[Arash]

وقت است كه در بر آشنايي بزنيم
تا بر گل و سبزه تكيه جايي بزنيم
زان پيش كه دست و پا فروبندد مرگ
آخر كم از آن كه دست و پاي بزنيم

رباعی شعري چهار مصراعي است كه مصراع سوم آن معمولاً قافيه ندارد. درون مايه ي رباعي بيشتر عارفانه، عاشقانه يا فلسفي است. اين نوع شعر مناسب ترين قالب براي ثبت لحظه هاي كوتاه شاعرانه است و در همه ي دوره ها رواج داشته است. رباعي قالبي خاص زبان فارسي است وخيام ،‌عطار، مولوي و با باافضل سرايندگان نامدار رباعي اند.
وزن مخصوص رباعی :
رباعی در وزن «لاحول ولا قوة الا بالله» سروده میشود و تفاوت ظاهری ان با دو بیتی همین وزن آن است که دوبین بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل سروده می شود ......
امیدوارم در آینده ی نزدیک بتوانیم در این تایپیک مجموعه از بهترین رباعی ها را بخوانیم ..................

ذکر نام شاعر الزامیست ................ با تشکر

[Arash]

از دوست به جز وفا نمی دانستید
او را از خود جدا نمی دانستید

پایان تمام دوستی ها را من
من می دانستم شما نمی دانستید

او شوم نبود این گناه از ما بود
پرهای سیاه او سیاه از ما بود

آواز کلاغ را خدا بد ننوشت
ما بد خواندیم ,اشتباه از ما بود

بی هم , همه گم شدیم ; پیدا نشدیم
تنها بودیم فکر تن ها نشدیم
سی مرغ یکی شدند و سیمرغ شدند
اندازه مرغی من و تو ما نشدیم

بیژن ارژن

[@Elis]

آنان كه كهن بودند وآنان كه نوند
هر يك پي يكدگر يكايك بشوند
وين ملك جهان به كس نماند جاويد
رفتند رويم و باز آيند وروند
خيام

[Arash]

گویند هوای فصل آزار خوش است
بوی گل و بانگ مرغ گلزار خوش است
ابریشم زیر و ناله زار خوش است
ای بی خبران این همه با یار خوش است

سعدی

[@Elis]

در پرده ي اسرار كسي را ره نيست
زين تعبيه جان هيچ كس آگه نيست
جز در دل خاك تيره منزلگه نيست
مي خور كه چنين فسانه ها كوته نيست
خيام.

[Arash]

چند رباعی ناب از جلیل صفر بیگی رباعی سرای معاصر :

از عطر تنت چنار احساس گرفت

در دست هزار شاخه ی یاس گرفت

بیدی که تو در سایه ی آن خوابیدی

ناگاه شکوفه داد و گیلاس گرفت

***
امسالم و پیرارم و پارم رد شد

از شهر جوانی ام قطارم رد شد

مانند زنی سبزه بهار عمرم

زنبیل به دست از کنارم رد شد

***

گیسوی تو روی شانه تا می لرزد

در عرش دل و دست خدا می لرزد

در تو چه شرابی است که با دیدن تو

زانوی تمام تاک ها می لرزد


***

هم رود خراب و مست راه افتاده
هم کوه عصا به دست راه افتاده
یک لحظه گذشتی از کنار دنیا
دنبال تو هر چه هست راه افتاده

[Arash]

دو رباعی از عارفه دهقانی (نسیم)


کعبه دل

دل رفـــــت طـــواف ِ کـــعــبه ی دلدارش

هرجــاســـت، خـــدایا بـه ســلامــت دارش

گفتند که : کعبه ، خشت خشتش عشق است

گفتند که" سـر میشـــکـــــنـــد دیــوارش ! "

****

بـــی غــــــم برویم ؛ هرچـــــه بادا بادا

نَــــــم نَــــــم برویم ؛ هرچــــه بادا بادا

مجنون که به مکه رفت و عاشق تر شد

ما هـــــــم برویم...هـــرچــــه بادا بادا !

[Arash]

یک رباعی از حمیدرضا امینی

تقدیم به .........



در گِرد تو چرخیدن و تکرار از نو

یکبار نه، ده بار نه، صد بار.... از نو!

خورشیدک من جوان ترم کن یکسال

تا سیصد و شصت و پنج بشمار از نو!

[Re@li$t]

با این دو سه نادان که در این دنیایند
گویند که دانای جهان آنانند
خر باش که این جماعت از فر خری
هر کس نه خر است کافرش پندارند

ابو علي سينا

[Arash]

سه رباعی از ابوالفضل توکلی شانديز




« ماجرا »

چندی است سکوت ماجرای من و توست
روی تن شعر جای پای من و توست
از لحن غزل ـ گلايه‌ات دانستم
يک بغض غريب آشنای من و توست




« کوشش »

من چشم تو را دوباره خواهم نوشيد
از زخم تو من دوباره خواهم جوشيد
تنگ است دلم برای تو، می‌دانم!
تا وسعت دل به گريه خواهم کوشيد




« عشق »

ويرانگری عشق به من آباد است
بی آه من آشيان غم بر باد است
من بی تو سكوت می‌كنم، حرفی نيست!
اما چه كنم سكوت من فرياد است!