهد شد تا جایکه دیر یا زود کمر ناتوان خواهد گشت و به طبع آن ،فرد را ناتوان خواهد کرد.
    ● تشریح کمر درد
    یک کمر سالم، قوی، انعطاف پذیر و بدون درد است. عملکرد اصلی کمر محافظت از اندام فوقانی ، نگهداری از طناب نخاعی، کمک به انعطاف پذیری و محلی برای اتصال عضلات و «لیگامان»هاست.
    ستون فقرات کمری( قوس کمر) از ۵ مهره( L۱- L۲) تشکیل شده است که به همراه دیسکها، ریشه های اعصاب، عضلات و «لیگامان»ها می باشد. مهره ها و دیسکها ی مابین آنها بیشترین فشار را تحمل کرده و بزرگترین اعضای فقرات کمر هستند. یک ستون فقرات سالم دارای راستای صحیح به همراه سه قوس طبیعی و وضعیت اندامی موزون می باشد که به توسط عضــلات پشت، شــــکم ، باسن و پا محافظت می  شود.
    ▪ ساختار یک کمر نا سالم:
    درد زمانی شروع می شود که تحریک نا سالمی به انتهای اعصاب وارد می  گردد. مغز،به عنوان کامپیوتر پیچیده بدن که همه تحریکات اعصاب را تنظیم می کند، تحریکات معیوب ذکر شده را به عنوان درد درک می کند و در پاسخ به این درد ،عضلات پشت تلاش به حفاظت از کمر می کنند. در نتیجه به گرفتگی موضعی می روند تا منطقه دردناک را بی حرکت نگه دارند. تحریکات عضلانی در صورت ادامه یافتن، منجر به درد و خشکی می شوند. عواملی چون نگرانی، خستگی و اضطراب زندگی روزمره باعث افزایش کمر درد می گردند.
    ● علل کمر درد
    ۱) وضعیت ضعیف قرار گرفتن بدن، ورزش و چاقی:
    عوامل فوق الذکر برای کمر درد شما بسیار مضر می باشند. بیشتر کمر درد  ها، نتیجه استفاده نادرست از کمر است. یک وضعیت نامناسب قرار گرفتن بدن باعث کشیدگی کمر گشته و سبب آسیب آن می شود. افزایش قوس کمر در نتیجه ضعف عضلات شکم می  باشد. عضلات ضعیف شکم کمر را از داشتن یک حایل قوی محروم می کند. افزایش وزن باعث بالا رفتن احتمال کشیدگی کمر می شود.
    ۲) استرین و اسپرین کمر:
    کشیدگی «تاندون» و یا «لیگامان» در ناحیه کمر که به«استرین» و «اسپرین »معروفند و زمانی اتفاق می افتند که عضلات و «لیگامان»ها  ی کمر دچار کشیدگی و یا پارگی می گردند. «اسپرین» پشت معمولاً ناشی از فعالیتهای معمولی و شایعی چون خم شدن، بلند کردن اجسام ، ایستادن و یا نشستن به طور نا صحیح می باشد، همچنین «اسپرین» ممکن است ناشی از پیچ خوردگی در تصادفات ماشینی و یا آسیبهای ورزشی باشد.
    «اسپرین» پشت در صورت درست درمان شدن کاملاً بر طرف می گردد. تمرین فعالیت صحیح پشت می تواند مانع از بسیاری «اسپرین»های کمر گردد.
    ۳) پارگی دیسک:
    بخش نرم میانی دیسک ممکن است بیرون آمده و بر انتهای اعصاب فشاروارد کند. همچنین ممکن است دیسک دچار پارگی شده و از کپسول خود بیرون بزند و بر طناب نخاعی فشار ایجاد کند. درد در کل مسیر پشت، ران و ساق تیر می کشد و به نام «سیاتیک آلژیا» معروف است. اگر فشار بر عصب ادامه پیدا کند باعث آسیب عصب گشته و ایجاد خواب رفتگی و ضعف عضلات در پا می کند. بسیاری از افراد با درمانها  ی غیر جراحی بسیار راضی هستند، در حالیکه عده ای نیاز به تزریق و یا جراحی و برداشتن هر چیزی که باعث تحریک طناب نخاعی گشته، دارند. پزشک ضمن جراحی ممکن است بخشی از استخوان و یا بخشی از دیسک آسیب دیده را خارج کند. همچنین ممکن است پزشک دو مهره مجاور را به جهت ایجاد ثبات بیشتر در فقرات پشتی به یکدیگر متصل نماید.
    ۴) « آستئو آرترایتیست»:
    در حقیقت بخشی از مراحل افزایش سن، درگیری بدن به«آستئو  آرترایتیست» می باشد. این بیماری بر دیسک و استخوان های پشت تأثیرات بسیاری خواهد داشت. این بیماری باعث باریک شدن دیسک گشته ، همچنین منجر به ایجاد خارهای استخوانی در اطراف مهر ه ها می شود که خود این خار ها منجر به تحریک اعصاب می گردند و ایجاد درد می کنند. یک وضعیت صحیح و استفاده مناسب از فقرات پشتی مانع از ایجاد« آستئو آرترایتیست »و آسیبهای ناشی از آن می گردد.
    ۵) تنش و مشکلات روحی:
    نگرانیهای اقتصادی، فشارهای خانوادگی و خستگی می توانند باعث گرفتگی پشت گردند. برای داشتن یک کمر سالم و افزایش شانس داشتن فقرات کمری بدون درد، نیاز دارید که بر مشکلات روحی و فشارهای زندگی خود فائق آیید.
    ۶) سایر عوامل متعدد:
    عواملی چون اختلالات مادر زادی و از بین رفتن قوسهای طبیعی ستون فقرات از جمله« اسکولیوز »به ندرت منجر به درد ناحیه کمر می گردند، ولی عواملی مثل «پروستات» در آقایان و مشکلات تناسلی در خانمها از شیوع بیشتری بر خوردارند.
    «اسپوندیلوزیس»(spondylosis) که به تغییرات دژانتیو ،ستون فقرات گفته می شوند، معمولاً منجر به درد ناحیه کمر می گردد. اسپوندیلولیستزیس ( Spondylolosthesis) که گاهی در قسمت تحتانی( پایینی) فقرات کمری روی می دهد و شامل سُر خوردن یک مهره به سمت جلو بر روی مهره پایینی خود می باشد نیز از عوامل ایجاد کننده درد کمر می باشد.
    ● نقش پزشک چیست؟
    پزشک در صورتیکه علت اصلی کمر درد به درستی تشخیص داده شود، به خوبی می تواند به درمان شما کمک کند. یک تشخیص صحیح نیاز به یک تاریخچه کامل، معاینات فیزیکی، بررسیهای آزمایشگاهی و رادیوگرافی(X- Ray) دارد. ممکن است پزشک شما بعد از اولین معاینه یک تشخیص اولیه داده ودرمان شما را به هدف کاهش درد و ناراحتی شروع کند. ولیکن در بیشتر موارد تشخیص نهایی بعد از بررسی کامل و معاینات بالینی لازم انجام خواهد شد.
    ▪ تاریخچه بیمار:
    به جهت پیدا کردن مشکل اصلی کمر شما، پزشک مربوطه سئوالاتی از قبیل: چه زمانی درد شما شروع شده؟ محل اصلی درد کجاست؟ آیادرد تنها در یک محل است یا به پای شما نیز تیر می کشد؟ آیا عطسه و سرفه درد شما را تشدید می کند؟ چه چیزی درد شما را تسکین می دهد؟ معمولاً چقدر درد ،شما را آزار می دهد؟ چه درمانهایی را پیش از این داشته اید؟ آیا درمانهای قبلی مؤثر بوده است؟ شغل شما چیست؟ درد کمر شما چگونه در کار روزانه شما تأثیر گذاشته؟ کار های روزمره شما چیست؟ فعالیتهای اجتماعی و عادات شما چیست؟ - از شما پرسیده خواهد شد.
    ▪ معاینات فیزیکی:
    بیشتر اطلاعات از معاینه پشت در موقعیتهای متفاوت و دیدن وضعیت عمومی ، توان عضلات و دامنه حرکتی به دست می آید. قسمتهای حساس و یا ضعف عضلانی و تغییرات حسی می بایستی در نظر گرفته شود. برای اطمینـــــــــان از منبع مشکل کمر، معاینه شکم، رکتال و لگن نیز ضروریست.
    ▪ مطالعات ویژه:
    بعد از کامل شدن معاینات فیزیکی و گرفتن تاریخچه از بیمار اطلاعات دیگری چون X- Ray ممکن است لازم باشد. عکس رادیوگرافی و یا X- Ray از کمر ، تنها تغییرات استخوانی را نشان می دهد و مشکلات دیسک و یا کشیدگی (Sprain ) در عکس رادیوگرافی مشخص نمی باشد. د ر صورتی که پزشک به فتق دیسک مشکوک باشد توصیه به گرفتن «میلوگرام »خواهد کرد. همچنین تزریق ماده ویژه ای در ستون فقرات باعث می شود که دیسک خود را در عکس رادیوگرافی ( X-Ray ) نشان دهد. سایر قسمتها که می توانند در تشخیص مؤثر باشند شامل الکترمیوگرافی(EMG) که مطالعه اعصاب و عضلات می  باشد.(CT) سی تی اسکن که X- Ray ویژه ای است به صورت افقی از استخوانها و MRI که تصویر تمامی بافتهای بدن را بدون استفاده از X- Ray ممکن می سازد.
    ● وضعیت قرار گرفتن بدن
    ▪ حالت نادرست بدن هنگام بلندکردن اجسام (Lifting ):
    برای بلند کردن اجسام سنگین هیچگاه کمر خود را در حالیکه زانو هایتان صاف می باشد خم نکنید. در هنگام بلند کردن اجسام از چرخیدن دوری کنید. همچنین تلاش به بلند کردن اجسام تا سطح بالاتر شانه ها از جمله حالتهایی هستند که می توانند منجر به آسیب کمر گردند.
    ▪ حالت صحیح در هنگام بلند کردن اجسام:
    برای بلند کردن اجسام سعی کنید زانو های خود را خم کنید و نه کمر خود را. سعی کنید جسمی را که بلند کرده اید نزدیک به بدنتان نگهدارید. اجسام را تا سطح سینه خود بالا بگیرید. در صورت سنگین بودن اجسام از کمک سایرین استفاده کنید.
    ▪ حالت نادرست ضمن ایستادن و راه رفتن:
    در یک حالت به مدت طولانی نایستید. با پاهای صاف خم نشوید. از پوشیدن کفشهای تخت و یا با پاشنه خیلی بلند ضمن ایستادن یا راه رفتن خودداری نمایید.
    ▪ حالت صحیح هنگام ایستادن و راه رفتن:
    هنگام ایستادن سعی کنید یک پای خودرا بالا نگه دارید و مرتباً حالت خود را تغییر دهید. تلاش کنید به گونه ای بایستید که سه قوس ستون فقرات شما در وضعیت طبیعی قرار گیرند. در هنگام راه رفتن سر خود را بالا نگه دارید و انگشتان پای خود را مستقیم به سمت جلو بردارید. کفش راحت با پاشنه کم بپوشید.
    ▪ حالت نادرست به هنگام رانندگی:
    از رانندگی در وضعیتی که فرمان ماشین از شما دور است و شما مجبور به اتساع کمر جهت گرفتن فرمان ماشین و یا کشیدن پا ها به جهت فشردن بر پدال هستید خودداری کنید. وضعیت نادرست فوق منجر به کاهش قوس کمر شده و همچنین کشش ناسالمی را در بدن شما باعث می شود.
    ▪ حالت صحیح رانندگی:
    صندلی خود را به جلو بکشید و سعی کنید که زانو های خود را هم سطح با لگن خود نگه دارید. مستقیم بنشینیدو با هر دو دست رانندگی نمایید. به جهت محافظت فقرات کمری خود یک حوله لوله شده را در قوس کمر خود بگذارید.
    ▪ حالت نادرست ضمن نشستن:
    در هنگام نشستن قوز نکنید. از نشستن بر روی صندلی که بلند است و یا از میز کار شما فاصله زیادی دارد پرهیز کنید. از خم شدن به عقب و ایجاد قوس نادرست در پشت خود ممانعت کنید.
    ▪ حالت صحیح نشستن:
    بر روی صندلی بنشینید که ارتفاع آن به اندازه ای است که شما به راحتی قادر به قرار دادن کف پاها بر روی زمین باشید در حالیکه زانو های شما هم سطح لگن شما قرار گرفته باشند. در هنگام نشستن، کمر خود را با قرار دادن حوله لوله شده کمک کنید.
    ▪ حالت نادرست خوابیدن:
    از خوابیدن بر روی تشکهای نرم، فرورونده و بدون حافظ پرهیز کنید. خوابیدن بر روی شکم باعث ایجاد قوس ناسالم در کمر و«استرین »کمر می  گردد. 
    ▪ حالت صحیح خوابیدن:
    از تشکهای سفت برای خوابیدن استفاده کنید. بر روی پهلو بخوابید و زانو های خود را خم کنید و یا به پشت بخوابید با یک بالشت در زیر زانو های خود را قرار دهید.
    ● چند نکته مهم:
    چگونگی حالت صحیح کمر را بیاموزید و تمرین کنید. سه قوس طبیعی بدن را در وضعیت عادی حفظ کنید. حالت خود را با ایستادن مقابل دیوار چک کنید. در وضعیت صحیح تنها فاصله کمی بایستی بین شما و پشت شما و دیوار ایجاد گردد. حالت تنبل و قوز کرده و یا حالت نظامی باعث افزایش قوس کمر شما می گردد.
    بسیاری از حالتهای نادرست بدن از سنین پایین در افراد ایجاد می شودنوجوانان تمایل به خم کردن پشت دارند و یا دختر ها و پسر های قد بلند سعی می کنند با قوز کردن خود را کوتاه تر کنند. همچنین افراد قد کوتاه تلاش می کنند که قد بلند به نظر بیایند و این باعث افزایش قوس کمر می شود. یک وضعیت صحیح مانع از کمر درد می گردد.
    سعی کنید قوس گردن رادر وضعیت عادی خود نگه دارید. صاف بایستید با چانه روبه بالا. شکم خود را داخل نگه دارید و لگن خود را مقداری بچرخانید. به این ترتیب شما قوس طبیعی کمر خود را حفظ خواهید کرد.
    مترجم : زهره رحیمی، فیزیکال تراپیست


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  9. #8


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    اختلال تکاملی مفصل لگن

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]در حالت طبیعی، در مفصل استخوان لگن، قسمت فوقانی و گرد استخوان ران، در داخل حفره ای بنام استابولوم که فنجانی شکل می باشد بطور کامل و متناسب جا می گیرد. این نوع مفاصل را اصطلاحاً گوی – کاسه ای می نامند.
    در اختلال تکاملی مفصل لگن، این مفصل ناپایدار بوده و قسمت فوقانی استخوان ران بطور ناکامل از این مفصل بیرون آمده و سپس جا می رود. در بعضی موارد، سر استخوان ران بطور کامل از محل طبیعی خود دراین مفصل بیرون آمده و سپس خودبخود جا می رود.
    این بیماری در زمان تولد وجود داشته و وابسته به مسائل دوران بادرای و تولد است. این بیماری بدلیل مجموعه ای از علل زمان شکل گیری جنین در داخل رحم، فشارهای ایجادشده در طی زایمان ایجاد می شودبعنوان مثال بسیاری از نوزادان متولد شده با این اختلال، دارای سایر اختلالات نظیر شلی رباطهای مفصل لگن، وجود بافتهای فیبروزه (مرده) که سبب بیرون کشیدن سراستخوان ران از مفصل به سمت بیرون می شود نیز می باشند.
    شلی رباطهای دور مفصلی سبب می شود که سر استخوان ران خیلی از مفصل فاصله گرفته و مفصل ناپایدار شود به گونه ای که مستعد دررفتگی می شود احتمال دررفتگی در بدو تولد زمانیکه فشار عضلات دستگاه تناسلی سبب خروج نوزاد از کانال زایمانی می شود، به نظر می رسد بیشتر باشد. نوزادانی که در بدو تولد در وضعیت باسن به جای سر دنیا می آیند، بخصوص زمانیکه حین عبور از کانال زایمانی مفصل لگن آنان تحت فشار است، دارای استعداد بسیار بالایی برای دررفتگی هستند.
    در ایالات متحده این اختلال سبب دررفتگی مفصل لگن در یک مورد از هر هزار نوزاد می شود. این اختلال در دخترها ( بین ۸۰ تا ۹۰ درصد موارد) خیلی بیشتر از پسرها می باشد. احتمال بروز این حالت در نوزاد اول و در موارد زایمان با باسن نیز بیشتر است، به گونه ای که حدود ۴۰ درصد موارد با این فرم به به دنیا آمده اند.
    این اختلال، از جمله بیماریهای بسیار جدی مفصل لگن بوده و نیاز به تشخیص و درمان زودرس دارد. معمولاً کودک مبتلا در دراز مدت مستعد ابتلا به انواع اختلالات نظیر دردهای مزمن مفصلی، التهاب مفصل در سنین نوجوانی ، کوتاهی دست و پا در سمت مبتلا و اختلال در راه رفتن خواهدبود. مگر آنکه مفصل لگن تصحیح شده و بطور صحیح و مناسب توسط رباطها حمایت شود.
    ● علائم
    در شیرخواران این اختلال دارای علائم ذیل است:
    ▪ یک پا کوتاه تر از پای دیگر است.
    ▪ زمانیکه از بغل پا ، هر دو پا مورد بررسی قرار می گیرد سرزانوی پای چپ و راست در یک سطح نیستند.
    ▪ یک ران در مقایسه با ران دیگر، چینهای پوستی متفاوتی از نظر تعداد خواهند داشت.
    ▪ یک پا در مقایسه با پای دیگر حرکات کمتری داشته و به نظر می رسد که انعطاف پذیری کمتری نیز داشته باشد.
    ▪ معمولاً پزشکان در بدو تولد نوزاد را از نظر وجود این اختلال مورد معاینه قرار می دهند و در معاینهات بعدی نیز وجود این اختلال را بررسی می کنند. بعنوان بخشی از برنامه غربالگری پزشک در مورد عوامل خطر و عللی که منجر به بروز این حالت می شود سؤال خواهدکرد.
    ▪ در زمان معاینه کودک، پزشک از معاینه و ایجاد مانورهای خاص وجود این اختلال را چک
    می کند. یکی از این مانورها آزمایش بارلو است که در آن مفصل لگنی که به راحتی در می رود در مانور ارتولانی نیز مفصل لگنی که دچار دررفتگی شده است به حالت طبیعی خود جا انداخته
    می شود.
    ▪ براساس نتایج معاینات، پزشک می تواند قضاوت کند که کودک دچار این بیماری می باشد یا خیر. سپس از طریق انجام آزمایشات خاص نظیر سونوگرافی یا عکسبرداری از مفصل لگن ، تشخیص مسجل خواهد شد. از آنجایی که بعضی از قسمتهای استخوان و مفصل لگن تا سن ۳ تا ۷ ماهگی قابل روئیت نمی باشد، می تـوان در نوزادان یا شیرخوران کمتر از ۳ ماه از روش سونوگرافی برای تأئید تشخیص استفاده نمود. در موارد بسیار مشکل بخصوص در کودکان بزرگتر امکان دارد جهت قطعی نمودن تشخیص از سی تی اسکن یا ام آر آی یا آرتروگرافی که از طریق آنها ساختمان مفصل دقیقتر قابل ارزیابی می باشد استفاده شود. در روش آرتروگرافی بعد از تزریق مواد حاجب به داخل مفصل از آن عکسبرداری می شود.
    ● مدت زمان قابل انتظار
    معمولاً روند درمان تا زمانیکه مفصل پایدار شده و مطالعات عکسبردرای یا سونوگرافی طبیعی شوند، ادامه می یابد. معمولاً اگر بلافاصله بعد از تولد تشخیص صورت گیرد، روند درمان یک تا دو ماه طول می کشد.
    ● پیشگیری
    در بسیاری از موارد، پیشگیری از این اختلال مشکل می باشد. بمنظور شناسایی زودرس این اختلال، بعضی از متخصصین برای تمامی نوزادان دختری که با باسن بدنیا آمده اند. انجام روشهای غربالگری با سونوگرافی را توصیه می نمایند.
    ● درمان
    درمان این بیماری بر اساس سن کودک متفاوت است.
    ▪ نوزادان:
    در نوزادان، به منظور درمان این اختلال از ابزار ارتوپدی خاص استفاده می شود تا مفصل لگن مبتلا را در وضعیت طبیعی نگهدارد. بعد از گذشت یک تا دو ماه از درمان ، نحوه قرارگیری استخوانها در مفصل لگن به حالت طبیعی در آمده و این مفصل پایدار می گردد.
    ▪ شیرخوران یک تا شش ماه :
    در این سن نیز درمان مشابه نوزادان است. ولی اگر این ابزار مؤثر نباشند پزشک در زیر بیهوشی به آرامی سر استخوان ران در محل اصلی خود قرار می دهد. این شیوه جراحی اصطلاحاً جااندازی بسته نامیده می شود. بعد از جا اندازی با استفاده از گچ بدنی خاصی که اسپایکا نامیده می شود، بدن کودک تا زمانیکه عکسبرداری نشاندهنده مفصل طبیعی باشد، گچ گرفته می شود.
    ▪ کودکان ۶ تا ۱۸ ماه :
    اکثر کودکان در این سن با روش جااندازی بسته و گچ اسپایکا قابل درمان هستند اما در بعضی موارد به منظور تصحیح اختلالات مفصلی ، عمل جراحی باز مورد نیاز می باشد.
    ▪ کودکان بالای ۱۸ ماه :
    در این سن ابتدا عمل جراحی انجام شده و سپس گچ اسپایکا استفاده می شود. در بسیاری از موارد، بعد از شش تا هشت هفته این گچ برداشته می شود. سپس به تدریج به کودک اجازه داده می شود تا فعالیتهای بدنی خود را انجام دهد.
    ● در چه زمانی به متخصصین مراجعه کنیم؟
    پزشکان معمولاً در طی ویزیتهای معمول خود کودکان را از نظر این اختلال بررسی می کنند. با اینحال در صورت مشاهده هرگونه اشکال در راه رفتن کودک، یا کوتاه به نظر رسیدن یکی از پاها، پزشک خود را در جریان بگذارید. اگر مشکلات مفصلی خیلی زود تشخیص داده شده و درمان شوند، کودک به طور طبیعی به راه افتاده و دارای مفصل طبیعی خواهد بود.

    دانشگاه علوم‌پزشکی بوشهر


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  10. #9


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    استئوآرتریت

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]ازجمله اشکال شایع التهاب مفصلی استئوآرتریت می باشد. این بیماری نوعی بیماری مزمن است که در آن غضروف مفصلی دچار آسیب می شود. در نتیجه استخوانها به راحتی بر روی یکدیگر لغزیده و با هم تماس می یابند و منجر به سفتی ، درد و کاهش حرکت مفصل می شوند.
    این بیماری از مدتهای بسیار قدیم شناخته شده است و در اسکلت های یافت شده از دوره یخبندان نیز وجود این بیماری مشاهده شده است. علیرغم شیوع بالای این بیماری علت اصلی آن هنوز شناخته شده نیست. فاکتورهای زیادی در بروز این بیماری دخالت دارند نظیر : سن ، چاقی، صدمات، استفاده نامناسب از مفاصل و مسائل ژنتیکی.
    این بیماری معمولاً در مفاصل تحمل کننده وزن بدن ایجاد می شود. نظیر مفاصل لگن، زانوها، و مفاصل پشت، بعلاوه ممکن است مفاصل گردن، انگشتان کوچک ، مفصل شست دست و پا نیز رخ دهد. خود فرد در نحوه پیشگیری و درمان این بیماری نقش بسیار اساسی دارد. حتی فرد می تواند با انجام اقدامات خاصی از بروز این بیماری بطور کامل جلوگیری به عمل آورد.
    مهمترین کاری که در زمان شک به ابتلای هر نوع از این بیماری، می توان انجام داد تشخیص به موقع و درست و درمان صحیح و به موقع می باشد. بیماریهای دیگری نیز وجود دارند که شبیه به استئوآرتریت هستند، نظیر روماتیسم مفصلی که دارای رژیم درمانی متفاوتی می باشند.
    ● علائم
    بطور کلی علائم بروز این بیماری در افراد مختلف، متفاوت می باشد. اما این بیماری دارای یکسری علائم عمومی بوده که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد. حتماً به خاطر داشته باشید از آنجایی که بیماریهای زیادی مشابه این بیماری وجود دارند، حتماً قبل از شروع درمان به پزشک مراجعه کنید زیرا نحوه درمان این بیماریها با هم متفاوت می باشد.
    در اغلب موارد استئوآرتریت به آرامی گسترش می یابد. در ابتدا ممکن است با سفتی مفصلی خود را نشان دهد. درد ممکن است متوسط و گهگاهی باشد. در بعضی موارد این بیماری تا همین حد باقی می ماند، اما در بعضی دیگر ممکن است پیشرفت نموده و حتی در فعالیتهای روزمره فرد اختلال ایجاد کند و با راه رفتن یا انجام کارهای دیگر یا حتی در حین خواب دچار درد مفصلی شوند. گاهی فرد مبتلا ممکن است به یکباره دچار علائم التهابی قرمزی ، درد و تورم شود.
    شایعترین علائم و نشانه های این بیماری شامل گرفتگی مفصلی بعد از استفاده بیش از حد یا عدم فعالیت در یک مدت نسبتاً طولانی ، سفتی مفصلی بعد از یک دوره استراحت که به تدریج با انجام فعالیت بهبود می یابد، خشکی صبحگاهی که معمولاً بعد از ۳۰ دقیقه بهبودی می یابد، وجود درد ثانویه به ضعف عضلات احاطه کننده مفصل بعد از فعالیت، وجود درد مفصلی که در صبح ها کمتر بوده و در عصرها بعد از فعالیت روزانه تشدید می شود و اختلال در هماهنگی و وضعیت بدن در حین راه رفتن، ثانویه به درد و خشکی می باشد.
    اگر این بیماری مفصل لگن را درگیر کند، ممکن است فرد دچار درد در رانها و قسمت داخلی پا و باسن شود، درد به زانوها و کناره های ران تیر بکشد و یا موجب لگنش در حین راه رفتن شود.
    اگر آستئوآرتریت در زانو باشد ممکن است سبب بروز درد در حین حرکت زانوها، قفل کردن زانوهادر حین راه رفتن، درد در حین بالا و پائین رفتن از پله ها و ضعف عضلات بزرگ ران شود.
    اگر در انگشتان رخ دهد می تواند منجر به درد و تورم مفاصل انگشتان، تشکیل خارهای استخوانی در فواصل انگشتان، قرمزی و حساسیت و تورم در مفاصل درگیر، افزایش اندازه مفاصل و اختلال در حرکت آن شود.
    وجود این بیماری در پا منجر به درد و حساسیت در مفاصل قاعده انگشت شست پا و درد در حین راه رفتن با کفشهای پاشنه بلند می شود.
    اگر این بیماری سبب درگیری ستون مهره ها شود، ممکن است سبب تخریب دیسکهای بین مهره ای شده یا اینکه منجر به خشکی و درد در گردن و کمر، ایجاد فشار بر روی اعصاب ستون مهره ها، درد در گردن، شانه ، دست یا پشت کمر یا پاها ، ضعف و بی حسی در دستها و پاها بعلت تحت فشار قرار گرفتن اعصاب شود.
    ● چه کسانی به این بیماری مبتلا می شوند؟
    در اکثر موارد افراد میانسال و پیر مبتلا می شوند بطوریکه بطور متوسط بیشتر سن بالای ۴۵ سالگی درگیر می شوند. بالای سن ۵۵ سالگی احتمال ابتلای زنان بیشتر است و در کل میزان ابتلای زنان بیش از مردان است. این امر شاید به دلیل بیشتر نشستن زنان در وضعیتی است که زانوهای آنها خمیده است. ولی با اینحال افزایش سن سبب افزایش احتمال ابتلا به این بیماری می شود.
    ●علل
    چندین فاکتور خطر جهت ابتلا به این بیماری وجود دارد . اولیه و ثانویه ، نوع اولیه وابسته به سن بوده و با افزایش سن ایجاد می شود. ولی با اینحال هنوز علت خاصی برای بروز این فرم شناخته نشده است.
    اما در مقابل زمانیکه فرد دچار فرم ثانویه می شود به دلیل آن است که یک علت خاصی منجر به بروز این حالت شده است. به عبارت دیگر در این فرم تخریب غضروف به علت آسیبها و صدمات، ارثی ، چاقی یا چیزهای دیگر باشد. در ادامه به بعضی از فاکتورهای خطری که منجر به بروز این بیماری خواهد شد، اشاره می شود.
    ▪ سن : با افزایش سن، بروز استئو آرتریت نیز افزایش می یابد. هر چه فرد مسن تر باشد، مدت زمان بیشتری از مفاصل خود استفاده کرده است و شانس ابتلا بیشتر خواهد بود. اگر چه سن فاکتور مهمی است اما به معنای اجتناب ناپذیر بودن آن نیست.
    ▪ چاقی : این بیماری یک بیماری جهانی است و هرکسی در ارتباط با مضرات این بیماری اطلاعاتی دارد. افزایش وزن بدن از جمله عوامل مهم بروز استئوآرتریت بخصوص در زانو به حساب می آید. از آنجایی که افزایش وزن و فشار برروی مفاصل به تدریج ایجاد می شود. افزایش وزنی که لااقل یک دهه قبل از بروز علائم استئو آرتریت ایجاد شده باشد. بخصوص در میانسالی نقش مهمی در تعیین ابتلا به این بیماری ایفا می کند.
    ▪ صدمات استفاده بیش از حد و نادرست از مفاصل : کسانیکه در شغلشان نیاز به استفاده مکرر از مفاصل خود دارند و ورزشکاران دارای شانس بیشتری جهت ابتلا به این بیماری
    می باشند . در نتیجه چنین اشخاصی باید یاد بگیرند که چگونه می توان از بروز صدمات بی مورد به مفاصل و بروز این بیماری می توان جلوگیری نمود. در نتیجه فعالیتهای این افراد باید به نحوی تعدیل شود. در ضمن به خاطر داشته باشید که تعدیل فعالیتها به معنای عدم انجام آنها بطور کامل نمی باشد.
    ▪ مسائل ارثی و ژنتیکی : نقش ژنتیک نیز دربروز این بیماری بخصوص در مفاصل دست روشن و آشکارتر شده است. اختلالات ارثی که بر روی شکل استخوانها و پایداری مفاصل اثر
    می گذارد، می تواند در بروز این بیماری نقش مؤثری داشته باشد. البته لازم به ذکر است که وجود اختلالات ارثی تنها به معنای ابتلای قطعی به این بیماری نخواهد بود. بلکه به معنای آن است که فرد باید تحت نظارت و معاینات دقیقتری جهت ارزیابی بروز این بیماری قرار گیرد.
    ▪ ضعف عضلات : مطالعات نشان می دهد که ضعف عضلات اطراف ران سبب افزایش استعداد ابتلا به این بیماری در این مفصل می شود. به گونه ای که تقویت این عضلات با تمرینات خاص نقش مؤثری در کاهش ابتلا به این بیماری خواهد داشت.
    ▪ سایر بیماریها و اختلالات التهاب مفصل : افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی دارای شانس بیشتری جهت ابتلا به استئوآرتریت می باشند. به علاوه تجمع بیش از حد آهن در بدن نیز (هموکروماتوزیس) می تواند سبب تخریب غضروف مفصلی شود و شانس ابتلا را افزایش
    می دهد. ترشح بیش از حد هورمون رشد (آکرومگالی) نیز می تواند بر روی مفاصل و استخوانها اثرات سویی گذاشته و منجر به بروز استئوآرتریت شود.
    ● تشخیص
    تشخیص و درمان به موقع، کلید اصلی کنترل این بیماری می باشد. بعد از اخذ شرح حال و معاینات کامل ممکن است، جهت قطعیت تشخیص عکسبرداری از مفاصل نیز درخواست شود.
    ● درمان
    تشخیص صحیح و به موقع و شروع درمان این بیماری، بسیار مهم می باشد. در ابتدا شروع درمان با پزشک بوده که دارای نقش اساسی در رویکرد درمانی می باشد اما شخصی که دارای نقش اساسی در درمان است خود بیمار بوده علاوه بر دریافت دارو تغییر عادات خاص زندگی، کاهش استرسهای عصبی و افسردگی ، اجتناب از آسیب های مفصلی و تعدیل خواب و استراحت و فعالیت نیز به فرآیند درمانی بسیار کمک می کنند.
    ● اهداف درمان ناشی از موارد ذیل است
    شامل کنترل درد و سایر علائم ، بهبود توانایی عملکردی فعالیتی فرد و کاهش پیشرفت بیماری است . اکثر روشهای درمانی نیز شامل ترکیبی از فعالیت های منظم ، کنترل وزن، حفاظت از مفصل و درمان دارویی می باشد. در موارد شدیدی که یکی از روشهای درمانی مذکور موفق نباشد، می توان از روشهای جراحی استفاده نمود.
    ● داروها
    اکثر مردم از داروها جهت کاهش علائم ناشی از استئوآرتریت استفاده می کنند. اکثر داروها سبب کاهش درد می شوند اما بعضی دیگر نیز جهت بهبود سایر علائم و کاهش پیشرفت بیماری مورد استفاده قرار می گیرند. همکاری پزشک و بیمار منجر به یافتن بهترین رژیم دارویی جهت درمان این بیماری خواهد شد.
    ▪ مسکنها :مسکنها بدون کاهش التهاب یا تورم سبب کاهش درد می شوند. اگر تنها به دنبال کاهش درد هستید این داروها دارای کمترین اثرات جانبی خواهد بود. استفاده از این داروها در موارد خفیف تا متوسط توصیه می شود. مثالهای این دسته شامل : استامینوفن یا ترامادول می باشند.
    ▪ مسکنها موضعی : این داروها به فرم پماد و یا ژل بوده و بدون نسخه نیز تهیه می شوند و می توان همراه با داروهای خوراکی جهت کاهش درد از آنها استفاده نمود. ترکیب آنها با هم منجر به سوختگی های شدید می شود. از این دسته می توان به ایبوپروفن، ناپروکسان و پیروکسیکام یا دیکلوفناک اشاره نمود.
    ▪ کورتونهای تزریقی : از این داروها جهت کاهش سریع درد استفاده می شود. از این داروها جهت تسکین درد زانو در موارد متوسط تا شدید که به درمانهای خوراکی پاسخ نداده اند، استفاده می شود.


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .  

  11. #10


    تاریخ عضویت
    Mar 2009
    محل سکونت
    -- TaB --
    نام واقعی
    بهروزم
    شماره عضویت
    6883
    میانگین پست در روز
    9.95
    علایق
    هیچی غیره همه چی
    شغل و حرفه
    نزاجا
    نوشته ها
    19,887
    تشکر
    15,757
    تشکر شده 10,414 بار در 5,327 ارسال
    یاد شده
    در 7 پست
    برچسب زده شده
    در 1378 تاپیک
    دستاوردها:
    ایحاد آلبوم تصویرعضو باشگاه 10.000 امتیازی هاتولید کننده محتوای ارزشمندیار همیشگیمحبوب دلها
    شمشیر بر آن دست
    که بر گردنش هست،
    لعنت به تنی که در
    کنار تنش هست،
    دست از شب و روز
    گریه بردار دلم،
    با پای خودم
    میروم این بار
    گلم ...
     


    P30Parsi

    پیش فرض

    استئوآرتریت‌ (بیماری‌ دژنراتیو مفصل‌)

    [برای مشاهده لینکها باید عضو شوید. ]● اطلاعات‌ اولیه‌
    استئوآرتریت‌ (بیماری‌ دژنراتیو مفصل‌) تحلیل‌ غضروف‌ مفصلی‌ و رشد خارهای‌ استخوانی‌ كه‌ باعث‌ التهاب‌ بافت‌های‌ اطراف‌ می‌گردد. این‌ عارضه‌ ممكن‌ است‌ هر یك‌ از مفاصل‌ را درگیر سازد ولی‌ شایع‌ترین‌ مفاصله‌ درگیر عبارتند از مفاصل‌ انگشتان‌ دست‌، پا، زانو، ران‌ و ستون‌ فقرات‌. این‌ عارضه‌ معمولاً بزرگسالان‌ بالای‌ ۴۵ سال‌ را مبتلا می‌سازد.
    ● علایم‌ شایع‌
    ▪ خشكی‌ و درد مفاصل‌ از جمله‌ كمردرد. تغییرات‌ آب‌وهوا به‌ خصوص‌ سرما و رطوبت‌ ممكن‌ است‌ درد ر افزایش‌ دهند.
    ▪ محدودیت‌ حركت‌ و كاهش‌ انعطاف‌پذیری‌ مفاصل‌ مبتلا
    ▪ نبود قرمزی‌، گرما یا تب‌ همراه‌ درگیری‌ مفاصل‌ (معمولاً)
    ▪ تورم‌ مفاصل‌ درگیر (گاهی‌) به‌ خصوص‌ مفاصل‌ انگشتان‌ دست‌
    ▪ صدای‌ ترق‌ و تروق‌ یا صدای‌ ساییده‌ شدن‌ با حركت‌ مفصل‌ مبتلا (گاهی‌)
    ● علل‌
    علت‌ دقیق‌ این‌ اختلال‌ ناشناخته‌ است‌. به‌ نظر می‌رسد نتیجه‌ تركیب‌ یا تعامل‌ عوامل‌ مكانیكی‌، زیست‌شناختی‌، بیوشیمیایی‌، التهابی‌ و ایمنی‌ باشد.
    ● عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
    ▪ چاقی‌
    ▪ پرداختن‌ به‌ طور حرفه‌ای‌ به‌ فعالی‌هایی‌ كه‌ با فشار به‌ مفاصل‌ همراهند نظیر رقص‌، فوتبال‌، موسیقی‌ یا قالی‌ بافی‌
    ▪ فشار بر مفاصل‌ ناشی‌ از فعالیت‌ و بالارفتن‌ سن‌. تقریباً همه‌ افراد بالای‌ ۵۰ سال‌ به‌ درجاتی‌ از استئوآرتریت‌ مبتلا هستند.
    ▪ آسیب‌ به‌ آستر مفصل‌
    ● پیشگیری‌
    ▪ حفظ‌ وزن‌ در حد مناسب‌ برای‌ قد و ساختار بدن‌
    ▪ داشتن‌ فعالیت‌ فیزیكی‌ و در عین‌ حال‌ خودداری‌ از فعالیت‌هایی‌ كه‌ منجر به‌ آسیب‌ مفاصل‌ می‌گردند، به‌ ویژه‌ پس‌ از سن‌ ۴۰ سالگی‌. به‌ طور منظم‌ به‌ نرمش‌های‌ كششی‌ یا یوگا بپردازید.
    ● عواقب‌ مورد انتظار
    ▪ علایم‌ معمولاً قابل‌ تسكین‌ است‌ ولی‌ تغییرات‌ مفصلی‌ دایمی‌ هستند. درد ممكن‌ است‌ در آغاز خفیف‌ باشد، ولی‌ می‌تواند به‌ قدری‌ شدید گردد كه‌ فعالیت‌های‌ روزمره‌ و خواب‌ بیمار را دچار اختلال‌ كند.
    ● عوارض‌ احتمالی‌
    ▪ لنگیدن‌ (گاهی‌)
    ▪ تحلیل‌ رفتن‌ و ضعیف‌ شدن‌ عضلات‌ اطراف‌ مفصل‌ مبتلا در اثر به‌ كارگیری‌ كمتر آنها به‌ علت‌ درد
    پیشرفت‌ بیماری‌ (به‌ دلیل‌ ماهیت‌ پیشرونده‌ بیماری‌)
    ● درمان‌
    ▪ بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسی‌ آزمایشگاهی‌ مایع‌ مفصل‌ (برای‌ ردكردن‌ احتمال‌ آرتریت‌ التهابی‌) و رادیوگرافی‌ مفاصل‌ درگیر باشد.
    ▪ یك‌ طرح‌ درمانی‌ جامع‌ در بردارنده‌ شناخت‌ اختلال‌، توانبخشی‌، برنامه‌ریزی‌ برای‌ فعالیت‌های‌ روزمره‌، و داروها می‌باشد.
    ▪ برای‌ تخفیف‌ درد، مفاصل‌ دچار درد و سفتی‌ را به‌ مدت‌ ۲۰ دقیقه‌ ۳-۲ بار در روز گرم‌ كنید. برای‌ گرم‌ كردن‌ مفصل‌ از حوله‌ داغ‌، وان‌ آب‌ داغ‌، لامپ‌های‌ مادون‌ قرمز، بالشتك‌های‌ گرم‌كننده‌ برقی‌، یا پمادها یا محلول‌های‌ ایجادكننده‌ گرمای‌ عمقی‌ استفاده‌ كنید. شنا در یك‌ استخر آب‌ گرم‌ یا حركت‌ در یك‌ چشمه‌ معدنی‌ دارای‌ جریان‌ گردابی‌ سودمند است‌.
    ▪ اگر استئوآرتریت‌ گردن‌ باعث‌ درد در بازوها شده‌ باشد از یك‌ گردن‌بند نرم‌ بی‌حركت‌ كننده‌ گردن‌ استفاده‌ كنید. اگر این‌ اقدام‌ مؤثر نبود، یك‌ وسیله‌ كشش‌ گردن‌ برای‌ استفاده‌ در منزل‌ خریداری‌ كنید.
    ▪ عضلات‌ اطراف‌ مفاصل‌ درگیر را ماساژ دهید. ماساژ خود مفاصل‌ فایده‌ای‌ ندارد.
    ▪ در مورد استئوآرتریت‌ ستون‌ فقرات‌، هنگام‌ خواب‌ به‌ پشت‌ بخوابید و از یك‌ تشك‌ سفت‌ استفاده‌ كنید یا یك‌ تخته‌ چند لایه‌ به‌ قطر ۲ سانتی‌متر بین‌ تخت‌ فنری‌ و تشك‌ خود قرار دهید. تشك‌های‌ مواج‌ در این‌ زمینه‌ برای‌ برخی‌ افراد مفید است‌.
    ▪ از شرایطی‌ كه‌ باعث‌ لرزیدن‌ می‌شود دوری‌ كنید. از زیرپوش‌ گرم‌كن‌ استفاده‌ كنید یا از فعالیت‌ در محیط‌ باز خودداری‌ كنید.
    ▪ نگاه‌ مثبت‌ خود به‌ زندگی‌ را حفظ‌ كنید، اعتماد به‌نفس‌ خود را از دست‌ ندهید. برای‌ جلوگیری‌ از تحلیل‌ عضلات‌ به‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود ادامه‌ دهید.
    ▪ طب‌ سوزنی‌ گاهی‌ كمك‌كننده‌ است‌.
    ▪ جراحی‌های‌ توصیه‌ شده‌ برای‌ استئوآرتریت‌ شدید شامل‌ آرتروپلاستی‌ (تعویض‌ مفصل‌) و آرترودز (بی‌حركت‌ كردن‌ مفصل‌ می‌باشد)
    ● داروها
    ▪ آسپیرین‌ یا سایر داروهای‌ ضدالتهابی‌، یا استامنیوفن‌ جهت‌ درد و ناراحتی‌
    ▪ تزریق‌ كورتون‌ به‌ داخل‌ مفاصل‌ دچار درد و سفتی‌. این‌ اقدام‌ ممكن‌ است‌ به‌ طور موقت‌ باعث‌ درد و ناراحتی‌ گردد.
    ▪ سایر داروها نیز برحسب‌ نیاز ممكن‌ است‌ تجویز شوند (نظیر شل‌كننده‌های‌ عضلانی‌، مسكن‌های‌ قوی‌تر، داروهای‌ ضدافسردگی‌ و غیره‌)
    ● فعالیت‌
    ▪ استراحت‌ تنها در مرحله‌ حاد بیماری‌ كه‌ مفاصل‌ خیلی‌ دردناكند ضروری‌ است‌. به‌ محض‌ بهبود علایم‌، فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد.
    ▪ درمان‌ فیزیكی‌ برای‌ توانبخشی‌ عضلات‌ و مفاصل‌ (تنها برای‌ موارد شدید)
    ▪ ممكن‌ است‌ جلوگیری‌ از حركت‌ زیاد مفصل‌ لازم‌ باشد (با استفاده‌ از چوب‌های‌ زیربغل‌، عصا، واكر و زانوبند كشی‌)
    ● رژیم‌ غذایی‌
    رژیم‌ برای‌ كاهش‌ وزن‌ در موارد اضافه‌ وزن‌
    ● در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
    ▪ اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ درد یا سفتی‌ مفصلی‌ باشید.
    ▪ اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشد.


    4 کاربر مقابل از gaptogap_g عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    برای تشکر از نویسنده روی کلیک کنید .